Halep, 12 Aralýk 2016'da Rus ve Ýran destekli Esed ordusu tarafýndan düþürülmüþtü. Üzüntümüz hadsizdi. 30 Kasým 2024'te geri alýndý.
| Kategori : TEFEKKÜR / ÝNSAN VE TEFEKKÜR | Okunma Says: 3375 |
“Üstüne konuulamayan ey hakknda susmal” diyor filozof. Bu söz karsnda bir vakitler ben de, “Üstünde susulmayan ey hakknda konumamal” diye söylemitim. Bir eye dair, o konu üstüne, ne kadar susmusanz ancak o kadar konumaya hak kazanrsnz, ya da konumalarnz o nisbette anlaml olur. Susmadan, sükuta dalmadan, içimizin dalarnda dolamadan konumak, cehaletle özdetir ve suyunu bulandrmaktan öteye bir deer tamamaktadr. Suyunu bulandryorsun ki derin görünsün. te susa susa konuanlarn buna ihtiyac yoktur. Onlarn konumas, hayatn susasna (bilmeyenler için erh: Anadolu’da susa, ose yol anlamnda kullanlmaktadr) dümü susuz biçareler için ab- hayat olur.
Önce sükut vard söz deil. Daha dorusu söz, sükut suretinde idi. Yani sükuti bir söz vard. Dolaysyla aslolan susmaktr. Konumak ve yazmak, eer sükutu ve sükunu hedeflemezse, daimi huzuru kblegah edinmezse birer zaaf, birer noksanlk olmaktan öteye gidemeyecektir. Aman Allahm! Ne çok konuma var, ne çok rlama, ne çok mutantan terane, ne çok hastalkl hçkrk meydan yerinde hakikat yerine, ne çok vr zvr, bu pazarda iime yaramayan ne de çok ey var. Dil gürültüsü asrn meta olmu. Dilli eytan ortalkta bin bir kurumla, türlü türlü çalmla salnr olmu. Kalbin dili suskun, hakikatin gözesi tkal, akllar zahire tutkun, duygular illete ayarl, zekann ayar bozuk. Her yer karanlk, insan denilen mankurtlarn yüzlerinde bir kzl cehennem, dalm her yana mabedin külleri…
Bunca konumann, gürültünün canglndan kaçp evinin, i yerindeki ofisinin, gönlünün, tefekkürünün, tezekkürünün maarasnda uykuya çekilecek, bu farz- kifayeyi yerine getirecek yürekli insanlara ihtiyaç var. Yedi uyurlar meselinin bugüne söyleyecei budur. Bu dönemde “inzivadan nasibini almak” lazmdr. nziva ocan hayatn her yerine, her noktasna kurmak lazmdr. Eve, i yerine, geceye, otobüse, tramvaya, fatura kuyruuna, çocuunu oynattn parktaki banka, çayn yudumladn balkona, sohbet meclislerine, her yere inzivay yaymak gerek bu zamanlarda. Eski devirlerde olduu gibi, daa, maaraya, çilehaneye, kue-i uzlete çekilmeye ne mecalimiz, ne cesaretimiz, ne de pratik hayatn basksndan kurtulmuluumuz var. Öyleyse geriye, Hra’daki maaray, Erek Dandaki metruk mabedi, sufilerin çilehanesini, alimlerin rahlede dillenen asude köesini, hayatmzn tam göbeine, ta içine, her noktasna datmak, yaymak zorundayz. Bir otobüste mecburen bulunuyorsun, etrafndaki herkes ya dedikodu yapyor, ya diyetten-kilolardan konuuyor, ya futbol tanrsnn adn anyor, ya bo bo etrafa baknp kadn bacaklarn, erkek baklarn süzüyor, kimi elindeki üçüncü snf gazetenin haberlerinden medet umuyor… te tam zaman, inzivaya çekilme vakti. Rabbinin isimlerini anma vakti, elindeki kitab ya da yazy inatla okuma, etrafnla arana bir duyarszlk duvar örme, hiçbir ey yapamyorsan gözünü göe, aaca çevirme, o da olmazsa kapatma vakti. nzivay hayatn her anna yayp, hayat kökten dönüüme uratmak, hayat hakikat, marifet, ubudiyet eksenli kodlamak. Bütün önceliklerini buna göre ayarlamak. Günün hay huyu içinde bir saatçik olsun ‘inziva’ yaamak, ban suyun dna çkarmak bizi insaniyetin, merhametin, efkatin, samimi tefekkürün, muhlisçe ibadetin kylarna tayacaktr diye umud ediyorum.
Kim ki bir yerlerde, bir zamanlar bir ey söylemise ya da eylemise, söyledii/eyledii ey sadre ifa olmusa, insanlarda deiime/dönüüme yol açmsa bilelim ki o kiinin susmalar konumalarna galebedir, inzivadan nasibi vardr. Toplumlarn ahlaken kokutuu zamanlarda, apla ekerin kart demlerde, dünyalk arzularn uhrevi olana galip geldii zamanlarda ehl-i inziva imdada yetimi, yangn ahalisinin ellerinden tutmutur. Hazret-i Peygamberin vahye, ilhama hazr hale gelmesini salayan, rabbani terbiyesinin en önemli ksmn oluturan be yllk inzivasn hep ihmal ederiz. Siyer kitaplar detay vermez. Sanki o mübarek insan, krk yanda birdenbire peygamber oluvermitir. Sanki öncesinde beeriyetin, tabiatn zincirlerinden kurtulmak için youn bir ‘insanlama’ sürecinden geçmemitir. Unutmayalm ki O, peygamber olmadan önce kelimenin tam anlamyla bir ‘insan’d, ancak bu aamadan sonra vahye liyakat kesbetmi ve akabinde peygamberlie layk klnmt.1 te O’nun bu krk ya öncesinin fevkalade önemli olduunu ve çok özel, çok youn incelemelere konu olmas gerektiini düünüyorum. nsaniyet mertebesini es geçerek slamiyet mertebesine vasl olunacan sananlar ne de çok yanlyor. (Ki bu yanlgnn ceremesini bilhassa son elli yldr ortaya koyduumuz karikatür nevinden dindarlk ve muhafazakarlk enstantaneleriyle ödemekteyiz.)
Hasl- kelam, ifade-i meram: Tabiatmzn bizi ehvete, öhrete, arza çaran kaba ve ham yanlarn, hayatn her yanna yaydmz bir tür inzivalarla piirmeye, rafine etmeye çalmal ve kalbimizi, ruhumuzu tabir yerindeyse ilhama müsait hale getirmeliyiz. Ta ki iman kalplerimize girsin, bizden halis ameller sadr olsun. Dünyevilik, nefsperestlik, yüzeysel dindarlk, amellerimizde kavanozu dardan yalamann usanc canmza tak etti, yeter! nzivann koynunda serpilelim, kanatlarmz açalm, O’na doru uçalm: ‘Fefirru ilallah’…
Yaznn kaynana ulamak için tklaynz.
1 Peygamberlik sonradan kazanlm bir ey deildir; peygamberler ezelde seçilmi insanlardr. Hz. Peygamber Efendimiz de "liyakat kesbettii için ve bunun akabinde" deil, ezelde seçildii için peygamber olmutur. Ezelde seçildii için "liyakat kazandrlm"tr. O, risalet gelmeden de Rabbimizin terbiyesi altndayd. (Dorulu)
Yazar: Yusuf Özkan Özburun |
04-02-12 |
||
| E mail: haber7.com. | Tweet | ||
 |
 |
||
| uðurlu | |||
Kendini bulma hâli: Sûkut |
Tarih : 04-02-12 | ||
'Öyle bir sûkutun var ki; Sûkutsuzlarýn da, sûkutu var sûkutunda. |
|||
