
| Kategori : ÝKTÝBAS / Muhtelif Mevzûlar, Yazarlar, Yazýlar | Okunma Says: 494 |
iirler azaldysa, hayflanmann anlam yok artk. Ya yeniden kaldracaz ayaa iirleri, iir yürekli insanlarla birlikte ya da bekleyeceiz kyameti, kyam etmesini bilmeyenlerle birlikte…
iirler, hayatmzn aynas, yaanmamlklarn aksi. Bir izdüüm…
Bitmemi belki ama azalm.
Yalnzlklar hissedilmiyormu artk. Beynin içindeki uultular engel tekil ediyormu iire. Öylesine bir hayatm yaanan.
arklar yaananlarn tortusuysa ayet, iir yaanmamlklarn özüdür.
Öz kalmam. Kalitesi dümü dülerin. Hayal krklklar arttkça hayal kuramaz olmu insanlar. Avuntular yormu, yldrm. Ne kadar iyi bakarsan bak, meyve vermiyorsa bir aaç, kesersin kökünden hani? Yeillii kimin umurunda? Gölgesi bile serinletmezmi austos scanda.
Matematiksel dülerimiz var artk iirsiz. Hayaller ne kadar içimizi ferahlatrsa ferahlatsn, kesinlik kazanmadkça bo.
Bo iler bunlar, parçalanan edebiyat belki de kimine göre.
Bir amaç uruna yaamak güzel, ho geliyor kulaa da. Ulaamaynca amaca, kesiyoruz kökünden hayalleri. iir karn doyurmuyor.
Sahip olduumuz hiçbir deerin deerinden habersiz yayorsak, gerçeklemesi için verdiimiz mücadeleler silinmise hafzalardan, yeni bir eylerin gerçeklemesi için çabalamak niye?
Puzzle parçalarn almz elimize, yapp bozuyoruz. Birkaç parça yerlemezse yerine, krp döküyor, dökülüyoruz.
Siyah ve beyaz tüm renklerimiz. iirin raconuna ters. O yüzden azalyor iir. Nitelikli deil beklentiler. Hem illâ beklenti ite. Kendimizi kendi çabamz sürüklüyor iirsizlie.
Kaybettiklerimiz kendi elimizle öldürdüklerimiz deil mi? nsan en çok sevdiini öldürürmü, öyle diyorlar. Yaanacak pek bir ey brakmyorsak geride, bir an önce yaansn bitsin diyorsak, yaand ve bitti oluyoruz. Yaanmyoruz ama bitiriyoruz, yaayamyoruz da üstelik.
Tüm yollarn sonu görünsün dedikçe biz, sonu görünmeyen görünmesi de imkân dâhilinde olmayan yollara çkamyoruz. ki kere iki. Bir formül var elimizde. Herkes bir formül tutturmu gidiyor. Rakamlar yerli yerine yerlemezse kalmyor hevesimiz.
Bizim istediimiz anda olsun her ey derken, bencilliimizin bile farknda deiliz. “Ele geçmez hiçbir ey, uruna sava vermediysen.” demeyi bile akl etmiyoruz.
Uruna sava verdiimizi zannettiimiz onca ey için aslnda -kimine göre- klmz bile kprdatmamzdr.
Ne kadar yalnzlk varsa yaayp, doymamsak hâlâ ve sarlmamsak iirlere, iirsel bir yaam tarzna, edebiyat parçalama yaftasn göze alarak, koymamsak kendimizi ortaya, ikâyet etmeye de hakkmz olamaz.
“ Bu memleketin insann iir kurtarr.” diyen smet Özel’e srt çevirmek öyle dursun, onun dediklerini dudak bükerek dinliyor ya da dinler gibi yapyorsak…
Bizleri, ne iir, ne en sahici romanlar, ne de en güzel kurgulanm hikâyeler kurtarr.
Ho, zaten kimsenin de bunlar yoluyla kurtulmak gibi bir derdi yok.
ki kere ikinin dört etmedii bir yaam dülemek, o yaam uruna sava vermek biz yorgunlarn, azaltlmlarn, iirsizletirilmilerin harc deil.
Bedenimize çok iyi bakyoruz, ruhumuzu doyuran ne varsa her Yuzak durarak. Okumak bile zor geliyor bize. Herhangi bir kitabn kapan açtmzda ekranlara bakmaktan yorgun düen göz kapaklarmz kapanveriyor.
Yazar: Mustafa Süs |
15-10-22 |
||
| E mail: maarifinsesi.com | Tweet | ||
| Fazilet | |||
Mensur |
Tarih : 16-10-22 | ||
Sanki her bir paragraf dörtlüklerin yorumu gibi :) |
|||