
| Kategori : / MUHTELÝF ÞÂÝRLER VE ÞÝÝRLER | Okunma Says: 5224 |
...
Yedinci oul büyümütü baka baka aaçlara
Baharn yazn güzün kn srrna ermiti aaçlarda
Bir alnyazs gibiydi kuruyan yapraklar onda
Bir de o talihini denemek istedi
Bir afak vakti Bat'ya erdi
En büyük Bat kentinin en büyük meydannda
Durdu ve Tanr'ya yakard önce
Kendisini deitiremesinler diye
Sonra anszn ona bir ilham geldi
Ve balad oymaya olduu yeri
Bana topland ve baktlar Batllar
O aldrmad baklara
Kazd durmadan kazd
Sonra yar beline kadar girdi çukura
Kalabalk büyümü çok büyümütü
O zaman dönüp konutu:
Batllar!
Bilmeden
Alt olunu yuttuunuz
Bir babann yedinci oluyum ben
Gömülmek istiyorum buraya hiç deimeden
Babam öldü aclarndan kardelerimin
Ruhunu üzmek istemem babamn
Gömün beni deitirmeden
Doulu olarak ölmek istiyorum ben
Sizin bir tek ama büyük bir gücünüz var:
Karnzdakini deitirmek
Beni öldürseniz de çkmam buradan
Kemiklerim deiecek toz ve toprak olacak belki
Fakat deimeyecek ruhum
Onu kandrmak için bouna çok dil döktüler
Açlktan dolay çkar diye günlerce beklediler
O gün gün eridi ama çkmad dayand
Bu acdan yer yarld gök yand
O nurdan bir sütuna döndü göe uzand
Bat bu sütunu ortadan kaldrmaktan âciz kald
Hâlâ onu ziyaret ederler ifa bulurlar
En onulmaz yaras olanlar
Ta kalblerinden vurulmu olanlar
Yüreinde insanlktan bir iz tayanlar
1969
Gün Domadan, Gül Mutusu, Masal' (s. 409)dan.
NOT: Vurgular bize aittir. (Dorulu)
Yazar: Sezai Karakoç |
07-10-12 |
||
| E mail: Mail Adresi Yok | Tweet | ||