
| Kategori : / ÎMAN VE ÝSLÂM | Okunma Says: 597 |
Yeryüzünde ferd, aile, cemiyet ve devlet seviyesinde slâm’n üstünlüüne ve alternatifsizliine inanmak, bir iman meselesidir. slâm’n üstünlüü ve alternatifsizlii tartlamaz.
slâm, bütün zamanlarda ve mekânlarda üsttür asla ast muamelesini kabul etmez. Dünyann bütün topraklar ve imkânlar slâm’n tek bir hükmü kadar deer ifade etmez. “Dinim slâm’dr” diyen Allah’n hükmünden ve hâkimiyetinden bakasna boyun emez. slâm yegâne hak dindir. Hak ve hakikat ise, mutlaka batla galebe çalar. Amma bugün amma yarn amma dar- bekada fark etmez. Peygamber Efendimiz (sav)’in, “Hak yücedir, ondan üstün ve yüce hiçbir ey yoktur.” (bk. bk. Buhârî, Cenâiz 79; ed-Dârakutnî, es-Sünen 3: 525; el-Beyhakî, es-Sünenü’l-Kübrâ 6: 205; et-Taberânî, el-Mu’cemü’l-Evsat 6: 128) hadisi de bu manaya iaret etmektedir. Müslümanlar son bir iki asrda geri kalm ve malup olmu iseler, bunun sebebi slâmiyet’in gerektirdii dinî ve ahlâkî sorumluluklarn yerine getirmedikleri içindir.
Allah var, sakn putlara ve putperestlere kanma. mkânlarn slâm’n ferd, aile, cemiyet ve devlet seviyesinde kesintisiz olarak hayata amir olmas için kullanmaktan bilerek ve inanarak imtina ediyorsan, sakn kendini Müslümanlardan sanma.
Dinimiz slâm, bu kâinatta her eyin fevkindedir, hiçbir eye tâbi ve âlet olamaz. Fakat bu zamanda, ehl-i gaflet ve dalâlet baka eyleri onun fevkinde görmeye baladlar. unu bilelim ki; herhangi bir ümmet veya millet veya cemaat, slâm’ kendine uydurmusa onun ad “tahrifat ve tahribat” olur, slâm olmaz. slâm uydurulmaz, slâm’a uyulur. Ya kabul edilir ya da edilmez.
Sahabe neslinden Berâ b. Âzib radyallahu anh’den rivâyet edildiine göre o öyle demitir.
(Uhud Harbinde) Resûlullah sallallahu aleyhi ve sellem’e yüzü demir zrh ile kapl bir kii geldi ve;
-Ya Resûlellah, hemen harb edeyim de sonra m Müslüman olaym? diye sordu. Resûlullah sallallahu aleyhi ve sellem:
“-Önce Müslüman ol, sonra sava!” buyurdu.
Adam Müslüman oldu, savat, sonunda ehit dütü.
Bunun üzerine Peygamber sallallahu aleyhi ve sellem;
“- Az i yapt, çok kazand” buyurdu. (Buhârî, Cihad 13; Ahmed b. Hanbel, Müsned, IV, 293)
slâm›n mü’minlere kazandrmak istedii dünya görüü ve öncelik fikri her hal ve artta ve her türlü tercihte “önce slâm” eksenlidir. Sava, can pazardr. Sonunda ölümün bulunmas tabiîdir. Peygamber Efendimiz böylesi bir büyük ie giriecek olan kiinin, ancak Müslüman olmas halinde ölse de sa kalsa da bir anlam ifade edeceini bildii ve bildirmek istedii için, amellerin ancak slâm ve imanla bir mâna kazanacan cümle âleme duyurmak üzere bu sahâbîye “Önce slâm ol, sonra harb et!” buyurmutur. Bu durum ve olay, bütün ilerinde önce slâm fikriyle hareket etmenin her Müslüman için ne derece gerekli ve isabetli olacan ortaya koymu bulunmaktadr.
Müslümanlar bütün makam ve mevkilerde her türlü muamelelerinde dinlerini üstün tutmak ve dinlerinin üstünlüüne riayet etmekle mükelleftirler. Dinimizin üstünlüüne ve yüceliine halel getiren hiçbir çalma, hiçbir oluum meru deildir.
Müslümanlarn yaadklar bir dünyada hiçbir yasa ve anayasa slâm dininin fevkinde, üstünde olamaz. Bir memlekette neyin slâm’a uygun olup olmad deil, slâm’n neye uygun olup olmad sorgulanyorsa o memlekette slâm’n üstünlüüne ihanet edilmi demektir. Müslüman olarak ister ticaret, ister ilim, ister bilim, ister siyaset adam ol, slâm dinini her eyin fevkine çkarmak ve hayatn yegâne amir otoritesi haline getirmek için çalmyorsan bil ki sen hainsin. Ebû Mûsâ radyallahu anh’ den rivayet edildiine göre, Nebî sallallahu aleyhi ve sellem’in yanna bir bedevî geldi ve:
–Yâ Resûlallah! Bir adam ganimet için savayor; bir bakas kendinden bahsedilsin diye savayor; bir dieri de kahramanlktaki yerini göstermek için savayor.
Bir rivayete göre: Kahramanlk taslamak için ve rknn üstünlüünü göstermek için savayor. Bir baka rivayete göre: Gazabndan dolay savayor! imdi kim Allah yolundadr? diye sordu. Rasûlüllah (sav):
–”Kim Allah’n dini daha yüce olsun diye savarsa, sadece o Allah yolundadr” buyurdu. (Buhârî, Cihâd: 15; Müslim, mâre: 149-151. Ayrca bk. Buhârî, lm: 45, Humus: 10, Tevhîd: 28; Ebû Dâvûd, Cihâd: 24; Tirmizî, Fezâilü’l-cihâd: 16; Nesâî, Cihâd: 21; bni Mâce, Cihâd: 13) slâm’n yüceliinden asla taviz verilemez. Müslüman olarak dininin fevkinde bir eyin varlna inanm olan dinini inkâr etmi demektir.
Yazar: Mustafa Çelik |
20-04-22 |
||
| E mail: yeniakit.com | Tweet | ||