Halep, 12 Aralýk 2016'da Rus ve Ýran destekli Esed ordusu tarafýndan düþürülmüþtü. Üzüntümüz hadsizdi. 30 Kasým 2024'te geri alýndý.
| Kategori : ÝKTÝBAS / Muhtelif Mevzûlar, Yazarlar, Yazýlar | Okunma Says: 327 |
Bir eye bizim baktmzdan baka türlü baklabileceini gösteren eylerden biri bizimkinden baka zihinlere düen ifadelerdir. Bu gerçei dünyann her bir köesinde kaleme alnm milyonlarca farkl metinde rahatlkla tehis edebiliriz. Metinleri; yani iirleri, hikayeleri, romanlar, denemeleri, anlatlar biraz da bu yüzden okuruz, okumalyz. Bir bakasndan bakmak, bir bakasndan görmek, bir bakasndan anlamak, bir bakasndan hissedebilmek için… Neden gerekli bu? Tek bir baka, tek bir görüe, tek bir anlaya, tek bir hissedie sabitlenmemek, iç dünyamzda tek bir insann, yani sadece kendimizin zihinsel ve duygusal kapasitesine mahkum kalmamak, hayat en dar haliyle yaayp gitmemek için… Yaradln srlarndan ve ilahi sanatn tezahürlerinden biri budur, birbirini besleyen, bütünleyen bu sonsuz zenginlik ve çeitliliktir Allahualem. Varoluumuzun (kendimizi var sanmzn) bütün hikayesi buradan, insanlar aras bu farkllk, ayrlk ve benzemezlikten doar. Kendimizle, birbirimizle, çevremizle, tabiatla, dier canllarla ve nesnelerle ilikimiz, birbirinden daha önemsiz olmakszn birbirine eklemlenerek bu büyük hikâyeyi tamamlar. Yaadmz her eyin ayn zamanda ahidiyizdir. Hayatmzla anlattmz her ey, bütün benzersizlii ve kendine özgülüü içinde, bize anlatlan daha büyük bir hikâyenin parças, cüzü, hücresi, pikselidir ayn zamanda.
“Ne yapyorsun yahu, burada oturmu bo bir bardakla m konuuyorsun?” dedi yeni gelen. “Ne var ki bunda” dedi bir süredir orada olan, “bu bardak da benimle konumuyor mu sanyorsun!”
“Sizinle insanlar arasnda bir ortaklk kurulamyor mu, nesnelere yakn olmay deneyin! Nesneler sizi terk etmeyecektir. Henüz geceler durmaktadr yerinde; aaçlarda esen, bir sürü ülkeyi gezip dolaan rüzgarlar yerinde durmaktadr; nesneler ve hayvanlar dünyas çeit çeit olaylarla dolup tayor, bunlarn içinde yer alabilirsiniz pekâlâ” diye yazm ‘Genç Bir aire Mektuplar’ndan birinde üstad Rainer Maria Rilke.
Wim Wenders’in ‘Perfect Days’inde ana karakter Hirayama, her gün sabah kalknca evindeki neredeyse her bir eyayla tek tek temas kuruyor. Ya da belki öyle söyleyebiliriz; evinde sadece her gün dokunabilecei kadar eya var. Sonra evden çkarken gökyüzüne bakyor ve yeni güne bir mucizeye tank olmu gibi gülümsüyor. Gün içinde bir çok defa aaçlara bakyor, aaçlarn ve gölgelerinin fotoraflarn çekiyor, hepsini düzenli ekilde kutulara koyup saklyor. Neyin arivi bu? Hayatn, içinden akan eylerin, zamann, günlerin, anlarn… Nerede ve neyin içinde yaadnn farknda bir adam Hirayama. Bunun zenginliini doyasya yayor. Bugün pek çoumuza çok bo gelebilecek dopdolu bir hayat var Hirayama’nn. Günü tüketmiyor, yayor. Nefes alp veriyor, nefes nefese kalmyor, nefes darl çekmiyor. Ayn filmde aaçlara sarlan bir adam daha var, yine bir çoumuzun deli diyecei türden bir adam. Aaçlara sarlyor ve belli ki aaçlar da ona sarlyor. Aaçlarn ona sarldn onun gibi, onun gözüyle görebilseydik biz de keke!
Belki gözümüzün gördüklerini birbirine balayan görünmez iplikleri de görmeye çalmalyz bazen. Hayr, elbette gözlerimizle deil!
Gökyüzünde birbiriyle karlaan ve saniyenin onda biri kadar bir süre birbiriyle bakan iki krlangcn birbirine söyleyecei bir ey yok mu sanyorsun!
Cevaplarn herkesin bildii sorulardan sklmadysan, hiç daha büyük bir kalbin olmayacak, hayat böyle!
Rilke, ‘Genç Bir aire Mektuplar’nn bir bakasnda da öyle diyor: “imdi cevaplar, henüz onlar yaayacak durumda olmadnz için size verilemeyecek olan cevaplar aramay brakn. Mesele, her eyi yaamaktr. imdi sorular yaayn. Belki sonra gitgide, farknda olmadan, uzaklarda bir gün cevabn içine doru yaarsnz.”
“Bir an aklma geliyor” dedi beyaz saçl adam yanndaki birine, “belki karanlkta canlar sklmtr diye ellerimi hemen cebimden çkaryorum!”
Yazar: Gökhan Özcan |
18-09-25 |
||
| E mail: yenisafak.com | Tweet | ||
 |
 |
||
