Halep, 12 Aralýk 2016'da Rus ve Ýran destekli Esed ordusu tarafýndan düþürülmüþtü. Üzüntümüz hadsizdi. 30 Kasým 2024'te geri alýndý.
| Kategori : / ÎMAN VE ÝSLÂM | Okunma Says: 589 |
Dünyevileme yoluna giren ve bu yolda yürüme konusunda srar eden Müslüman kalamaz. Dünyevilemek, insana, hayata dair her eye maddi açdan bakma, ben merkezli alg ve bunu yaam tarz hâline getirme olaydr.
Bu olayn gerçeklemesi, kyamet iddetinde bir tehlikedir.
Dünyevileme olay; Müslüman kiinin hayatnda makam-mevki tutkusu ile mal-mülk ve servet tutkusunun birleip bütünleerek faha tutkusuna kap aralamasdr.
Dinde deimezleri deitirmeye yeltenmek, dünyevilemenin dayatt müriklemedir.
Allah’n arznda Hz. Adem (as)’den itibaren bütün peygamberlerin en önemli mücadele konularndan biri toplumlarn dünyevileme hastalna kar uyarmak olmutur. Onlarn bu amaçla nasl mücadele ettikleri Kur’an kssalarnda ders verici sahnelerle anlatlmaktadr. Dünyaya taparcasna deer veren srail oullarn Hz. Musa’nn sürekli uyarmasna ramen yola gelmemeleri onlarn Kur’an’da “âhireti verip dünya hayatn satn alan kimseler” (Bakara Sûresi/ 86) olarak tantlmalarna yol açmtr.
Kur’ân- Kerim’de dünya rüzgârlarn savurduu çöp krntsna benzetilmeke (Kehf Sûresi/ 45) ve onlarca ayet-i kerime ile dünyevilemenin tuzana dümemesi için insanolu srarla uyarlmaktadr. Hz. Peygamber de hadis-i eriflerinde, “Benim dünya ile ilgim ne kadar ki? Ben bu dünyada bir aacn altnda gölgelenen, sonra da oradan kalkp giden binitli bir yolcu gibiyim” (Tirmizi, Zühd, 44); “Dünya ahiretin tarlasdr” (Aclûnî, Kefü’l-Hafâ, I, 412) vb. ifadelerle dünyevileme tehlikesine kar tüm insanl ikaz etmektedir. Ayrca dünyann Allah katnda bir sinek kanad kadar bile kymeti olmadn (Tirmizi, Sünen, Zühd, IV, 560), âhiret karsnda parman denize batran kimsenin parmana bulaan su kadar bir pay olduunu (Tirmizi, Sünen, Zühd, IV, 561) belirtmektedir. Bize dinimizi unutturan dünya nasibimiz deil musibetimizdir!
Müslümanln da, dindarln da alâmeti, dünyann cazibesine kaplmadan, edâniye dünyâ-y dûn içün zalimlere, haramzadelere boyun eemeden sade ve samimi bir hayat yaamaktr. Baknz mam- Ahmed b. Hanbel (Rh.a.) bir imtihan sayd öhretten çok rahatsz olduu, Mekke’nin bir mahallesinde tannmadan yaamay arzu ettii rivayet edilmitir. Bir gün muhaddis Ali b. Abdüssamed onun feyzinden faydalanmak düüncesiyle elini elbisesine sürmütü. Ahmed b. Hanbel bu harekete kzd ve eliyle elbisesini silkelerken, “Kimden aldnz bu âdeti?” diye çkt. Zühd ve takvâsyla bilinen slâm büyüklerinin faziletlerini anar, “Onlar nerede, biz nerede!” diye hayflanrd. Babasndan kalan dokuma tezgâhnn kirasndan ald para geçimine yetmedii için bazan ücretle kitap istinsah eder, bazan uçkur (kemer) dokur, bazan da karsnn eirip dokuduu kuma satard.
Ekinler biçildikten sonra tarlada kalan döküntüleri -dier ihtiyaç sahipleriyle birlikte- toplad olurdu. Yaknlarnn söylediine göre, evinde yiyip içecek bir ey bulunmad zaman üzülecek yerde sevinir, ekmek krntlarn slatarak üzerine tuz döküp yerdi. Pahal yiyeceklere iltifat etmez, bunlar kendisine ikram edilse bile ya biraz tadar veya hiç yemezdi. Tahsil hayat boyunca da ayn skntlara katlanm, bununla beraber kimseden yardm istememiti. Kendisinden hadis okumak üzere Yemen’e kadar kervanclarn yannda deve bakcl yaparak gittii hocas Abdürrezzâk b. Hemmâm ona bir miktar yardm teklif edince, “Eer birinden yardm almay kabul etseydim senden alrdm” diyerek kabul etmemiti. Kendisini seven baz tâcirlerin ve ona sayg duyanlarn srarla vermek istedii binlerce dirhem veya dinar almam, reddettii büyük imkânlar bakalarnn geri çevirmediini söyleyen olu Sâlih’e Tâhâ sûresinin 131. Âyetini okuyarak Allah’n verecei rzkn daha hayrl ve daha kalc olacan ifade etmiti.
Ayn konuda sitemde bulunan amcasna da, “Biz parann peinde olmadmz için geliyor, eer onun peinde olsaydk gelmezdi” demiti. Mütevaz evinde eya olarak eski bir hasr ile basit birkaç çanak çömlekten baka bir ey yoktu. Bununla beraber uzaklardan ziyaretine gelenleri evinde arlar ve onlara kuru ekmek ikram ederdi; daha fazlasn yapamad için de gönüllerini alrd. Yardma muhtaç yaknlarna veya kendisinden yardm isteyenlere elindeki üç be dirhemin tamamn verirdi. (bnü’n-Nedîm, el-Fihrist, s. 285; Ebû Nuaym, Ḥilye, IX, 161-233; Hatîb, Târîḫu Baġdâd, IV, 412-423) Vefakârlk, dünyevilemeyenlerin vasfdr. Dünyevileenlerden vefakârlk beklenmez.
Asrmzda Müslümanlardaki ahlâkî dejenerasyonun sebebi, dünyevilemedir. Müslümann ahlâk, dininin tercümesidir. Müslüman olarak ahlâknz dininizi yalanlyorsa, siz de dininizin dümanlarndan saylrsnz. Bu durumda “ben de Müslümanm” demeniz bir ey ifade etmez. Müslüman olarak sizin yaantnz ile din dümanlarnn yaants arasnda bir fark kalmamsa, sizin Müslümanlk iddianz bir vehimden öteye çekemez. Dünya içindekileri hayatn amac haline getirenlerin, Allah’tan baka ilahlar olur. Böylesi Müslüman kalmaz müriklerden biri olur.
Yazar: Mustafa Çelik |
23-11-22 |
||
| E mail: yeniakit.com | Tweet | ||
 |
 |
||
