
| Kategori : ÝKTÝBAS / Muhtelif Mevzûlar, Yazarlar, Yazýlar | Okunma Says: 5623 |
Ne çok ac var söylenmemi…
Hükümet konann yannda biri
Bir kemik kalm bir deri...
'Boya cila yimbe, boya cila yimbe' diye alyor
Ve daha frça bile tutamyor elleri. (Y.B.Bakiler)
O rüzgarda kvrk kvrk saçlar öyle bir salnyordu ki , sanki kvrlan saçlar deil hayat idi. Boya sand ile arkadal daha dokuz yanda balamt. Halbuki annesi ona kyamazd. Ama dedesi srarcyd. Bu tahta boya sand, bedenine ve ruhuna ar geliyordu. Annesinin de isteini krmad. Kara çocuk, evlerinin kat kat olan bahçelerinin alt ksmndan annesi tarafndan uurland.Ön yoldan gitmedi,gidemedi .Kendine göre bir gururu vard .Arka bahçeden giderse arkadalar görmez ve onunla dalga geçemezdi.Bahçeliklerin arasndan, patikalardan geçerek ana yola çkt. Parkta Mardinli , Batmanl,Diyarbakrl, Çiçekdal, Mucurlu, Artvinli kendine göre daha iri ve cin gibi ayakkab boyaclarnn yanna vardnda acemilii her halinden belliydi.Zaten boya sandnn kemeri omuzlarna derin bir iz yapmt.
Çalmalyd, sandn açp bakt. Siyah bir ayakkab boyas ve kadifeden baka bir ey yoktu. Önce parka bakt, sonra da insanlara...Derin düüncelere dald. Akranlar mahallede oyun oynarken o imdiden hayat mücadelesine balamt. Ama ylmad ,ylamazd.Mücadele etmeliydi.
Birden azndan sanki daha önce bir çok kez söylemiçesine yar utangaç bir sesle:
"Boyyaliiiimmm!!.... Boyyyyalimmmm.!!...’’ sesi yükseldi.
Gizliden gizliye marur bir komutan edasyla sesini biraz daha yükseltti. Evet oluyordu galiba...kendine güveni yava yava gelmiti. Bu duygular karmaasnda debelenirken iri yar bir adam yanna gelip "kaça boyuyorsun?" dedi: "Abi, 100 kuru..." dedi kara olan. "50 kuru olmaz m?" " Olur, abi" dedi. 10 kuru bile olsa kabul edecekti. Temiz ellerini, siyah ayakkab boyasna sürdü. Süngere sürdüü siyah boyay ayakkabya sürdükçe sevinçten ölüyordu. Artk para kazanyordu. Tam bu srada adam, "cilan yok mu?" dedi. Adamn yüzüne umutsuzca bakt. "Yok abi" dedi. Neyse ki yandaki boyac yardmna kotu.
Öle yaklayordu karn ackmt. Boyac arkadalarnn çou; tavuk döner, kymal pide yiyordu. Kimi de evden azklarn getirmiti. Fakat onun paras ne dönere ne de kymal pideye yetiyordu. Zaten elinde on kuruu vard. Arkadalarndan biri O'na acd. Caminin yanndaki Bakkal Naci Amca'nn 10 kurua yarm ekmek yumurta sattn söyleyince sevinçle oraya yöneldi.
Elindeki ilk ve tek paray bakkala vererek yumurta ekmei ald. Çocuk, boyadan kararan elleri ile yumurtay soydu.Yumurtann üzerine bulaan simsiyah lekelere gülerek bakt. çini, tarif edilemez bir mutluluk kaplamt. Göz yalarnn aktn hissetti. Evde nazlanarak yedii yumurtay daha önceden görmemicesine yiyordu.Yerken de düsünüyordu...
Hayat neydi?
Yazar: U.Salih Özdemir |
24-06-11 |
||
| E mail: haberkültür.net | Tweet | ||