
| Kategori : / MUHTELÝF ÞÂÝRLER VE ÞÝÝRLER | Okunma Says: 5572 |
Ne ki mevcûd ise âlemde, güzel, doru, iyi;
Arayan fikri, bulan rûhu, seven sevgiliyi
Bize bahetmi olan Hazret-i Rahmân’a ükür!
O büyük Rabb’e ükürler ki, ayak bastmz
Yeri halk etti barnsn diyerek varlmz;
Ve yer üstünde hayâlin cereyânnca uzun,
Serdi gök kubbeyi seyrân için rûhumuzun;
O büyük Rab ki, klar yakyor göklerde,
Lûtfunun feyzini görsün diye insan yerde;
En büyük ni’mete hamd, en küçük ihsâna ükür...
O büyük Rab ki ufuklar boyu ni’metlerini,
Hüsn ü an, reng ü füsûn, ak ü cünûn maherini
Gayr- kâfî görerek sevdii biz kullarna
imdiden va’dediyor baka bir âlem yarna;
Mâ-i Tesnîm’e ükür, Ravza-i Rdvân’a ükür...
O ki, sevdâsna yandkça bütün mahlûkat,
Ar- Âlâ’da ezel kasrna çkm yedi kat,
Geriyor hüsn-i ilâhîsine atlas perde…
En güzel vuslat tattrmak için maherde
Bize, gündüz gece, zehrettii hicrâna ükür.
O büyük Rab ki, dalâlet yolu dükünlerine
“Ben gazûbum!” diye seslendi derinden derine;
Ve meleklerle kitâb indirerek her yandan
Yine yol çizdi halâs etmek için eytandan…
Saysz cürme bedel sonsuz inâyetlere hamd,
Ve bu hizmetle celîl ettii Peygamber’e hamd,
Gökyüzünden yere indirdii Kur’ân’a ükür...
Yazar: Faruk Nafiz Çamlýbel |
18-03-13 |
||
| E mail: Mail Adresi Yok | Tweet | ||
| Yakup | |||
ESKÝ BÝR DOSTLA YENÝDEN BULUÞMAK... |
Tarih : 19-03-13 | ||
Fâruk Nâfiz'in eskiden bilip sonralarý büyük ölçüde unuttuðum bir þiirini tekrar bulup okumanýn sevincini yaþadým. |
|||