Halep, 12 Aralýk 2016'da Rus ve Ýran destekli Esed ordusu tarafýndan düþürülmüþtü. Üzüntümüz hadsizdi. 30 Kasým 2024'te geri alýndý.
| Kategori : / PORTRELER | Okunma Says: 602 |
Ne çok ac var” sözü merhum Cahit Zarifolu’nun iirinde bir metafor. Üst üste öncülerimizin bu dünya hayatna veda edileri ar bir hüzün oluturuyor. Onlar ebedî hayata geçerken geride kalanlarn yürei burkuluyor.
Ve bir dönemin sonu. Dirili Ekolü’nün ilk kuann son yolcusudur Rasim Özdenören. Onlardan sonra gelenler ise bir sonraki kuak. Hayatta iken son emanetmi gibi bir duygu içindeydim. Ankara’ya gitmesem de sk telefonla görütüm. stanbul’a geldiinde ya kendisi haber verir buluurduk ya da bir biçimde haberdar olurduk. Bu ayrlklarda Ankara-stanbul ikileminde idik ister istemez.
Pandemi aramza bir soukluk ile girdi. Bir araya gelilerimizi erteledi. Telefonlar ile konumalarmz da vicahi bulumalar gibi olmuyor. Bunlar ancak hâl hatr sorma ile geçiyor.
Son dönemlerde iki bulumamz oldu. Biri Kayseri’de, Kitap Fuar’nn iki onur konuu vard, biri Nuri Pakdil dieri de Rasim Özdenören. Ben de davetli idim imza günü için. lk gün orada bir arada olduk. O telâ ve koturmada bir teehhüd miktar. Oraya 15 Temmuz olayndan asker bir örencinin annesi Türkan Hanm, srf Nuri Pakdil ile Rasim Özdenören’i görmek ve derdini anlatmak için gelmiti. Hüzün kitabm imzalatrken alam ve içini dökmütü. Bu durum ile ilgili bir yaz yazmtm. Bu, Rasim Bey’i de dorudan ilgilendiriyordu. Bu yazmdan sonra Rasim Bey Yeni afak’taki köesinde: “Ne Çok Dramlar Var” balkl bir yazsna yazmn tamamn alntlamt.
Bir dierinde de kendisi Yedi klim dergisine geleceinin haberini verdi, arkadalarm bilgilendirdim, önce Yedi Hilâl’de sonra Yedi klim dergisinde bir arada olduk. En uzun oturuumuz ve sohbetimiz de bu oldu.
Son bayram öncesinde bir gazeteye verdiim röportajda, “Öncü büyüklerimizden bayramlaacamz bir tek Rasim Bey kald” demitim. Çok geçmeden bu ayrl yaadk.
Ölüm, beklenen ama bir türlü allamayan bir gerçei insann. Bir Müslüman için gelecek ile ilgili belirsizlikleri olmadndan teselli buluyor. Örencilik yllarmda okuduum iki eserinden biri Çok Sesli Bir Ölüm. Bu öykü bir filme uyarland o zaman TRT’de yaymland. Ölüm gerçeini munis bir ekilde tanmlamt. “Ölüm bir biti” deil vurgusu gözlerimin önünde. Bir Müslüman’n teslimiyetini imleyen bu vurgu hayatmzda sk karlatmz, ac çektiimiz, hüzünlendiimiz gerçeimiz.
Yakn zamanda, belli aralklarla Nuri Pakdil usta, üstad Sezai Karakoç ve en son ustam Rasim Özdenören. Bata üstad Sezai Bey olmak üzere her birinin bende ayr yerleri var.
Öyküde gözlerimi açtm zamann dönüm noktasdr Rasim Özdenören. Benim için özel bir yeri var. Cahit Zarifolu hep önde görünen, daha çok okurlarla ve yazanlarla muhatap iken Rasim Özdenören, geride ama o derin bakyla süzen biri. Mavera dergisine öykülerimi götürdüümde dosyalar Cahit Zarifolu’na teslim etmitim. Akabe’deki odalarnda her biri kendi masasnda, Yeni Devir gazetesine günlük yazlarn yazma saatine denk gelmitim. Öykülerini okuduum, fotorafn dahi görmediim Rasim Özdenören’i heybetli biri olarak düünmütüm. Orada o minyon tip ile karlatmda armadm desem yeridir. Tam da onun karsna oturmutum.
Gazetede okuduum o derinlikli yazlarn yazarnn düünme ve yazma ann gözlemledim. Ban kaldrd tavana bakt, düündü, sonra göz göze geldik, tebessüm etti.
stanbul’dan Ankara’ya yazlarm elden götürmek için gitmitim. O ortamda bir arada yazanlarn, farkl durular gözlerimin önünde. Benim için artk bu gidi bir süreç ve bir dönüm oldu.
Mavera dergisinde öykülerimin yaymlanmas Rasim Özdenören’in önerisiyle olmutu. Cahit Zarifolu’nun yazd mektupta öykülerime ilikin düünceler Rasim Özdeören’e aitti. Bunu Cahit Zarifolu vurguluyordu. Ölümlere zaman içinde alyoruz.
Allah’tan rahmet diliyorum. Mekân cennet olsun. Acs hepimizin, hüznümüz ar.
Ya sabr.
Yazar: Ali Haydar Haksal |
25-07-22 |
||
| E mail: milligazete.com | Tweet | ||
 |
 |
||
