Merak etmeyin, yeni senenin geliini takvimlendirilmesini Hristiyanlkla ilikilendirip teolojik itirazlarda bulunacak deilim. Meseleye daha olgusal/kültürel düzlemde bakanlardanm. Dorusu, sâhiciliini, içinden neet ettii muhitini kaybetmi her enliin u veyâ bu ekilde tekrârnn bir fazlalk olduunu düünenlerdenim. (Folklor gelenein cellâddr. Gelenekler yaar, ama geleneksellik çoktan ölmütür). Burada herhangi bir teolojik erhim yok. Merak etmeyin yeni sene kutlamalaryla Hristiyanlamyoruz. Çünkü yeni senenin gelii, ne kadar Hristiyan kald çok tartmal, lâkin kât üzerinde hâlâ Hristiyan olan âlemde bile Hz.sâ’y hatrlamann vesilesi olmaktan çoktan çkm bulunuyor. Yâni, ylban kutlayarak bizzat Hristiyan âlemi Hristiyanlam olmuyor ki biz olalm. Noel Baba imge ve simgesine de çok kaplmayalm. Evet, Aziz Nikolas bir Hristiyan ermii olarak bilinir. Akdeniz ikliminin hüküm sürdüü bizim Demre’de yaadna inanlr. yi de, Aziz Nikola’nn, yakc Akdeniz sca altnda o kutup kyafetleriyle yaam olabileceine inanyor musunuz? Noel Baba esâsen Nordik paganln epik dünyâssnn Aziz Nikola’ya zerkedilmi hâlidir. Çizimleri ise ilk defâ 1863 senesinde yaplm. Bugünkü kvâmna ise 1930’larda ulam. Yâni Noel Baba tamâmen modern niteliktedir..
Dikkat edilmesi gereken husus bu imge ve çizimdeki renk unsurunun krmz oluudur. Bunun bilinçli bir tercih olduunu öreniyoruz. 1863 çizimini yapan Thomas Hast, 1931 çizimini yapan Haddon Sundblum karsnda ne kadar da mâsum kalyor. Hast’a ilham veren bir iir. Sundblum, A Visit to St.Nicholas iirinden hislenmi ve o çizim çkm ortaya.. Hast’n, bugün altmz Noel Baba çiziminde krmz renk baskn çkyor. Bunun dünyâya yaylan Coca Cola’nn çarmn yapan o krmz olduu biliniyor. Hâsl, Noel Baba aslnda bir kola reklâmnn ürünü..
Dier husus ise , Noel Baba’nn hedef kitlesiyle alâkal görünüyor. Bunun çocuklar olduunu herkes bilir. Belki de ilk zamanlarn, bugünlere göre bir dereceye kadar mütevâz olmasn salayan da budur. Bilirsiniz, gûya Noel Baba o gece kapdan bacadan evlere girerek çocuklar hediyelere boar. Aman ne güzel.. Lâkin zaman içinde bu i zaman içinde çok deiti. nsanlk hem geleneksel hem de onu dönütürerek devralan erken modern devirlerdeki olgunlama iddiasn kaybetti ve cümlemiz çocuklatk. Artk çocuk insanlk devrede. Bunun kapitalizmin pompalad tüketim kültürünün içinde yaandn biliyoruz. Kapitalizm varln üretim kadar, belki de ondan daha fazla olarak tüketime borçludur. En insafsz tüketici ise çocuktur. Çocuk dur durak bilmeden tüketen en doymak bilmez varlktr. Önüne konulan her yeni eyi tüketmek ister. Kapitalizm bunun farkna vard. Üretmek için niteliklere, olgunlamaya ihtiyâc vard. Tükettirmek için ise çocuklamaya. Bunu salamak için Sosyal Darwinist eksende kat bir ayrma gitti. Demokrasileri andran ve adna meritokrasi denilen bir alan, yeni seçkinler üzerinden, en dar mânâsyla fennî eksende târif etti. Böylece seçkinler liberal düzlemde tecrit edildi ve demokratik geleneklerden kopartld. Yeni Beyaz Yakallarn en esasl sendromu halktan ve onun kabalklarndan ikâyet etmektir. Kalan büyük kitlelerin hissesine çocukluklama dütü. Büyük kitleler kablolanmam, topraklanmam her çeit duygularn dorudan ve takn davurumu üzerinden bireysiletirildi, narsisist çocuklara dönütürüldü, kkrtlp martld. Yeni yaam bilgeliinin (coachluk) baat telkininin içimizdeki çocuu korumak ve ileri yalara tamak olduunu unutmayalm. Çocuklara hitap eden bu dünyânn reel bir dini var. Bunun ad Refah dinidir. Çok derinden yaylan, teblileri deil reklamlar olan Refah dini yerleik hiçbir din ile çatmad. Tam aksine mevcut dinlere de sirâyet etti. Mevcut dinî hayatlar son çeyrek asrda bu ad konmam ama baat belirleyici durumuna gelmi olan bu yeni dinin çeitlemelerine dönütü.
Müminânnn çocuklam kitleler olduu Refah dini çok ezoterik bir din. Kitab yok. Peygamberi de. Tanrs ise çok dünyevî. Bu açdan bakp onun bir nev’i yeni paganlama olduunu söyleyenler var. Bence bu, çok yanl olmasa da bir basitleme. Refah tanrsnn zâtn kimse bilmiyor. Ama herkes ona u veyâ bu ekilde tapnyor ve ona ulamay arzuluyor. Refah dininin yer yer onlardan ayrsa da, çok defâ yerleik olanlarnkine karan ve katan kendi akâidi ve ritüelleri var. Yeni yl kutlamalarnn bu âyinlerin en taçls olduundan üphem yok.
Gâliba zokay yuttuumuz bir kaç yer var. En bata refah ile bereketin arasndaki fark görmezlikten geliyoruz. Refah, bereketin kaçt bir dünyânn yanlsamasdr. Hiçbir yeni sene dileklerinde sâhici bir bereket duasna rastlanmaz. Bunu bol kazanç ile kartrrz hep. Refah ile bereket arasndaki fark ihmâl ediyoruz, çünkü dâirevî oranlamac bilgelikle, düzçizgisel ölçümcü mühendislik arasndaki fark çoktan unuttuk. Bir eyin bereketini kaçrmak için onu saymak yeter zâten. Zamânn bereketi de kaçt.. Onu da sayarak kaçrdk bereketini. (Yalanmak korkusu da bunun meyvesi). Bir baka mesele de, yine bunlarla balantl olan u: Zevklerin sönümlendii, keyiflerin ise gcr gcr olduu tuhaf bir dünyây idrak ediyoruz. Zevkler ancak bereketle kâimdir. Bereketi kaçm bir dünyânn keyfi nâmütenâhi olsa da zevki olmaz.
Darda havâî fiekler patlyor.. Benim zihnimde de.. Birden aklma rahmetli Alev ablann helâl ve helâlleme kelimeleri üzerinde söyledikleri geldi. Ah sa olsayd; ona derdim ki “Evet öyle. Ama bereketi kaçm bir dünyâda deil”…
Yaznn kaynana ulamak için tklaynz.
Yeni bir seneyi idrak etmeye baladk. Biz de âdete uyalm ve yeni senenin, hayrl olmas artyla, herkesin arzu ve beklentilerine kavumasna vesile olmasn temenni edelim. 
