
| Kategori : ÞÂÝRLER ve ÞÝÝRLER / OSMAN BÜLENT MANAV | Okunma Says: 5002 |

I.
Kaam evlerin cumbalarndan
Soka gözleyen çiçekler gibi
Gerçei hayalle kanatlandran
Çocuklardr ehrin asl sahibi...
Çocuk yüreinde büyürse umut,
Kahve köpüüne dünyalar sar.
Acy sabrla örtmeli sükut,
Gün domadan evvel gör neler doar...
II.
Hem eski eya hem masal dolab,
Sini, kevgir, maltz, hepsi burada,
Sabrta, Harkt, Lokman kitab,
Hayal ve hakikat musandrada...
Buras bir turfe dükkan- hikem,
Raflarda rengarenk umutlarmz,
Kimi harcalem, kimiyse mahrem,
Bütün hiçliimiz, bütün varmz...
Masalsz büyüyor imdi çocuklar,
Ne konuan çiçek, ne alayan ku...
Hayal ülkesinde susunca rüzgar,
Anka uçup gitmi, devler uyumu...
Oysa biz tkayp kulamz,
Kevser’in sesini duyabilirdik...
Hmla camlara vuran poyraz
Söze kalbetmeyi bir biz bilirdik...
Akn ifadesi gözyalaryd,
Belki de mektubun ucunu yakmak...
stinye koyunda yaz akamlar,
Sular sararnca semaya bakmak...
Mevsimler zamansz çkmazken yola,
Sevgi gönüldeydi, hem en derinde...
Hep ikindi vakti gelirdi leyla,
Bütün bir stanbul, eteklerinde...
Gençken, yürekliyken, kor kor yanarken
Kurduumuz hayal içre gülendam
Bir özge çiçekti, güne sönerken,
Onun kadar güzel inmezdi akam...
Ala Alaaddin, krld lamba,
Her parças ayr alc buldu,
yi para etti haraç mezatta,
Cinlerin tahtna bilim kuruldu...
III.
Ne çok yldz vard çocukluumda,
Hepsinde bir masal, bize bakard...
Cadlar kovup uyuduumda,
Üç küçük ehzade yola çkard.
Ne çok yldz vard çocukluumda...
Yldzlar göç etti ve ehir öldü,
Yorgun sokaklarda yorgun insanlar...
Masallar sr olup göe süzüldü,
Bu acy bir tek çocuklar anlar,
Yldzlar göç etti ve ehir öldü...
Bir yangn büyüyor gözbebeimde,
avk yldzlara vuran bir yangn.
Kim çald atm, klcm kimde?
Ben deli deilim, öyle bakmayn,
Bir yangn büyüyor gözbebeimde...
IV.
Bütün damarlardan çekildi iir,
Babam daha çok aramaktaym.
Saatler hzlanp, öldükçe ehir,
Onu daha iyi anlamaktaym...
Eski bir rüyann sudaki aksi,
Belki bir fidand, kurutuldu ak.
Rüyalarmzn rüzgar dindi,
Duruldu dalgalar, unutuldu ak...
Ve gözkapanda bölündü dünya,
Bir yanda hakikat, bir yanda hayal.
Günahn gölgesi dütü yollara,
Bir yanda mükafat, bir yanda vebal...
Kapand pencere, tükendi takvim,
Denizin kokusu, çok uzaklarda...
Düler arasnda yitti sevdiim,
Ceviz lekeleri kald duvarda...
Silinip kaybolan msralar kadar
Ac çekiyordu ölürken, gece...
ehre veda etti musandralar,
Mahrem kuytulara k düünce...
musandra: Eski evlerde içine umûmiyetle ie yaramaz eyalarn konulduu gömme dolap.
Musandra, st. 2004, s. 14
Yazar: Osman Bülent Manav |
08-09-11 |
||
| E mail: Mail Adresi Yok | Tweet | ||
| AHMET | |||
ÞÝÝR SANDIÐI |
Tarih : 10-09-11 | ||
Osman Bülent Bey, kitabýnýn adýný tevazuan "Musandýra" koymuþ olsa gerek. Ýþte, pek de iþe yaramayan malzeme dolabý gibi, bu kitap da öyle âhým þâhým þiirlerden deðil, mütevazi þiirlerden meydana gelmiþtir, gibi bir mânâ getiriyor akla. Oysa þiirlerini okuyanlar görür ki Osman Bülent Manav Musandýra deðil, tam bir þiir sandýðýdýr. Aðzýndan inciler, zebercetler, mercanlar taþýran bir sandýk... Devam diyorum kardeþimize, devam... |
|||