
| Kategori : / ÎMAN VE ÝSLÂM | Okunma Says: 637 |
slâmî literatürde “devrim” kelimesi yerine “inklap” kavram geçerlidir. Devrim, çou zaman ykc bir kopuu, geçmii tümüyle reddeden bir bakaldry çartrrken; inklap, kökten bir dönüü ama asl kaynana doru bir dönüü ifade eder. Yani sadece deimeyi deil, asli olana, ftratn temiz berraklna yeniden kavumay…
nklap, slâmî anlamda, insan cahiliyyenin karmaasndan alp slâm’n sahih rehberliine tamaktr. Bu bir kopu deil, bir toparlantr; bir reddedi deil, bir hatrlaytr. Kiinin bedeninden önce kalbinde gerçekleen bir dönüüm… Çünkü slâm’da inklap, önce fertte balar. nsan ne zaman ki kendi nefsinin karanlk köelerini aydnlatmaya niyet eder, ite o zaman gerçek dönüümün kvlcm yanar.
Fertte balayan bu dönüüm, aileye sirayet eder. Aile, toplumun en küçük ama en güçlü çekirdeidir. Ve nihayet bu inklap, devletin yöneliine kadar uzanr.
slamî inklabn hedefi, öfkenin ateini körüklemek deil, imann nurunu parlatmaktr. Hakiki devrim, topra deil, vicdan sarsar. Zira iman zayfladnda, insann içindeki hakikat duygusu da sarslr. te bu yüzden Müslüman’n devrimi, bir ykm deil; bir ihya hareketidir - yklm gönülleri yeniden ina etmek, unutturulmu hakikatleri hatrlatmaktr.
nsan, dertle tant anda kendi iç dünyasnn derinliklerine itiliverir. Hayatn gürültüsü bir anda susar; dostluklar, alkanlklar, planlar ve umutlar birer birer geri çekilir. Geriye, insann kendi sesiyle ba baa kald o çplak an kalr. te o anda dert, bir ykm deil, bir çardr. Çünkü dert devrim deildir; dert, imandr.
Devrim da dönüktür; dünyay deitirmek ister. Ykmak, yeniden kurmak, bir düzeni baka bir düzenle deitirmek ister. Fakat dert öyle deildir. Dert, insann içindeki kaleyi kuatr. O, darda deil içeride bir sava balatr. nsan kendi eksiklikleriyle, sabrszlklaryla, kibriyle yüzletirir. Her yara, bir aynaya dönüür: insan kendini, acsnn yansmasnda görür.
Bu yüzden dert, devrimin öfkesini deil, imann sükûnetini öretir. Bir kalp, gerçekten sarsldnda, aslnda kendi köklerine iner. Kök, görünmezdir ama varln asl taycs odur. Dert, o köklere inmeyi zorunlu klar. Her gözya, kalbin topran yumuatr; her sabr, o topraa ekilen bir tohumdur.
Belki de insan, en çok dert çekerken inanmay örenir. Çünkü iman, kolaylkta deil, zorlukta anlam kazanr. Acnn içinden geçen bir kalp, artk yalnzca Allah’a deil, hayata da daha derinden inanr.
Evet, dert devrim deildir. Çünkü dert, dmz deil içimizi deitirir. Ve bazen, bir insann içindeki küçük bir deiim, dünyadaki en büyük devrimden bile daha anlamldr.
nsanolu dertsiz bir hayat ister; huzuru, bolluu, kolayl arar. Oysa Allah, kulunu bazen nimetten deil, dertle terbiye eder. Çünkü dert, bir azap deil; bir imtihandr. Ve her imtihan, içinde gizli bir rahmet tar.
nsann ac karsndaki duruu önemlidir.. Devrim da taar, isyan eder, ykar. man ise içe döner, sabreder, teslim olur. Kulun gönlüne düen dert, aslnda Rabbin çarsdr: “Bana dön.” Kur’an’da Rabbimiz buyurur:
“Andolsun, sizi biraz korku ve açlkla; mallardan, canlardan ve ürünlerden eksiltmekle deneriz. Sabredenleri müjdele.” (Bakara Sûresi/ 155)
te bu ayet, derdin mahiyetini anlatr. Dert, insan Allah’tan uzaklatrmak için deil, O’na yaklatrmak için gelir. Çünkü rahatlkta gaflet büyür, dertte ise kalp uyanr. Her gözya, bir tövbenin kapsn aralar; her sabr, imann kökünü derinletirir.
nsan, dertle diz çöker; dua etmeyi örenir. Kalbi yumuar, dili Rabbini anar. Ve ite o zaman, derdin hikmeti ortaya çkar: dert, kulun imann olgunlatrmak içindir.
Belki de bu yüzden, peygamberler en çok dert çeken insanlard. Çünkü onlarn sabr, ümmetlerine örnekti. Hz. Eyyûb (a.s.) yllarca hastalkla imtihan oldu ama dilinden u söz dümedi:
“Rabbim! Bana zarar dokundu, Sen merhametlilerin en merhametlisisin.” (Enbiyâ Sûresi/ 83)
O sabrla, dert iman oldu; ac, teslimiyetin en güzel ekline dönütü.
Evet, dert devrim deildir. Çünkü devrim kalbi yakar, iman ise kalbi arndrr. Dert, insana ne kadar ac verirse versin, sonunda bir hakikati öretir:
“Allah kulunu unuttuunda deil, sevdiinde dert verir.”
Ve ite o zaman kul anlar ki, dert aslnda bir çardr; Rahman’a yaklamann, imanla olgunlamann sessiz bir davetidir.
slam’da devrim, ykmak için deil; iman muhafaza ve müdafaa içindir. Çünkü iman, insann içindeki en yüce hakikattir. Onu korumak, bir toplumu korumaktr; onu diriltmek, bir medeniyeti diriltmektir. Ve ite o zaman, hiçbir yangn bu nurun önünde duramaz. Çünkü iman, devrimin deil; diriliin ateidir.
Yazar: Mustafa Çelik |
24-12-25 |
||
| E mail: yeniakit.com | Tweet | ||