Halep, 12 Aralýk 2016'da Rus ve Ýran destekli Esed ordusu tarafýndan düþürülmüþtü. Üzüntümüz hadsizdi. 30 Kasým 2024'te geri alýndý.
| Kategori : ÝKTÝBAS / Muhtelif Mevzûlar, Yazarlar, Yazýlar | Okunma Says: 480 |
Suçüstü
Hayata veda etmeye hazrlanan yallarn, ömürlerinin baharndaki gençlere göre çok daha moralli ve salam durduu bir dönemin içinden geçiyoruz. Aksi beklenir oysa.
Gençlerin önünde uzun bir ömür var; yaanacak kim bilir ne çok ey... Gelecek, bilinmezleri içindeki kötü ihtimallerle bir parça endielendirebilir insan. Ama önünüzde koca bir hayat varken, hayalleriniz ve umutlarnz bu endielerin, kayglarn, korkularn üstünden rahatça atlatabilir sizi. yi eylere inanmaya ve heyecan verici ihtimallere kendini brakmaya daha müsaittir çünkü insann tabiat.
Oysa yallarn yolu ksalm halde, takdir-i ilahi her an onlar bu dünyadan alp ebediyete götürebilir. Yaanacak ne varsa iyi kötü yaanm, geride braklmtr. Yaanamayanlarn da bu saatten sonra yaanmas zordur. Uzunlar yakarak yaamalar mümkün deildir yallarn; ksa vadeli heyecanlar ve sevinçlerle bir ekilde günlerini geçirir, küçük mutluluklarla o günlerin içini doldurmaya çalrlar. Bu küçük, solgun mutluluklarn içinde bile bir parça hüzün bulunur ama mutlaka.
nsann ilk bahar için muhtemel duygu durumu tablosunda umut ve heyecann ba çekmesini bekleriz. Son bahar içinse bolca mahzunluk... Ama imdilerde tablolar bu ekilde olumuyor. Gençlerin büyük ekseriyeti umutsuz, fazlasyla krlgan, hayatn hep daha kötüye gideceine inanm bir görünüm içinde... Kalabalklar içinden seçtikleri küçük, gerçekten çok küçük ve yat bir aznlk dnda hiç kimseyle iletiim içinde olmak istemiyor, insanî balarn gerei olan birtakm süreçlerden ölesiye sklyorlar. Gelecek hakknda uzun vadeli bir beklentileri yok. Önlerindeki ilk snav baarl bir ekilde atlatmak dnda önlerindeki uzun hayata dair bir hayal de kurmuyorlar neredeyse.
Bunlar, yaanan hiçbir olumsuzluktan üstüne pay almaya yanamayan bir üslupla kaleme almama gayreti içindeyim. Böyle bir alkanl, daha doru söyleyile bir ezberi var çünkü yetikinler dünyasnn. Önceki nesil pikinlii içinde bir akla kara tablosu ortaya çkarmak ya da gençleri kafadan mahkum etmek de deil derdim elbette. Aksine, içinde yaadklar bu karamsar ve kapal dünyann sorumlusu olarak da görmüyorum ben yeni nesilleri. Onlar bu yeni hayatn maduru, kurban daha çok... Yetikinler olarak onlara sunduumuz zorunlu yaama pratiinin doal sonucunu yayor onlar.
Alt yandan yirmi be, bazen otuz yana kadar süren bir zaman boyunca onlar hayatn doal seyrinden, sosyal dokusundan, insanî pratiklerinden koparyor, dört duvar arasndaki bir dershanenin içine kilitliyoruz. Yaplan her yanln dorular götürdüü, umutlar ykt, onlara geri alnmas imkansz bedeller ödettii bir mahkumiyet hayat... Görme, örenme, örendiklerini kiiliine katma, pime, olgunlama ile geçmesi gereken yllarn, hayatn pratikleriyle ba çok tartmal ihtisas bilimlerine, bilinmeyenli formüllere, saylarn ve iaretlerin duygular olmayan sebep ve sonuçlarna kurban veriyoruz. Onlar ders çalsnlar, test çözsünler, bilmem kaçnc dilime girsinler, geride kalmasnlar diye vahi ve kör bir yarn figüranlar haline getiriyoruz. Bir dünyada deil, bir dershanede yayor, orada büyüyor, hayatla ilgili tek bir hava delii bile olmayan bu dehlizde ölmeyecek kadar nefes alp vererek ‘ideal insan olmalarn bekliyoruz. Çou farknda bile deil öfkelerinin ya da bize kar neden bu kadar tepkisel olduklarnn. Ama öyleler ve bizi sevmekte hakl olarak zorlanyorlar. Ve üstelik kzmakta da hakllar.
Yallarn bile hayatla balarn ilk baharn süren bu gençlerden çok daha pozitif tutmasnn sebepleri üzerinde düünmeli, suçumuzu kabul etmeliyiz. Onlara yaayabilecekleri bir yer brakmadk ki biz! Sadece test çözmelerini, snav kazanmalarn istedik. Bunu yapmaya da srarla, ihtirasla, gözü dönmü bir biçimde devam ediyoruz.
Ne olacaksa artk, o kahrolas snavlardan sonra!
... Edebiyatla, dille, gelenein sesi ve sözüyle geçirilmi bir hayatn ardndan, güzel insan, deerli büyüümüz Ahmet Özalp de aramzdan ayrlarak ebediyete göçtü. Geride incelikle nak gibi ilenmi eserler kald. yi, güzel, gayretli ve ince bilirdik, mekan cennet olsun. Bata sevgili Taha olmak üzere, bütün ailesine, dost ve sevenlerine, edebiyat camiamza sabr diliyorum.
Yazar: Gökhan Özcan |
26-09-22 |
||
| E mail: yenisafak.com | Tweet | ||
 |
 |
||
