
| Kategori : ÞÂÝRLER ve ÞÝÝRLER / YAHYA KEMÂL BEYATLI | Okunma Says: 5296 |
Fânî ömür biter, bir uzun sonbahâr olur;
Yaprak, çiçek ve ku dalr, târümâr olur...
Mevsim boyunca kendini hissetdirir vedâ,
Artk bu dadaayla uuldar deniz ve da…
Yazdan kalan ne varsa olurken har neir
Günler hazînleir, geceler uhrevîleir…
Terînlerin bu hüznü geçer tâ iliklere,
Anlar ki yolcu, yol görünür serviliklere…
Dünyânn ufku gözlere gitdikce târ olur,
Her gün sürüklenip yaamak rûha bâr olur.
nsan duyar yerin dile gelmi sükûtunu,
Bir baka mûsikîye geçi farz eder bunu.
Teslîm olunca va'desi gelmi zevâline,
Benzer, cihâna gelmeden evvelki hâline...
Yaprak nasl düerse akp kaybolan suya,
Rûh öyle yollanr, uyanlmaz bir uykuya…
Duymaz bu anda ta gibi kalbinde bir sz,
Fark etmez anne - toprak ölüm mâcerâmz!..
Yazar: YAHYÂ KEMÂL BEYATLI |
12-10-09 |
||
| E mail: Mail Adresi Yok | Tweet | ||