Halep, 12 Aralýk 2016'da Rus ve Ýran destekli Esed ordusu tarafýndan düþürülmüþtü. Üzüntümüz hadsizdi. 30 Kasým 2024'te geri alýndý.
| Kategori : ÞÂÝRLER ve ÞÝÝRLER / OSMAN BÜLENT MANAV | Okunma Says: 8838 |
thaf: Hakkari yaylalarnn souk pnarlarna hasret kalan çobanlarla, babas “atta”ya gidip de dönmeyen bebelerin masum ve mahzun baklarnda sakl olan için...
Bu iir öfkemiz tututuunda
Gösümüzü saran atee dair
Tek kelâm etmeden akam olunca
Alaymzn hikayesidir.
Kurudu gökyüzü, ne yamur ne kar...
Bütün aklarn söndü kandili,
Da gibi yiitler ve yiit dalar,
Bizim buralardan gitti gideli...
Gittiler, “dünya”y bize brakp,
Brakp öfkeyi, hrs, tela...
Sadece bir defa geriye bakp
Veda eylediler rüzgara kar:
Gönlündeki yamur dinmesin yarim,
Yürein hasretsiz kalmasn sakn.
Hayat bu, bilinmez, belki dönerim,
Ben yokken sonbahar gelmesin sakn.
Tadn sorarlar hasretin, sana,
“stanbul...” desen de kimse anlamaz.
Vuslatn rengini sorduklarnda,
De ki, sonbahara benziyor biraz...
Yayla rüzgarlar delirdiinde
çine snan hislere dokun,
Scack hüzünler dolar eline...
Varsn artk mevsim sonbahar olsun.
Mevsimin, yeilden sarya; ufkun, maviden kzla; umutlarn, pembeden griye dönmekte olduu bir akamüstüydü. Baharn ölüm haberi geldi dalardan, bir all turnann buulu baklarnda...
Soudu sadrmz, buz kesti âlem.
Sahte günelerde snmak vakti.
Namus pörsüyünce, satld kalem
Ve iyi insanlar ölümü seçti...
Yirmibir yanda, ahret yolcusu,
Karde kurunuyla devrildi yere,
Bir âh eyledi ki, gökler dolusu,
Ölümü anlatt bilmeyenlere:
Onlar anlayamaz ölmeyi anne,
Dalar yeerirken, mevsim baharken
Hiç ölmemilerdir yirmibirinde
Namluya yaslanp yâri dülerken...
Öldür ve öl derler, ötesi yoktur,
Gönülde sevdalar, yürekte kurun.
Derler ki, buras bizden sorulur,
Öldürün milleti, vatan saolsun...
Akar karde kan boz yamaçlara,
Hayaller, hasretler geride kalr.
Bir yangn köpürür da balarnda,
Vurulan yklr, vuran yklr...
... ve, her eyi olmasa da pek çok eyi bilen büyükler mrldandlar: Bütün hayali, içinde günelerin doup batt sevdal bir yürek tarafndan sevilmek olan gencecik gelinlerin gözpnarlarnda titreen utangaç gözyalarna sormalydk aslnda; ömrünce gördüü baharlarn says yirmibei asla bulmayan delikanllarn kanlar, paraya, rütbeye, oy’a tahvil edildiinde kopan frtnann neleri alp götürdüünü...
Bir “ulu rüya”mz vard eskiden,
Ne biz ayn kaldk, ne de Üsküdar...
imdi alayalm, zira bu giden
Belki sonbahardr, belki son bahar...
Evet, alayalm, kirli yüzümüz,
Ay gibi masum ve sakin.
Kanyla beslenip büyüdüümüz
Saf delikanllar, bizi affedin.
iir, tevekkülle isyan etmektir,
Hrçn rüzgarlara, suskun dalara.
Umulur ki leylâ yeniden gelir,
Bürünüp akama ve son bahara...
Yazar: Osman Bülent Manav |
08-09-11 |
||
| E mail: Mail Adresi Yok | Tweet | ||
 |
 |
||
| TAC O1 | |||
YORUMSUZ YORUM |
Tarih : 12-09-11 | ||
Harun ÞAHÝN bize yorum býrakmayýnca biz de yorumsuz bir yorum yazmak durumunda kaldýk. Osman Bülent bey saðanak saðanak yaðmak istiyor, bu da güzel, bizim için güzel bir heyecan vesilesi... Kendisinden sabýrsýzlýkla yeni çisentiler bekliyoruz... Çok bekletmez inþallah... |
|||
| AHMET | |||
SOM ÞAÝR |
Tarih : 10-09-11 | ||
Son Bahar Þiiri'nin "som þairi"ne selam olsun. Sen kim gelesin meclise bir yer mi bulunmaz/ Gül goncesisin kûþe-i destâr senindir. |
|||
| C.Yakup Þimþek | |||
Cilo, Zap ve Azap |
Tarih : 09-09-11 | ||
Cilo daðlarý kadar yalçýn, Zap suyu gibi hýrçýn fikir ve hisler þâirimizin gönül yangýnýnda nasýl da kaynayýp demlenmiþ!.. "Musandýra"yý karýþtýrýrken gözüme ve gönlüme çarpan bu mýsrâlarý ezberlemiþtim: "Öldür ve öl derler, ötesi yoktur / Gönülde sevdalar, yürekte kurþun / Derler ki, burasý bizden sorulur / Öldürün milleti, vatan saðolsun... / Akar kardeþ kaný boz yamaçlara / Hayaller, hasretler geride kalýr / Bir yangýn köpürür dað baþlarýnda / Vurulan yýkýlýr, vuran yýkýlýr..." |
|||
| Harun ÞAHÝN | |||
Þaþýp Kalýyorum. |
Tarih : 09-09-11 | ||
Bu kadar güzel, hisli ve sevdalý mýsralar karþýsýnda þaþýrýp kalýyorum. Bu mýsralarý okumadan ezberlediðim onca þiir için mi piþmanlýk duysam, önümden geçen, ýstýrap aþýladýðýmý sandýðým onca öðrencime bu mýsralarýn yazarýný tanýtamamýn vicdan azabýný mý çeksem? Bilemiyorum. Þaþýp kalýyorum. Deðerli þairimize dua etmekten baþka bir þey gelmiyor elimden. Kýymetli Þair! Sen yazmaya devam et ki, utansýn senin kalemin karþýsýnda adý "Büyük Þair" olanlar. Selamlarýmla.... |
|||
