Mübarek ramazan ay geldi. lk teravihle balayan o tandk heyecan, ilk sahur ve ilk oruç, 11 ay sonra bizi yeniden rahmet ayna ulatrd.
Her yeri kandillerle donatp ramazan sevinciyle ilgili uzun uzun konumak, teravih için cami seçip cemaate yetimeye çalrken o mutluluu ailecek yaamak ve “iftara ne piireyim” sorusuna öyle canmz çeke çeke cevap vermek istiyoruz. Pide kuyruundan alnan scak pide kucamz stsn, saatler süren susuzluktan sonra ezan sesiyle birlikte kuruyan boazmzdan geçen ilk su yudumunun ardndan az dolusu bir ‘elhamdülillah’ diyelim istiyoruz. Sahura kalkma ve kaldrma gayretleri, ‘ne yersek tok tutar’ ve ‘ne yersek susatr’ araynda olmay arzuluyoruz. Bunlar çok özlediimiz, bütün sene beklediimiz, rahmet aynn en güzel anlar, anlar. Hepsi masum, hepsi güzel, hepsi bizlere özel.
Ancak Gazze bir yumru gibi duruyor gösümüzde. Midemizin açlndan, vücudumuzun güçsüzlüünden, canmzn akam için yemek çekmesinden, sahurda ne yesem diye düünmekten utanyoruz. çtiimiz bir damla temiz suya ükrederken, Gazze’nin susuzluu kavuruyor yüreimizi. Açlktan alayan bebeklerin feryatlar kulamzda çnlarken “çarda pazarda ramazan tela” haberlerinden utanyoruz. Gazze’de yklan camilerin enkaznda cemaat olmaya çalan yiitleri görünce, zulmün her türlüsüne maruz kald halde ükreden dilleri duyunca, yaadmz Ramazan’dan hicap duyuyoruz.
Ramazan ayn ramazan ama geçen yldan çok farkl bir dünyadayz. Uzun süren çaresizlik ve acizliin yorgunluuyla çoumuz sevinecek maneviyat bulamyoruz içimizde ama biliyoruz ki Ramazan aynn geliine sevinmek de imann bir meyvesi.
Bunca üzüntü, bunca keder nübüvvetin onuncu ylna götürüyor bizi, yani ‘senetü’l-hüzn’e... Baktmzda öyle örtüüyor ki u anki duygu durumumuzla. Âlemlere Rahmet Efendimiz’in kalbinin acyla dolduu o yl, üç gün arayla en sevdii, en zor zamanlarnda en çok destek gördüü iki cier paresi amcas Ebu Talib ve ei Hazreti Hatice’yi ebediyete uurlayp peinden Taif’te taland günler kadar ar yaadklarmz. Ama öncesi de var. Peygamberliin 10. ylnda pe pee yaanan bu kederli günlerin öncesi… ‘Kurey boykotu’ günleri!
Müslüman olsun olmasn, Hazreti Peygamberi teslim etmeyen Haimoullar (Ebu Leheb ve çocuklar hariç) ve Muttaliboullar da Kurey tarafndan toplu cezalandrmaya maruz braklmt. Üç sene süren muhasara dâhilinde Ebu Talib, kavminin fertlerini Efendimizin de içinde doduu Haimoullar’nn eski mahallesinde toplamt. “i‘bu Ebî Tâlib” denilen bu mahallede yaayanlar için boykotun fikir babas ve lideri Ebû Cehil önderliinde artlar öyle belirlenmiti: “Muhammed teslim edilmedii sürece Hâimoullar ve Muttaliboullar ile tüm ilikiler kesilecek. Kz alnp-verilmeyecek. Kendilerine mal satlmayacak veya onlardan mal alnmayacak. Haram aylar dâhilinde mahalleden çkabildiklerinde dier kavimlere mal satmalarna veya dier kavimlerden mal almalarna engel olunacak.”
Acmasz boykot karar müriklerin kan dökmeden önceki son hamlesiydi. Siyer kaynaklar, muhasara srasnda tam 3 yl boyunca Ebu Talip Mahallesinden aç çocuklarn feryatlar yükseldiini, kemik ve deri parçalaryla hayatta kalmaya çalan bir avuç Müslüman’n açln pençesinde çok ar bir imtihandan geçtiini aktaryor bizlere.
Tarihe dönüp baktmzda; bir yandan hüznün, mücadelenin, snanmann, bedel ödemenin, direnmenin Müslümanlarn ilk günden beri ödevi olduunu, zaman ve mekân deise de zorluk olmadan kolayln, direnmeden zaferin, sabretmeden mucizelerin gelmediini tefekkür ederken bir yandan da zalimlerin de hiç deimediini görüyoruz. Niyetleri, yöntemleri, hedefleri hep ayn.
Gazze üzerinden ksa bir siyer okumas yapp hüzün senesine gidip müriklerin boykot hadisesini yeniden hatrlamak bu kez baka türlü etkiledi beni. Onlar, Peygamber Efendimizi teslim almak için kavmini topluca cezalandrmay seçmiti, imdi de sapkn Siyonistler, Gazze’yi teslim alabilmek için halkn çeitli abluka yöntemleriyle kuatyorlar. zlemisinizdir o dehet görüntüleri. Ebu Cehil’in, Müslümanlarn yaad mahallenin giri çklarnda nöbet tutup vicdan sahibi insanlarn yardmlarn engelledii gibi, Yahudiler de Gazze’ye giri kaplarndan geçmek için sra bekleyen yardm trlarnn önlerine yatyorlar. Aç çocuklarn feryatlarndan memnuniyet duyuyorlar. Alverii önlemek, Siyonistlere silah kullanmadan öldürme tatmini yaatyor belli ki. Peki, ayn boykotu biz uygulayamaz myz? En azndan kendi alverilerimize biz hükmedemez miyiz? Müslüman Mahallesi Gazze, Siyonist kuatmasndayken; açlkla teslim alma ve sivillere toplu cezalandrma uygulanrken, bir kez daha yazalm, dikkat çekelim istiyorum: srail ile ticarete devam edenler tam olarak ne yapm oluyorlar? Sadece para m kazanyorlar, yoksa Gazze halkna reva görülen apaçk zulme ortak m oluyorlar? Sahi, toplam saysnn artk bir anlamnn kalmad Müslümanlar olarak neden kuatamyoruz çan Ebu Cehillerini? Tüketmekten neden vazgeçmiyoruz? Ramazan aylarmz sabote eden, manevi havasn reklam filmleriyle yapmacklatran Coca Cola dayatmasna, oruçla kar koyma iradesini dahi gösteremiyoruz. Tam da iftar sofralarmzdan teslim oluyoruz.
Her eye ramen, ramazan geldi. Kuatclnn heyecan sirayet etti. Bu ramazan belki de o ramazandr. Oruç bizi tutsun, brakmasn inallah. Bu ramazan Gazze’ye ferahlk olsun bizlere de cesaret alasn. Âmin.
