
| Kategori : ÞÂÝRLER ve ÞÝÝRLER / NECÝP FAZIL KISAKÜREK | Okunma Says: 4764 |
Rûhumu eritip de kalpta dondurmular;
Onu stanbul diye topraa kondurmular.
çimde tüten birey; hava, renk, edâ, iklim;
O benim, zaman, mekân ap geçmi sevgilim.
Çiçei altn yaldz, suyu telli pulludur;
Ay ve güne ezelden iki stanbulludur.
Denizle toprak, yalnz onda ermi visale,
Ve kavumu rüyalar, onda, onda misâle.
stanbul benim canm;
Vatanm da vatanm...
stanbul,
stanbul...
Tarihin gözleri var, surlarda delik delik;
Servi, endaml servi, ahirete perdelik...
Bulutta aha kalkm Fatih'ten kalma kr at;
Prlantadan kubbeler, belki bir milyar krat...
ahadet parmadr göe doru minare;
Her nakta o mâna: Öleceiz ne çare?..
Hayattan canl ölüm, günahtan baskn rahmet;
Beyolu tepinirken alar Karacaahmet...
O mânay bul da bul!
lle stanbul'da bul!
stanbul,
stanbul...
Boaz gümü bir mangal, kaynatr serinlii;
Çamlca'da, yerdedir göklerin derinlii.
Oynak sular yalnn alt katna misafir;
Yeni dünyadan mahzun, resimde eski sefir.
Her akam camlarnda yangn çkan Üsküdar,
Perili ahap konak, koca bir ehir kadar...
Bir ses, bilemem tanbur gibi mi, ud gibi mi?
Cumbal odalarda inletir "Kâtibim"i...
Kadn keskin bçak,
Taze kan gibi scak.
stanbul,
stanbul...
Yedi tepe üstünde zaman bir gergef iler!
Yedi renk, yedi sesten saysz beliriler...
Eyüp öksüz, Kadköy süslü, Moda kurumlu,
Adada rüzgâr, uçan eteklerden sorumlu.
Her afak Hisarlarda oklar çkar yayndan
Hâlâ çlklar gelir Topkap Sarayndan.
Ana gibi yâr olmaz, stanbul gibi diyar;
Güleni öyle dursun, alayan bahtiyar...
Gecesi sünbül kokan
Türkçesi bülbül kokan,
stanbul,
stanbul...
1963
Yazar: Necip Fazýl Kýsakürek |
11-07-09 |
||
| E mail: Mail Adresi Yok | Tweet | ||