
| Kategori : ÞÂÝRLER ve ÞÝÝRLER / NECÝP FAZIL KISAKÜREK | Okunma Says: 4865 |
Ben artk ne airim, ne fkra muharriri!
Sadece, beyni zonk zonk szlayanlardan biri!
Bakmayn tozduuma mehur Bâbâlide!
Bulmuum rahatm ben de bir tesellîde.
Fikrin ne fâhiesi oldum, ne zamparas!
Bir vicdann, bilemem, kaçtr hava paras?
Evet, kafam çatlyor, gûya ulvî hastalk;
Bendedir, duymad dertlerle kalabalk.
Büyük meydana dütüm, uçtu fildii kulem;
Milyonlarca ayan altnda kald kellem.
Üstün çile, dev gibi gelip çatt birden! Tos!!!
Sen, cüce sanatkârlk, sana büsbütün paydos!
Cemiyet, ah cemiyet, yok edilen rûhiyle;
Ve cemiyet, cemiyet, yok eden gürûhiyle...
Çok var ki, bu hnç bende fikirdir, fikirse hnç!
Genç adam, al silâh; iman tlsml klnç!
te bütün meselem, her meselenin ba,
Ben bir genç aryorum, gençlikle köprüba!
Trna, en yrtc hayvann pençesinden,
Daha keskin eliyle, ban ensesinden,
Ayrp o genç adam, uzansa yatana;
Yerletirse ban, iki diz kapana;
Soruverse: Ben neyim ve bu hal neyin nesi?
Yeti, yeti, hey sonsuz varlk muhâsebesi?
Dmda bir dünya var, zpzp gibi küçülen,
çimde homurtular, inanma diye gülen...
nanmyorum, bana öretilen târihe!
Sebep ne, mezardansa bu hayât tercîhe?
Üç katl ahap evin her kat ayr âlem!
Üst kat: Elinde tesbih, alyor babaannem,
Orta kat: (Mavs) oynayan annem ve âklar,
Alt kat: Kzkardeimin (Tamtam) da çlklar.
Bir kurtlu peynir gibi, ortasndan kestiim;
Buyrun ve maktandan seyredin, ite evim!
Bu ne hazin aaçtr, bütün ufkumu tutmu!
Kökü iffet, dallar taklit, meyvesi fuhu...
Rahminde cemiyetin, ben doum sancsym!
Mukaddes emânetin dönmez dâvâcsym!
Zaman kokutanlar mürteci diyor bana;
Yükseldik sanyorlar, alçaldkça tabana.
Zaman, korkunç daire; ilk ve son nokta nerde?
Baz geriden gelen, yüzbin devir ilerde!
Yeter senden çektiim, ey tersi dönmü ahmak!
Bir saman kadndan, bütün i kopya almak;
Ve sonra kelimeler; kutlu, mutlu, ulusal.
Mavallar bastrd devrim isimli masal.
Yeni çirkine mahkûm, eskisi güzellerin;
Allah kuluna hâkim, kullar heykellerin!
Bulutururlar bizi, elbet bir gün hesapta;
Lafn çok dinledik, imdi i inklâpta!
Bekleyin, görecektir, duranlar yürüyeni!
Sabredin, gelecektir, solmaz, pörsümez Yeni!
Karayel, bir kvlcm; simsiyah oldu ocak!
Gün domakta, anneler ne zaman douracak?
1947
Yazar: Necip Fazýl Kýsakürek |
23-12-13 |
||
| E mail: Mail Adresi Yok | Tweet | ||