Halep, 12 Aralýk 2016'da Rus ve Ýran destekli Esed ordusu tarafýndan düþürülmüþtü. Üzüntümüz hadsizdi. 30 Kasým 2024'te geri alýndý.
| Kategori : ÝKTÝBAS / Muhtelif Mevzûlar, Yazarlar, Yazýlar | Okunma Says: 299 |
60’l yllarda tahta bavuluyla stanbul’a ayak bastnda babam henüz 15 yandaym. Ebeveyn himayesinden yoksun, tamamen yalnz bir ekilde tanmadnz bir ehre ayak bastnz düünün. Üstelik liseye giden örencilerin yandasnz.
Düzenli aldnz harçlnz, sizi okuldan kapnzn önüne brakacak servisiniz, danklnz toplayacak kimseniz, telefonuyla kaplarn size açlmasn salayacak torpiliniz yok! Dahas hasta olsanz çorba kaynatacak kimseniz bile yok!
Durum böyleyken bulunduunuz yerde var olmak, ayakta kalmak, hiç vakit kaybetmeden bir meslek örenerek ekonomik özgürlüünüzü elinize almak zorundasnz!
Böyle tekinsiz bir durumda hayatta kalmak için yaplacak en önemli ey, daima teyakkuz halinde kalarak maddi-manevi tüm güçlerimizi seferber etmek olacaktr herhalde. Nitekim babamn da mensubu olduu o gurbetçi kuak, teebbüs kabiliyetini, zekâsn ve cesaretini azami düzeyde kullanarak Türkiye ekonomisinin katalizörü oldu o yllarda. Türkiye ciddi büyüme rakamlarna, kalknma hzna ulat onlar sayesinde
Türk sinemasnn en önemli yönetmenlerinden Lütfi Akad’n Gelin, Düün, Diyet üçlemesi, sinemasal yetkinliinin yannda, bahsettiimiz dönemi anlamak için bir laboratuvar gibidir. Çünkü sözünü ettiimiz dönemin insann, köy-kent çatmasn ve yeni ekillenen ehir sosyolojisini iç içe geçirerek son derece gerçekçi çizgilerle resmeder... Akad’n üçleme boyunca sunduu gerçekçi tablolar Amerika’nn kurulu dönemini ele alan John Ford imzal westernlerin arka planna benzer. ki yönetmen de kurulu döneminin insanlarna, onlarn sert ve zorlu hayat artlarna odaklanrlar.
Ben ne zaman bu üçlemeden herhangi birini izlesem tüm alüvyonlaryla Anadolu’dan stanbul’a akan bu insan rmann ne kadar bereketli olduunu düünürüm.
Akad, filmlerinin öznesi olan söz konusu insan tipini öyle anlatyor bir röportajnda:
“Müahade ettiim müterek vasflar u: Hangi snftan, hangi kesimden gelirse gelsin Anadolu’dan gelen insanlarmz sradan insanlar deil. Hepsi çetin ceviz… Mücadeleci ve baarl insanlar. Gelip de baarsz olan hemen hemen yok. Bir de bir ey var: Son derece efendi, son derece iyi ve geleneksel kültürlerinin bütün iyi vasflarn tayan insanlar. Yalnz, gelirken bir ormana geldiklerinin bilinci içinde geliyorlar. Ve bir ormanda yaamann kurallarn… Bu ormanda yaamnn kurallarna uyuyorlar. O zaman da yrtc ve krc oluyorlar. Ama kökenlerinde son derece iyi insanlar.”
Akad’n, evinin bulunduu Mecidiyeköy çevresindeki mahallelerde bizzat gözlemleyerek yapt tespitler içinden özellikle “çetin ceviz” ve “mücadelecilik” tanmlamalarn çok önemsiyorum.
Akad’n tespitlerine unlar eklemek istiyorum.
Bu adamlar, ayn zamanda kendi kendine yeten, zeki, merakl, giriimci, ciddi, sebatkâr, kanaatkâr, gerçekçi, krlgan olmayan, amaç duygusuyla dolu bamsz insanlar… Türkiye’nin sanayici ailelerinin, önemli sinemaclarnn, saygn yazarlarnn, hatr saylr müzisyenlerinin ve köklü firmalarnn bu kuan mensuplar arasndan çkmas sürpriz deil.
****
Bu kuan mensuplarnn ezici çounluu bugünkü anlamda youn, neredeyse çeyrek ömür kadar uzun ve zorunlu bir eitim sisteminin tezgahndan geçmemilerdi. Belki yalnzca temel bilgilerin verildii üç ya da be yllk bir okul bitirmilerdi. Bugünküyle mukayese edildiinde hiç martlmamlard. Çocuk yalardan itibaren büyük sorumluluklar yüklenmilerdi. stediklerini, babalarnn kredi kartn kullanarak deil, emek vererek elde etmeleri gerekiyordu. Tüketici deil, üreticiydiler. Gayret etmekten, srar etmekten, bir yol bulmaktan, olmazlar mümkün klmak için çabalamaktan baka yollar yoktu. Bunun için zor koullarda, sevdiklerini görmeden yllarca durabilirlerdi. Zamanlarnn büyük ksmn okul sralarnda deil, tarlada, tezgâhta, atölyede, hayatn içinde geçiriyorlard. Hatalarnn sorumluluunu aileleri deil kendileri çekiyor, ebeveynleri tarafndan ksmen korunuyorlard. Hayatta kalmak, ereflice yaamak için birbirlerine tutunmalar, dayanmalar gerektiini biliyorlard. Tpk babam gibi, doup büyüdükleri köyde imkanlar azalp herkese yetemeyecek hale geldiinde, yeni frsatlar peinde yabanc ve tekinsiz ehirlere gitmekte asla tereddüt etmiyorlard.
****
Günümüz Türkiye’sinin harcnda bugünkü anlamda “eitimsiz” saylabilecek bu kuan büyük pay olduu gerçei bazlarn artabilir. Ama bu, gerçek…
Ve bu gerçekten geleceimiz adna birtakm çkarmlarda bulunmamz gerekiyor. Hepimiz çocuklarmzn önceki kuaklarla mukayese edilemeyecek kadar krlgan bir psikolojik ve fiziksel donanma sahip olduklarn biliyoruz. Bunda aile yapmza hâkim olan korumac kültür kadar, çocuklar emir almaya altrarak bamsz ve özgün yanlarn yok eden eitim sisteminin de pay var.
Çocuuna üniversite çana gelinceye kadar hiçbir sorumluluk yüklemeyen, ona bebek gibi davranan, yükünü bakalarna tatmay alkanlk edinmi çocuklar yetitiren aile says, hiç de az deil bugün. Gerekçe ne olursa olsun, bu aile kültürü ve teorik eitim içerisinde eylem yetenei, giriimcilik güdüsü idi edilmi, ruhsal anlamda felçli bir kuak geliyor. En büyük meguliyetleri sorumsuzca yaayp, televizyon ve sosyal medya ile vakit geçirmek olan, çabuk demoralize olan, kolayca cayan, basitçe krlan, üengeç bir kuak… Toplum olarak büyüyen sorunlarmzn üstesinden gelmesi gereken ve geleceimizi yönetecek kuak da bu ama… Bu kuak bugünkü haliyle bir frsat deil, bir sorun neredeyse... Sorunun kaynaysa bu kuan içine doduu kültür ve o kültürü muhafaza eden yetikinler…
Daha fazla hayat, daha fazla eylem vadeden, örencilerin özgünlüklerinin, özgüvenlerinin ve muhakemelerinin deforme edilmedii; aksine giriimciliklerine, yaratclklarna yatrm yaplan bir modeli tartmamz ve gerçekletirmemiz gerekiyor artk. Hem de sadece eitim sisteminde deil, önce kesinlikle ailede… Takipçilere, tüketicilere deil; öncülere, üreticilere ihtiyacmz var. Bu hedefi önce anne ve babalar sahiplenmeli, sonra yetkililer...
Yazar: Ali Osman Aydýn |
16-08-25 |
||
| E mail: yeniakit.com | Tweet | ||
 |
 |
||
