
| Kategori : / MAÂRÝF (Eðitimle Ýlgili Yazýlar) | Okunma Says: 2863 |
Her anne-baba, haliyle çocuklarn iyi bir ekilde yetitirmek ve eitmek ister. Ne var ki, bu süreçte farknda olarak ya da olmadan kendini eitme arzusu ile çelien davranlar sergiler. te bu haftaki yazmzn konusu da çocuk eitiminde skça gözlemlediim çelikiler.
BAK, BR DAHA DDET UYGULARSAN SANA VURURUM TAMAM MI!?
“Hocam bizim çocuk arkadalarna kar çok saldrgan.”
“Saldrgan derken?”
“Yani, baka çocuklara kar devaml iddet uyguluyor?”
“Ne yapyor mesela?”
“Kafalarna yumruk atyor”
“Bu durumlarda sizin tepkiniz neler oluyor?”
“Ben de onun kafasna vuruyorum hocam, yaptnn acsn anlasn diye.”
Bazen kavgac ve iddet gösteren çocuklarmz susturmak ve durdurmak için biz de iddet gösteriyoruz. Bir keresinde arkadana vurduu için çocuuna kzp ona vuran bir anne görmütüm. Annenin kendisi kzgnln vurarak ifade ediyordu. E haliyle çocuk da bunu yapabilir. iddet uygulamamas için çocuumuzu uyarrken bazen bizler iddeti kullanyoruz. Bir çeliki deil mi?
YALAN Y DELDR YAVRUM.. BENMKLER M? ONLAR AKA CANIM!
“Hocam, bizim çocuk çok yalan söylemeye balad.”
“Özellikle kime kar yalan söylüyor?”
“Daha çok bize kar hocam.”
“Sizce bunu nereden örenmi olabilir?”
“Hocam bizde yalan olmaz. Biz dürüst bir aileyiz.”
Küçükken çocuklarla oyun oynarken, çocuumuzu arkamza saklyor ve onu aramaya gelen annesine ‘Ali burada yok annesi’ gibi çocuumuzun duyaca ekilde yalan söylüyoruz. Farknda olmadan çocuklara yalan söylenebilecei hissini aslnda biz alam oluyoruz.
BEN SÖZÜMDE DURMAM, SEN DUR AMA
“Hocam bizim çocuk hiç sözünde durmuyor. Her defasnda ‘Tamam babacm, bir daha yapmayacam’ diyor; ama iki gün sonra yine yapyor.”
“Yani verdii sözlerde pek durmuyor öyle mi?”
“Pek deil hocam, hiç durmuyor.”
“Çocuunuzla konuurken, iki yl önce ona oyun konsolu sözü verdiinizi, ama bu sözü yerine getirmediinizi söyledi, doru mu?”
“Hocam o bir ara azmdan çkt. Oyun konsolu alp onun geleceini mahvetmek istemem.”
Çocuklarmzn sözünde durmamasndan yaknrken, onlara verdiimiz sözleri öteleyebiliyoruz bazen. Baz sözlerimizi ise hiç yerine getirmiyoruz. Davranlarmzda çeliki yok mu?
TELEVZYON ZARARLIDIR YAVRUM, BENM ÇN DEL TAB
“Hocam artk ne yapacam bilmiyorum.”
“Hangi konuda?”
“Çocuum okuldan gelir gelmez televizyonun bana geçiyor ve akam yatana kadar televizyon izliyor. Sabah kalktnda ilk yapt i uykulu gözlerle televizyonu açmak.”
“Peki, evde bu ekilde çok televizyon izleyen birisi var m?”
“Yok hocam.”
“Baba iten eve gelince ne yapyor?”
“Hocam yemeini yer. Sonra televizyonun karsna geçer. Yatana kadar da televizyon izler.”
Bizler tüm bo zamanmz televizyon izleyerek geçirirken, çocuklarmza zaman etkili ve verimli kullanmay nasl anlatabiliriz ki? Bizim hayatmzn i dndaki ksmn televizyon ve bilgisayar dolduruyorsa, çocuklarmzn da okul hayatnn dndaki vakitlerini bunlara sarf etmesi normal deil mi?
KTAP FAYDALIDIR YAVRUM, HER NE KADAR PEK OKUMASAM DA...
“Hocam bizim çocuklar hiç kitap okumuyor.”
“Hiç mi?”
“Ancak bizim zorlamamzla okuyorlar hocam.”
“Siz kitap okur musunuz?”
“Pek okuyamyorum hocam, vaktim yok yani.”
“En son okuduunuz kitabn ismi neydi?”
“Valla hocam hatrlamyorum. Nerde bizde o zeka?”
Kitap çok faydaldr diyoruz ama acaba bu kadar faydal ii neden biz yapmyoruz? En son ne zaman kitap okuduk? Ya da çocuumuz en son anne-babasnn kitap okuduuna ne zaman ahit oldu?
ÖZGÜVENN YÜKSEK TUT YAVRUM, BENM AAILAMALARIMA RAMEN
“Hocam benim çocuk çok pasif. Ensesine vur, lokmasn elinden al”
“Anladm.”
“Hocam derste bir kere parmak kaldrm deildir. Bakkala git, paray bozdur desem bozduramaz”
“Bu gibi durumlarda çocuunuzu nasl motive ediyorsunuz?”
“Ne motivesi hocam ya. Onda akl olsa. Ben kaç defa anlattm ona. Ama kafa basmyor ki...”
“Çocuunuz yanl yaptnda tepkiniz nasl olur?”
“Kzp barrm hocam.”
“Bu esnada aznzdan ne gibi kelimeler çkar?”
“Hocam ben biraz öfkeliyim de. Pek iyi kelimeler çkmaz yani”
Çocuklarmz baarsz olduklarnda ya da hata yaptklarnda onlar cesaretlendirmemiz gerekirken ‘geri zekâl, aptal, koca kafa, tembel, uyuuk, mal, salak, beceriksiz, sakar vb.” gibi kelimeleri kullanyorsak çocuklarmzdan nasl özgüvenli olmalarn bekleyebiliriz ki?
ALE BALARINI SIKI TUT YAVRUM, BEN ÇÖZSEM DE
“Hocam çocuumuz bizden tamamen koptu.”
“Koptu derken?”
“Bizimle pek iletiime geçmiyor. Ortak bir noktamz kalmad gibi. Yani evden uzaklap baka ilere bulamasndan korkuyorum”
“Ailecek bir araya geliyor musunuz?”
“Hep ayn evdeyiz hocam”
“Kastettiim tüm aile ortak bir eyler yapyor musunuz?”
“Hocam ben bankacym, eim ise bir tekstil firmasnda çalyor. Biz akam eve 8 gibi geliyoruz. Geldiimizde onlar yemeklerini yemi oluyorlar. Hatta küçük uyumu bile oluyor”
“Yani, beraber yemek yemiyor musunuz?”
“Pek deil hocam.”
Aile balarnn sk olmas, ailenin birlikte yapt ilerin says ve içerii ile alakaldr. Aile ortak olarak bir hüznü, mutluluu, korkuyu ve elenceyi paylamyorsa o aile çözülmeye mahkumdur. Bir yandan çocuklarmz bizden uzaklayor diye endieleniyoruz, dier yandan davranlarmzla biz bu süreci destekliyoruz.
Özetle, çocuklarmz eitmeye çalrken onlar eip büken bizzat biz olabiliriz. Öyleyse onlar eitmeye önce çelikileri ortadan kaldrmakla balayalm.
Yazar: Psikolog Mehmet Teber |
29-05-11 |
||
| E mail: haber7.com. | Tweet | ||