Gün cumadr.
i, alverii tatil ederek Allah’ anma davetine komann günüdür.
Has kokular ve giysiler içinde mescitleri zikirle süsleyip, aynyla o zikrin rahmetiyle, bereketiyle de süslenmenin günüdür.
Bugün kul, emir ve rahmet olarak Rabbinin yere indirdiklerine kar, bunun uurunda olduunu arz sadedinde yerde fiil ile hâl ile Rabbine lâyk olan her ne bulursa O’nun için yukarya yöneltir.
Böylece her cuma, Allah ile kul arasnda deerli bir ban ad olarak, müminlerle güzelleir ve müminleri güzelletirir.
Geçtiimiz perembe günü Rahmet-i Rahman’a kavuan Nakbendî eyhlerinden Mahmud Ustaosmanlolu’nun (rahimehullah), güzel yolculuu da böyle bir günde gerçekleti.
Eski zamanlarn elbette bilemeyiz ama, tanklar olarak yaadmz u vakitte Fatih semtinde böylesi bir güzel cumaya ve böylesi güzel bir yolcunun yolculuuna ilk kez tank oluyoruz.
Günün, yolun ve yolcunun güzellii, merhum eyh’e rahmet dilemek için gelenlerin çokluuyla ayr bir düzeye tanyordu. Ancak Allah’n dilemesiyle, rahmete erenin deeriyle ve müminlerin yola-yolcuya duyduklar muhabbetin büyüklüüyle birlikte izah edilebilecek bir çokluk…
Edirnekap-Balat-ehzadeba-Aksaray arasndaki havzada namaz klmaya müsait her yer ite o muhabbet ehli müminlerle doluydu.
Tasavvuf ehlinin kesrette vahdet, vahdette mütereklik dedikleri böyle bir ey olsa gerekti.
Merhum eyhe intisap etmi olanlar; ona intisap etmedikleri halde gönülden bal bulunanlar; tasavvufla, tarikatla bir balar olmad halde salt Din-i Mübin’e hizmet edenlere selam vermede ve rahmet dilemede gayretke olanlar… Ksaca “bizim” dünyamzn insanlar, mrl mrl dualaryla, ar sarsan tekbirleriyle, hayrl tanklklaryla, mümince ehadetleriyle… oradaydlar.
Ülkemizin geleceini ellerine teslim ettiimiz ve baarlarnn duacs olduumuz yönetici hazirûnun ardnda saf tuttu müminler… Allahekber dediler, selam aldlar, selam ilettiler, güzel yolcuya rahmet dilediler ve onu gönderdikleri yolun Rabbine hep birlikte ükrettiler.
Merhum eyh Mahmud Efendi (rahimehullah), mübarek ahsnda Müslümanlarn birliini, dayanmasn, kardeliini yegâne yol olarak kendi naayla bir daha göstermi oldular.
Yaarken, irad ederken, hayr tavsiye ederken de bu yolun güzel yolcularndan biri deil miydi merhum!
Onun Allah’n dininde hizmetini, Resulüne muhabbetini bilen, Müslümanlarn zor zamanlarnda onlara kol kanat geren biri olduundan deil miydi ayn zamanda bu söz konusu teveccüh.
Ve yine bundan deil miydi kâfirlerin, Bizans artklarnn, müstemlekecilerin onun vefatn vesile edinerek Müslümanlarn deerlerini küçümsemeye yeltenmeleri…
slâm öyle büyük bir dindir ki, kendisine hizmet edenleri de büyütür. Allah’n ve Peygamberinin sevgisine talip olarak kendilerini Müslümanlarn hizmetine adayanlarn layk olduklar ilgiye mazhar olmadklar nerede görülmü?
Nerede görülmü, dildeki ayrlklarn varln silerek müminlere “kardeim” diyenlerin kardesiz kaldklar!
Merhum eyh Mahmud Efendi 95 yandayd. Bu, ayn zamanda Cumhuriyetin tarihi demektir. Zulümlerle, ykmlarla, yasaklamalarla, sorgulamalarla, tutuklamalarla, sürgünlere anlan bir tarih… Bu tarihin içinden bir ehl-i tasavvuf, ehl-i tarik olarak geçmenin bedelleri ise zikrettiklerimizden çok çok daha ardr. Bunca arlk altnda Müslümanlarn hamisi olabilmek, onlara güvenli limanlar sunabilmek ise dünya deeri ile takdir edilecek bir ey deildir.
Bundandr ki, Müslümanlar takdiri mümkün olmayann bir küçük ahidi olabilmek için doldurdular yukarda zikrettiim havzay; Fatih semtinin kendisini tek bir mescide dönütürler.
Uhuvvet dediler, büyüklerimiz dediler, emanet ehlinin emanetini sahiplendiler, u irk ve fitne devrine meydan okuyarak tekbir getirdiler, buradayz ve birlikteyiz, hepimiz Allah’a aitiz ve ondan baka hiçbir eye boyun bükmeyiz dediler.
eyh Mahmut Ustaosmanolu’na (rahimehullah) rahmet diliyorum.
Bu güzel günün güzel yolcusuna, vefatyla da salad Müslümanlar nezdindeki dirili nedeniyle manen selam ediyorum. Ailesine, dostlarna, örencilerine ve müridanna sabr cemil niyaz ediyorum.
Her nefis ölümü tadacaktr.
eyh Mahmut Efendi gibi, dünya hayatn tamamlad halde Müslümanlara olan hizmetleriyle varlklar gönüllerde ve dillerde yaayacak olanlara ne mutlu!
Müslümanlarn velisi olanlara ve onlarn her birini kendisinin velisi olarak bilenlere ne mutlu!
