(TDK'den Bir Düzine Hata - 28)
Hayatmzn ifresi
Son günlerde amme efkârmz YGS’ye dair “ifre” iddialaryla çalkalanyor.
Bu kelime aslnda son yllarda hayatmzdaki yerini sürekli geniletiyor: Artk “ifre” siz ne alveri var ne baka bir i… Her türlü banka hesap ve kartnda ifre, nternet dünyasnda ifre; kilitte, çantada, kasada, kapda, bilgisayarda, telefonda, TV’de hep ifre… Aklmzda tutamayacamz kadar çok… Öyle ki bazlarn unutuyoruz; bu yüzden sk sk iimiz aksyor, canmz sklyor. Gizli olmas art olduundan saa sola da not edemiyoruz.
Ama biliyoruz ki üç be ifre her an bizimle beraber; bilhassa gizli ilerimizde… Zaten “ifre” nin kendisi gizli…
Bir sr gibi…
Bir insana ait ifre bakalar tarafndan örenilirse artk ifre olmaktan çkar, yerini baka bir ifreye brakr. Bazen bir ifre çözülür; milyonlarca liralk bir hesap boalr, sahibi perian olur. Bazen bir kanser türünün gen ifresi çözülür, donmu gözler duygulanp yaarr, solmu yüreklerde ümitler yeerir.
Dilimizin ifresi
Hayatmza bu denli karan “ifre” kelimesi kendisinden türeyen sözlerle de dilimizden dümüyor: ifreci, ifrecilik, ifreleme, ifrelemek, ifrelenme, ifrelenmek, ifreletme, ifreletmek, ifreli, ifresiz...
Halk arasnda “ive, iveli” kelimelerini “ifre, ifreli” eklinde telaffuz edenler de var.
Tahminimizce “ifre” kelimesi Türkçemizde “ifreli telgraf” ile kullanlmaya balamtr. Ne zaman? Bunu tahmin etmek için birkaç tarih verelim: Osmanl’da Posta Nezareti 1840’ta, Telgraf Müdürlüü ise 1855’te kurulmu. 1871’de ise Posta Nazrl ile Telgraf Müdürlüü birletirilmi. Demek ki “ifre” nin Türkçedeki mazisi aa yukar bir buçuk asr buluyor.
Sevan Nianyan’n tespitine göre “ifre” Franszca “chiffrer: rakamlatrmak, bir yazy anlalmamas için kodlayarak yazmak” kelimesinden gelmitir ve Türkçede ilk olarak 1892’de kullanlmtr. Ayn aratrmac “ifre” nin aslen Arapça “sfr → sfr” olduunu da kaydeder. emseddîn Sâmi de kelimenin aslen Arapça olduunu yazmtr.
Onun tarafndan hazrlanan ve Rumi 1317 (M. 1901-1902) senesinde baslm olan Kaamûs- Türkî’de “ifre, ifreli” maddeleri art arda ve u izahlaryla yer alr:
ifre [is. Fr. chiffre’den, o da Ar. “cifr” den] Kimse anlamayacak sûretde mahremâne telgraf çekmekde müsta’mel rakamdan ibâret rumûz usûlü: ifre ile telgraf çekmek; ifreyi açmak = halletmek: ifre miftâh = rumûz ittihâz olunan rakamlarn hangi hurûfa mukabil kullanldn mübeyyin cedvel ki onunla ifre hallolunur: ifre kalemi = Hâriciyye nezâretinde ve sâir devâir-i resmiyyede sefâretlerden ve dier yerlerden gelen ifreli telgrafnâmelerin halline ve çekilecek telgraflar ifreye çevirmee mahsûs kalem.
ifreli [s.] ifre ile ya’nî rumûz ittihâz olunan rakamlarla çekilmi (telgrafnâme).
emseddîn Sâmi’nin açklamalarndan da anlalaca üzere “ifre” kelimesi dilimize telgrafla girmitir.
(Devam edecek.)
Hayatmzn ifresi
Son günlerde amme efkârmz YGS’ye dair “ifre” iddialaryla çalkalanyor.
Bu kelime aslnda son yllarda hayatmzdaki yerini sürekli geniletiyor: Artk “ifre” siz ne alveri var ne baka bir i… Her türlü banka hesap ve kartnda ifre, nternet dünyasnda ifre; kilitte, çantada, kasada, kapda, bilgisayarda, telefonda, TV’de hep ifre… Aklmzda tutamayacamz kadar çok… Öyle ki bazlarn unutuyoruz; bu yüzden sk sk iimiz aksyor, canmz sklyor. Gizli olmas art olduundan saa sola da not edemiyoruz.
Ama biliyoruz ki üç be ifre her an bizimle beraber; bilhassa gizli ilerimizde… Zaten “ifre” nin kendisi gizli…
Bir sr gibi…
Bir insana ait ifre bakalar tarafndan örenilirse artk ifre olmaktan çkar, yerini baka bir ifreye brakr. Bazen bir ifre çözülür; milyonlarca liralk bir hesap boalr, sahibi perian olur. Bazen bir kanser türünün gen ifresi çözülür, donmu gözler duygulanp yaarr, solmu yüreklerde ümitler yeerir.
Dilimizin ifresi
Hayatmza bu denli karan “ifre” kelimesi kendisinden türeyen sözlerle de dilimizden dümüyor: ifreci, ifrecilik, ifreleme, ifrelemek, ifrelenme, ifrelenmek, ifreletme, ifreletmek, ifreli, ifresiz
Halk arasnda “ive, iveli” kelimelerini “ifre, ifreli” eklinde telaffuz edenler de var.
Tahminimizce “ifre” kelimesi Türkçemizde “ifreli telgraf” ile kullanlmaya balamtr. Ne zaman? Bunu tahmin etmek için birkaç tarih verelim: Osmanl’da Posta Nezareti 1840’ta, Telgraf Müdürlüü ise 1855’te kurulmu. 1871’de ise Posta Nazrl ile Telgraf Müdürlüü birletirilmi. Demek ki “ifre” nin Türkçedeki mazisi aa yukar bir buçuk asr buluyor.
Sevan Nianyan’n tespitine göre “ifre” Franszca “chiffrer: rakamlatrmak, bir yazy anlalmamas için kodlayarak yazmak” kelimesinden gelmitir ve Türkçede ilk olarak 1892’de kullanlmtr. Ayn aratrmac “ifre” nin aslen Arapça “sfr → sfr” olduunu da kaydeder. emseddîn Sâmi de kelimenin aslen Arapça olduunu yazmtr.
Onun tarafndan hazrlanan ve Rumi 1317 (M. 1901-1902) senesinde baslm olan Kaamûs- Türkî’de “ifre, ifreli” maddeleri art arda ve u ekilde izahlaryla yer alr:
ifre [is. Fr. chiffre’den, o da Ar. “cifr” den] Kimse anlamayacak sûretde mahremâne telgraf çekmekde müsta’mel rakamdan ibâret rumûz usûlü: ifre ile telgraf çekmek; ifreyi açmak = halletmek: ifre miftâh = rumûz ittihâz olunan rakamlarn hangi hurûfa mukabil kullanldn mübeyyin cedvel ki onunla ifre hallolunur: ifre kalemi = Hâriciyye nezâretinde ve sâir devâir-i resmiyyede sefâretlerden ve dier yerlerden gelen ifreli telgrafnâmelerin halline ve çekilecek telgraflar ifreye çevirmee mahsûs kalem.
ifreli [s.] ifre ile ya’nî rumûz ittihâz olunan rakamlarla çekilmi (telgrafnâme).
emseddîn Sâmi’nin açklamalarndan da anlalaca üzere “ifre” kelimesi dilimize telgrafla girmitir.
TDK’nin ifresi
Dilimizde 150 yla varan bir geçmii olan “ifre” kelimesini TDK’miz hiçbir devresinde yabanc olarak görmemi. Bana göre doru yapm. Yanl bilmiyorsam Franszlar, sveçler, Arnavutlar, Almanlar vs. de “ifre” kelimesini - Arapça asll olduuna bakmadan – benimsemiler.
Onlara Arapçadan giden kelime bize Franszca hâliyle gelmi. Acaba dorudan doruya Arapçadan gelmi olsayd TDK ne yapard? Yüzde doksan dokuz ihtimalle yerine öz Türkçe bir kelime uydururdu. Hatta belki Arapça asll olann yerine Franszcasn “öz Türkçe” diye alrd.