(...)
Anlam, kelimelerde değil, cümlelerdedir. Sâde yazıyormuş. Sâde yazsan ne olur, kremalı yazsan ne çıkar? Ne yazıyorsun? “Kolay anlaşılıyor” denilen ifadelerin çoğu, anlaşılmaya değer bir şey taşımaz. Ve ciddi okuyucuyu daha çok yorar. “Acaba bir başka işaret mi var?” diye uğraştırır. Şahsen ben o durumdayım. Cemil Meriç “Fikir yazısı, cebir problemi çözer gibi okunmalı.” diyor. Kendisini önde tutarak söylediği belli ve şunu eklemem gerekiyor: “Çözemezsen bile çok şey kazanırsın.” Peki “râm oluş” ve “tekerrür” kolaycılığı iliklere işlemişse ne olacak? Aradığı aktif değil pasif etkilenme. O duracak; sen dürterek gıdıklayarak güldüreceksin, kavgalar ederek baktıracaksın, ekşilerle, tatlılarla (güya) besleyeceksin... Bildiklerini ve tercihlerini doğrulayıp keyiflendireceksin. Sonra “ne güzel anlaşılıp beğeniliyor, izleniyor” deyip değer hükmü oluşturacaksın! Primler, ödüller, teşvikler, takdirler buna göre ayarlanacak...

Çıkış yolu, hakîkat sevgisi ve düşünce cesâreti ile bulunur. Çıkış yolunun kestirmesi, kolayı, atlaması yok, mes'ûliyet şuûru olmadan hiçbir şey olmaz...
(...)


Ahmet Selim, Mes'ûliyet Şuuru

 
NOT: Vurgular bize âittir. (Doğruluş)