Halep, 12 Aralýk 2016'da Rus ve Ýran destekli Esed ordusu tarafýndan düþürülmüþtü. Üzüntümüz hadsizdi. 30 Kasým 2024'te geri alýndý.
| Kategori : / MAÂRÝF (Eðitimle Ýlgili Yazýlar) | Okunma Says: 6888 |
Geçmiten günümüze çocuk eitimi
Uzun zamandr bu köede çocuklarn doru eitilmesi üzerine yazlar yazyorum. Bu yazlarda çocuklarmz daha doru eitmek için neler yapmamz gerektiine deiniyorum. Bu yazmda ise çocuklarmzn eitimine sekte vuran ve zaman içinde deien kimi dinamiklerden bahsetmek istiyorum. Gün geçtikçe biz baz dengeleri kaybettik ve bu dengelerin sarslmas çocuklarmzn eitimini olumsuz yönde etkilemeye balad. imdi isterseniz bu deien dengeleri görelim.
Çocukerkil aileler
Eskiden aile yapmz konu olduunda ataerkil aile kelimesi mutlaka geçerdi. Yani ailede asl sözü geçen, dedii dinlenen kii babamzd. Evde babamz, son noktay koyard. Planlar babamzn isteklerine göre ekillenirdi. Günümüzde ise bu ataerkil aile yapmz yava yava deiiyor. Artk büyük ehirlerde çocukerkil ailelerimiz var. Yani evde çocuun sözünün geçtii, çocuun isteklerine göre planlarn yapld aileler. Merkezinde babann deil çocuun olduu aileler. Bu ailelerde çocuun istedikleri hemen alnyor, çocuk gezmek istiyorsa geziliyor, istemiyorsa gezilmiyor. Yemek saatleri ve hayat çocuklara göre düzenleniyor. Ksacas evin hakimi çocuk.
Bu duruma sebep olan faktörlerden biri günümüz anne-babalarn kendi geçmiinde yaadklar zorluklar çocuklarna yaatmak istememesi. ‘Aman biz yaamadk ve görmedik, bari çocuklarmz yaasn ve görsün.’ düüncesi çocukerkil aileler türemesine neden oluyor. Bu duruma neden olan bir dier bir faktör de, anne-babalarn çocuklar ile sorun yaamama arzusu. Çocuk, aileden bir ey istediinde ve bu yerine getirilmediinde evde ya da darda kriz çkyor. Bu krizden kaçnan aileler gücü çocukta brakyor ve onun dediklerini yapyor. unu hep aklmzda tutmamz gerekiyor ki, çocuklarmzn her isteini karlamak onlar iyi eitmek anlamna gelmiyor. Onlar da reddedilmeli, onlar da hazlarn ve isteklerini ötelemeyi örenmeli.
Baba efkat kahraman, anne otorite merkezi
Önceleri bizim aile yapmzda efkat kahraman annelerimizdi. Biz sevgi istediimizde annemizin kucana koardk. Bir suç ilediimizde “Aman Bey, bir ey olmaz. O daha çocuk” diye bizi savunan efkatli annemizdi. Babalarmz ise bizim için otoriteydi. Babamz korku ile birlikte sever, onun yannda yanl bir davranta bulunmaktan çekinirdik.
Günümüzde bu otorite ve efkat rolünün paylam da deiiyor. Artk anneler daha otoriter. Kurallar ve snrlar onlar koyuyor. Çocuklar annelerinden daha çok korkuyor. Kzan, tehdit eden, ceza veren genelde anne. Babalar ise akam eve geç geliyorlar. Onlar otorite rolünü çoktan brakm durumlar. Çocuklarn seven, kollayan ve anneye kar savunan konumundalar. Yani efkat rolü babaya, otorite rolü ise anneye geçmi durumda.
Bu duruma neden olan faktör bence babalarn eve geç gelmesi ve çocuklar ile çok az zaman geçiriyor olmas. Bunun yannda eve geldiinde habere ve internete younlaarak çocuklarn ihmal etmesi. Çocuklar ile çok az zaman geçiren babalar, bu az zamanda çocuklar ile kötü olmak istemiyorlar. Onlar otorite rolünü yerine getirmedikleri için otoriter olma, kural koyma yetkisi annelere kalyor.
Buradan babalara seslenmek istiyorum. Eer çocuklarmz çocukluk döneminde kural koyan, otoriter bir baba görmezlerse ergenlik dönemine geldiklerinde anneyi de ezip geçiyorlar ve kural tanmaz bir çocuk oluyorlar. Bu nedenle çocuklarmza sevgi yüzümüzü gösterdiimiz kadar otorite yüzümüzü de göstermemiz gerekiyor.
Öretmeninden deil annesinden çekinen örenciler
Geçmiin çocuklar öretmenlerinden çekinirdi. Öretmenle dalga geçmek öyle dursun, öretmen snfa girdiinde sesler kesilirdi. Öretmene kar saygszlk yaplamazd. Öretmenler çocuklar dövse ve ceza verse bile çocuklar eve gidip öretmenden ceza aldklarn anlatamazd. Çünkü aileler öretmenin gereksiz yere ceza vermeyeceini bilir, öretmene güvenirdi. Çocuklar da ceza aldklarn söyleyip suçlar aça çkmasn diye bu durumu anne-babasndan saklard. Kazara söyleyiverse yedii dayaa benzer bir cezay babasndan da yiyeceini bilirdi.
imdinin çocuklar annesinden öretmeninden çekindiinden daha çok çekiniyor. Ödevini yapmadnda içini öretmen korkusundan daha çok anne korkusu saryor. Bu durumun nedeni “Hocam, eti senin, kemii benim diyen” anne-babalarn yerine “Bu çocuk benim” diyen anne-babalarn gelmesidir. Öretmen çocuu azarladnda anne-babalar soluu müdürün odasnda alyor. Çocuun yannda öretmenini rahatlkla ve alenen eletirebiliyor. Dizilerde çocuklar öretmenleri ile dalga geçiyor. Bu durumda çocuklar artk onlar eitecek öretmenlerinden çekinmez oluyor.
Burada bizlere düen görev, öretmenlerimizi yeniden yüceltmek ve çocuklarmzn gözünde onlar deerli hale getirmektir. Onlara ve onlarn yapt eitim faaliyetine güvenmektir. Milletçe bunu yapmadmz takdirde tüm eitim sistemimiz çökecek ve babo çocuklar yetiecektir.
Öretim görevi annelerde
Yine geçmite bir çocuun tüm eitim ve öretim görevini öretmenler üstlenirdi. Evde anneler çocukla pek ders-ödev polemiine girmezdi. Öretmen snfta öretim faaliyetini gerçekletirir eve de biraz ödev verirdi. Bu ödevler yaplm m yaplmam m, bu annenin sorumluluunda deildi. Çocuk ertesi gün ödevini yapmadan okula gittiinde öretmeninden azar iiteceini bilir, elinden geldiince ödevini yapard. Yapmasa bile snfta yapanlardan kopyalard. Öretmenler ödevlerini yapmayan çocuklar için anneleri pek suçlamazd.
Günümüzde bu denklem de deiti. Çocuun akademik baars neredeyse anne üzerine kald. Annelerin annelik ve otoriterlik görevinin yanna bir de belletmenlik görevi eklendi. Artk ödevler öretmenden bizzat anne tarafndan alnr oldu. Kalabalk snflarda öretim faaliyeti pek gerçekleemedii için ve öretmenler arasndaki rekabet artt için eve verilen ödevler artt. Çünkü öretmenler çocuklara daha hzl ve daha iyi öretmek için yaryorlar. Çünkü hzl öreten öretmenler toplumda baarl öretmen saylmaya baland. Bu durum eve verilen ödevlerin saysn her geçen gün arttrd. Böyle olunca da ev ileri ile uraan anne gitti, çocuunun banda onunla birlikte saatlerce ödev yapmaya çalan anneler geldi. Durumun bu hale gelmesinde annelerin de suçu var. Çünkü onlar da kendi çocuklarn dier çocuklar ile yartrmaya baladlar. Adeta çocuklarnn baarsn kendi baarlar gibi gördüler ve baarl olmas için çocuklarna yüklenmeye baladlar.
Bir an önce anne-babalarn ve öretmenlerin bu yar havasndan çkmas gerekiyor. Annelerin öretim faaliyetini öretmenlere brakp, tevik eden rolünü üstlenmelerinin daha doru olacan düünüyorum.
Özetle, günümüzde deien çocuk eitimi yaklamlar öncelikle çocuklar olumsuz etkiliyor. Her istedii karlanan, evin merkezine oturan çocuk bir süre sonra isteklerini kontrol edemez oluyor. Öretmenler ve anneler arasndaki yar çocuklara sürekli “Ders çal” denmesine neden oluyor. Hayatn merkezinde insani deerler olmas gerekirken imdi notlar ve dersler var. Üstelik bu durumdaki çocuklarn snacaklar bir limanlar da yok. Çünkü anneler çoktan bu görevi brakm durumda. Anneler üzerine binen babalk, öretmenlik, belletmenlik yükleri ve ev ileri arasnda skp kalm durumdalar. Onlar için her gün bir baka krizle geçiyor. Artk her anne, sinir hastas olduundan yaknyor. Anneler çocuklardan, çocuklar ise annelerden ikayetçi.
Gelin bu dengeleri yeniden kuralm. Evin reisi ve otoritesi baba olsun. Anneler efkat kahraman olarak çocuklarnn her daim yannda bulunsun. Hayatn merkezine insani deerleri, dürüstlüü, sabr ve vefay koyalm. Öretmenlerimize hak ettikleri deer ve saygnl yeniden verelim.
Yazar: Psikolog Mehmet Teber |
19-02-11 |
||
| E mail: haber7.com. | Tweet | ||
 |
 |
||
| Leyla Bilir | |||
Uyanýþ |
Tarih : 27-02-11 | ||
Bu yazýnýzla insanlarý, girdikleri kaoslarla dolu bir rüyadan uyandýrdýðýnýzý düþünüyorum.. Evet annelerde müthiþ bir ego geliþti ve "benim çocuðum diyerlerinden düþük not mu alsýn?" egosu altýnda, herkesi periþan ettiler.. Öðretmenler ise, anne eðitimini de az bularak, özel dersler aldýrýyorlar. Bu gençler de o kadar güdülerek beyinlerine istemsiz sokulan bilgilerle, istedikleri yapýlarak büyüyorlar.. Sonra Anadolu çocuklarý, bu haným evlatlarýný büyüklerin gerçek dünyasýndan silkip atýyorlar. Baþarýsýz evliliklerini de bitirdikten sonra (dikkat ettiyseniz bir çocuk yapýp boþanýr durumdalar). Bu haným evlatlarý yataklarýna uzanýp kucaklarýnda laptoplarý, annelerinin yemeðe sesleniþlerine kadar, iþsizliðin ve hayattaki baþarýsýzlýklarýnýn keyfini sürüyorlar. |
|||
| EDÝTÖR | |||
NE DEMEK NOMAN KARDEÞ! |
Tarih : 23-02-11 | ||
Noman kardeþ, dediðinizi yapýnýz. Mümkün olduðunca çok insan iþin vehametini görsün. Gönül hepsinin Doðruluþ'tan okumasýný isterdi ama bu mümkün olmadýðýndan, olabilecek yola gidelim. Selamlar. |
|||
| noman inci | |||
KENDÝMÝZE GELELÝM |
Tarih : 23-02-11 | ||
Biz kendimiz olalým doðal olalým yeter. Baþýmýza ne gelirse kendimizi çocuðumuzu baþkalarýyla karþýlaþtýrmaktan ve yarýþtýrmaktan geliyor. Mehmet Hocam konuyu gerçekten çok güzel anlatmýþ. Bu yazýnýn çýktýsýný müsadenizle tüm velilerime daðýtmak istiyorum. |
|||
| Ýhsan Efendioðlu | |||
ÇOCUKLARIN BAÞARISI |
Tarih : 19-02-11 | ||
Ahmet Bey'e katýlýyorum. Ebeveynlerin derdi çocuklarýn baþarýsý deðil. Eþ,dost, akraba ve çevrelerine karþý çocuðun aldýðý puanlarla övünmek, kendi gururlarýnýn okþanmasýný saðlamak. Aslýnda çocuklara ve ailelere "Baþarýlý" olmanýn ne demek olduðunu çok iyi anlatmalý. Baþarmanýn ölçüsü nedir? Baþarýlý olmak çok para kazanmak mýdýr? Yüksek mevkilere gelmek midir? Baþarýlý olmanýn "yeterli" ve "gerekli" þartlarý nelerdir. Bunun ölçüsü tespit edilip ailelere ve çocuklara/gençlere çok iyi anlatýlmalý diye düþünüyorum. |
|||
| AHMET | |||
KENDÝNÝZE GELÝN, BÝR NESÝL MAHVOLUYOR! |
Tarih : 19-02-11 | ||
Mehmet Bey, çok güzel bir yazý olmuþ. Mustafa Kutlu Bey'in HER EVDE BÝR KRAL ÇOCUK baþlýklý yazýsýný hatýrladým. Ben hem baba hem öðretmenim. Anlattýðýnýz sýkýntýlarý aynen yaþýyorum. Ýçerden ve damardan olmuþ. Böyle bir devir yaþamadýk... Eðitim... tamam, baþarý... tamam. Ama artýk bu bir çýlgýnlýk halini aldý. Koca koca adamlar çocuklarý üzerinden kendilerini ispatlama derdinde. Çare olur diye baktýðýmýz eðitimciler de bu furyaya destursuz daldýlar. Müdürleri bir görün. Ellerinde istatistikler, çocuklarla sadece puan artýrmakla ilgili seminerler... Artýk veli toplantýlarýnýn da en mühim maddesi bu. Ýl ve ilçeler çapýnda toplantýlar... Ýller, Türkiye çapýnda, ilçeler il çapýnda seviye belirleme sýnavý baþarýsý peþinde... Puan dileniyorlar çocuklardan. "Ne olur çocuklar, bir puan daha... ne olur!" Aslýnda dertleri çocuklarýn baþarýsý deðil. Çocuklar üzerinden kendilerini baþarýlý göstermeye çalýþýyorlar. Çýldýrmýþlar, baþka deðil. Müdürler, öðretmenler, veliler... Hepiniz mi çýldýrdýnýz yahu! Yok mu içinizde bir akl-ý selim ve vicdan sahibi? Bir nesil mahvoluyor, kendinize gelin! |
|||
| Ýhsan Efendioðlu | |||
EVÝN REÝSÝ ÇOCUK |
Tarih : 19-02-11 | ||
Mehmet Bey çok ehemmiyetli bir konuya temas etmiþ. Ben kendi yeðenimde bunu görüyorum. Annesi de babasý da çocuða karþý çok merhametli(!) davranýyorlar. Her istediðini yapýyorlar; yeter ki aðlamasýn. Ýstediði her þey hemen alýnýnca, bu sefer çocuk doyumsuz oluyor, arzu ettiði þeyin zevkini yaþayamýyor. |
|||
