Halep, 12 Aralýk 2016'da Rus ve Ýran destekli Esed ordusu tarafýndan düþürülmüþtü. Üzüntümüz hadsizdi. 30 Kasým 2024'te geri alýndý.
| Kategori : / RAMAZAN- ORUÇ- ÝNSAN | Okunma Says: 519 |
“En büyük kusur kusursuzluk iddiasdr. Kusursuzluk insan kibre sürükler. Bu sebeple insann hatalar, günahlar ve kusurlar onu dengede tutar. nsan olduunu, Allah tarafndan yaratlm, sonlu bir varlk olduunu hatrlatr. Bu sadette Hz. Hanzala bir gün Efendimiz (s.a.v)’e gelip ‘Hanzala münafk oldu’ der. Efendimiz (s.a.v) neden böyle söylediini sorunca Hanzala öyle açklar: “Ya Resûlullah! Senin yannda bulunuyoruz, bize cennet ve cehennemden bahsediyorsun; sanki onlar gözümüzle görüyor gibi oluyoruz. Senin huzurundan çkp da çoluk çocuumuzun yanna ve iimizin bana dönünce çounu unutuyoruz.” Bunun üzerine Efendimiz (s.a.v) onu teselli mahiyetinde öyle buyurur: ‘Nefsimi kudretiyle elinde bulunduran Allah’a yemin ederim ki ayet siz, benim yanmda bulunduunuz hâlde devam edip zikir üzere olabilseydiniz, yataklarnzda ve yollarnzda melekler sizinle musâfaha ederlerdi. Fakat ey Hanzala, bazen öyle olur bazen böyle.”
(O’nun Gibi/ Muhammed Yazc)
“nsann kalbi, parlak bir ayna gibidir. Kötü ahlâk ise, duman (is) ve zulmet (karanlk) gibidir. O aynay karartp Allahu Teâlâ’y görmekten alkoyar, arada perde olur. Güzel ahlâk ise, kalbe eriip o aynay günah zulmetinden temizleyen bir nurdur, ktr. Bunun içindir ki Resulullah: ‘Her günahtan sonra, bir sevap ile ki, onu yok etsin’ buyurmutur.”
(Kimya-y Saadet/ mam Gazali)
“Bütün yalanc tanrlar içinde en baskn olan ise insan egosu dediimiz ey, yani kendisini yaratcsndan bamsz kabul eden ve kendi kendisinin efendisi gibi hareket eden benliktir. Bu benliin, rehber edinmeyi reddettiinde verdii emirler, Kur’ân’da ‘hevâ ve heves’ olarak isimlendirilir ki Arapçada rüzgâr manasna gelen ‘hevâ’ kelimesiyle ayn kökten gelmek-tedir. Bu noktada Kur’ân, ‘hevâ ve hevesini tanr edinen kii’yi, kularn kaçrd veya rüzgârn aniden alp uzaa götürdüü eye benzetir.”
(Tanr’y Hatrlamak/ Gai Eaton)
“Her yl bir ay için oruç mimar bize konuk gelir. Gelir gelmez de kollarn svar ve ie koyulur. Bir kahve içimlik bile beklemez, dinlenmez. Kutsalln içisidir o. lkin vücut evini öyle bir yoklar. Bir sarsar insan. Öyle sarsar ki, bacalarda ne kadar birikmi kurum varsa dökülür. Tabiat etkisiyle gevemi ve kopmaya yüz tutmu svalar düer. Yerinden oynam kiremitler kayar. Organlar arasnda, kaslarn eklem yerlerinde, hareketsizliin ve ölümün sembolü olarak gerilmi kaç örümcek a varsa yrtlr. Vücut kona, böylece konuun, büyük konuun gelmi olduunu bilmi olur. Sonra Oruç onarmaya balar. Her hücreye iner ve hücre içinde bir kaynama, yumurta sarsnn oluumuna benzer bir tazeleni balar. Ölüm sularnda gezen, dolaylarnda, çevrelerinde dolaan her hücre, bu kaynar su yeniliinde, hayata döner. Her hücre, ölümün bir yumurta kabuu gibi ördüü kireç zarn krar.”
(Samanyolunda Ziyafet/Sezai Karakoç)
“Oruç neden ibarettir? Oruç, bedenle ruh arasnda dorudan tecrübe edilen bir savatr. Oruç tutarken beden ac çeker, talepte bulunur ve kendisine hizmet edilmez; öte yandan ruh bu acy denetlemektedir. Oruç ruhun beden üzerindeki zaferidir; ac verici ve dorudan tecrübe edilen bir zafer. Oruç bu ekilde tecrübe edilebilirse sadece ac deil; haz da verecektir.”
(Özgürlüe Kaçm/ Aliya zzetbegoviç)
Yazar: Gökhan Özcan |
03-03-25 |
||
| E mail: yenisafak.com | Tweet | ||
 |
 |
||
