Halep, 12 Aralýk 2016'da Rus ve Ýran destekli Esed ordusu tarafýndan düþürülmüþtü. Üzüntümüz hadsizdi. 30 Kasým 2024'te geri alýndý.
| Kategori : / PORTRELER | Okunma Says: 475 |
Örnek aldm, ahlakyla, duruuyla, edebi titizlii ve vukufiyetiyle ve unutmama imkan olmayan abiliiyle tanyp sevdiim güzel adamlardan biri daha dünya hayatna noktay koyarak ebediyete admn att. Rasim Abi gerçekten güzel bir insand, buna onu tanyan herkes ahitlik edecektir, ediyor. Herkesin ‘abi’liinde ittifak ettii, hepimize o yaknlk hissini veren bir insand. Karsndaki kim olursa olsun araya mesafeler koymazd, ona aka yapabilirdiniz, o da size yapard, birlikte gülerdiniz. Hep gülen, gülümseyen haliyle kalacak muhtemelen hafzamda. Bir arada olduumuzda hep gülüürdük çünkü. ‘Hac abi’ diye hitap ederdi bana, belki bir çok baka arkadamza, dostumuza da.
Kadim dostu Remzi Matur ile birlikte hep ayn gün ayn saatlerde gazetenin önce Olgunlar’daki, sonra Bestekar’daki Ankara bürosuna gelii gözümün önünde. Remzi Abi çok daha önce rahmetli oldu. Tam bir polisiye uzmanyd. Çok uyumlu bir ikiliydiler. Güler yüzlü, alçak gönüllü, ince ve nazik... Kapdan girdikten sonra bürodaki herkese söyleyecek bir eyi, bir iltifat mutlaka olurdu Rasim Abi’nin; herkesin gönlünü alrd tek tek. Hiç gergin, sinirli, ask suratl olduunu görmedim. Mutlaka skntl zamanlar da oluyordu onun da herkes gibi ama bunu darya hiç yanstmazd.
Gazeteye yazlarn getirmek için gelirdi. O yllarda ben de gazetede düzenli olarak bulunurdum. Oturur bir süre çay içer sohbet ederdik. Sonra faksla stanbul merkeze gönderilen yazlarn getirdii gibi effaf dosyann içine konmu vaziyette alr, yannda götürürdü. O yllarda elektrikli daktiloyla yazyordu. Tek bir yanl harf, bir silgi izi göremezdiniz, hepsi muntazamd. Zihninin de benzer ekilde tertipli ve düzenli olduunu düünürdüm. Ayn özenli dil, üzerinde durulmu, düünülmü ifadeler... Müthi berrak bir zihni vard, metin mimarisi konusunda da büyük hassasiyeti. Zihninde bitirdii metinleri sonradan kada döküyordu sanki, noktas virgülüne kadar... Bir yazsnn bana bir ey gelse, aynsn tekrar yazabileceine emindim, bir çok kiiye de söylemiimdir bu gözlemimi.
Saatlerce Dostoyevski üzerine konuabilirdi, romanlar, romanlarndaki kahramanlar, karakterlerin hayatla ve birbirleriyle ilikileri, psikolojik ve kavramsal alt metinler... Özellikle Raskolnikov... Aznz açk dinler, yazya, edebiyata, kelimelerin tad anlama, insana ve hikayelerine derin tutkusuna, yazmaya ve okumaya olan akna tank olurdunuz her defasnda.
Gazetenin davetine katlmak üzere otobüsle gidi dönü bir seyahatimiz olmutu yllar önce. Yan yana iki koltukta... Yol boyunca o anlatt ben dinledim. Giderken de dönerken de... Muhtemel ki pek az anlatt eyler de vard konutuklarmzn içinde. Benim için unutulmazdr, kendime saklayacam bu yüzden.
En son sanyorum iki ay kadar önce bir akam arad, tatl tatl muhabbet ettik, çok güzel eyler söyledi. Bunun bir veda konumas olduunu bilmiyordum. Ama imdi bir veda konumas için bundan daha iyisini de düünemiyorum.
Rasim Abi, ömrü boyunca hep ayn insan oldu. Dünya deiti, Türkiye deiti, insanlar deiti, aidiyet hissettii camia büyük deiimler geçirdi, edebiyat deiti, yaznn içinden akt araçlar, imkanlar deiti, deerler ve alglar deiti ama Rasim Abi hep ayn insan olarak olduu yerde sabitkadem kald. Herkeste dosdoru bir intiba brakarak güzel adamlk imtihanndan alnnn akyla geçti ve dünya hikayesine noktay koydu. Ardnda herkesin mutlaka kendine bir eyler alabilecei dev bir külliyat brakt. Yazabilseydi eer, dünyaya vedasn da en güzel, en etkileyici biçimde yine kendisi yazard.
O hepimizin ‘Rasim Abi’siydi, belli ki öyle de kalacak.
Allah gani gani rahmet eylesin, mekan cennet, makam âli olsun.
Yazar: Gökhan Özcan |
25-07-22 |
||
| E mail: yenisafak.com | Tweet | ||
 |
 |
||
