İsler, dumanlar ülkesi olmaz benim yerim,

Hür dağların havâsını almış ciğerlerim.

Hiç durmadan çalınsa da en kirli şarkılar,

Kalbimde bir pınar yine hep tertemiz akar.

Hâin girişmeler silemez şanlı izleri;

Sevgim güneş kadar, boğamaz kin denizleri.

Düşmüştü sofralar size, ekmekle tuz bana,

Haksız göründü bir de zehir sundunuz bana.

Düşman iken ışıklara, “aydın” denildiniz;

Çıkmazdadır, çıkarlara saplanmış ilminiz.

Çirkinleşir, savunması sizdeyse, haklarım;

İğrendi ağzınızdan o çıplak ayaklarım.

Zaman Perdesi