
| Kategori : / MAÂRÝF (Eðitimle Ýlgili Yazýlar) | Okunma Says: 7995 |
Bir insan kendini ifade edebilmeli, deriz. Nasl yani? "Kendini" deyince neyi kastediyoruz?
Kendini ifade edebilmek aslnda, düünebilmek ve düüncelerini, düünceli hallerini ifade edebilmek deil midir? Kendini ifade edebilme ihtiyac için, önce kendini bilmen, düünmen, bulman gerekmiyor mu?
Bombo bir adam "ben kendimi ifade edemiyorum" diyor.
Neyini ifade edeceksin? çgüdülerini, maddî ve bedenî ihtiyaç meyillerini, tutkulu saplantlarn; sorumsuzluunu, gayretsizliini, darln, gafletini mi?
Teorik planda bir bireysel dalkavukluumuz var. "Birey eletirilmez, sadece tebcil edilir" diye tuhaf bir kural koyacaz neredeyse. Hele o "birey" yaknlarmzda bir yerdeyse!
Yaknm olan baz gençleri, baz yönleriyle beenmiyorum. lle de beeniyormu gibi görünme ihtiyacn da anlamyorum. "Bak yavrum" diyorum. "Çok iyisin, seni bilemeyecein kadar çok seviyorum. Ama hatalarn var... Sevemediin konulara, ilere, görevlere hiç katlanamyorsun. Kimse matematie de namaza da akla evkle balamaz. Kimse okulda saatlerce durmay çok elenceli bularak okula gitmez, insan bu gibi görevlere, yönelilere râz eden sebepler vardr. "Hayat böyle gerektiriyor; bu mücadele mutlu olmay salayacak görevlerim arasnda ise, ben bu zorluklar aarm, bu skntlara katlanrm" diyeceksin. Sonralar o skc görünen okullar, dersler, disiplinler, özel bir boluk ve dolgunluk kazanr. Buna konsantrasyon gücü derler ki bunu kazanamazsan, hiçbir meslekte ve dalda baarl olamazsn..."
... Anlatyorsun ama, olmuyor. Ve bu ters hali için hogörü bekliyor. Ben de "yok" diyorum. Bask yapmam; ama onay da vermem, "olsun canm, senin dediini ben de benimsemi olaym, ben seni çok seviyorum" demem. Hiçbir çocua hiçbir gence demem. Annelere babalara da en çok bu konuda yükleniyorum: "Düzeltemeyebilirsiniz; ama onaylamayn" Hep doru sinyaller verin. Bir gün gelir; onlar alglar, alr.
Düünmeyen bir insann, kendini ifade ihtiyacn duymas da aslen mümkün deildir. Düünmeyen sevemez, kiiliini bulamaz, sorumluluk bilincine sahip olamaz; peki böyle birinin yaamas ne ifade eder? Düünerek yaamayan yaayarak düünmeyen bir insann yâd edilecek hatras, ibret alnacak tecrübesi, gönlünü aydnlatacak kl ve yol gösterici bir zenginlii söz konusu olabilir mi?
O sadece serbestlik, keyfîlik, sorumsuzluk ister, sonra da üretmeden tüketmenin neredeyse kutsal bir hakm gibi savunusunu yapar. Bu tutarszln ve bu öfke uyandran gülünçlüün ifade edilmesi, "kiinin kendini ifade etmesi" kavramnn sempatik alanna dahil edilebilir mi? Buraya uygun düen fiil, "ifade" etmek deil, "itiraf" etmektir. Birçoklar için kendini ifade etmek "Ne için yaadm bilemiyorum. çimde bir boluk var. Hayat anlamlandrma konusunda son derece acizim ve imdiye kadar bunlar düünmeyi akl edemediim için çok pimanm" gibi bir itiraf nitelii tamak durumundadr. Onun kendini ifade etmeye falan deil; kendini anlamaya, kendine gelmeye; ifadesizliine, kiiliksizliine, içinin boluuna açlan yardmlarn ve klarn gösterilmesine ihtiyac var.
"Nasl anlatacam bilemiyorum" "Kimse beni anlamyor" diyenlerin önemli bir ksm, "ne anlatacam bilemiyorum" dese daha yerinde olur. Zorlanyor, anlaml cümleler kuramyor, dönüp dönüp ayn eyleri tekrarlyor... Skntlarnn sebebi olan zaaflarndan ve takntlarndan vazgeçmek istemiyor; tam tersine, onlar eksene oturtan bir çelikiler yumanda anlam aryor, onu anlaml görmeye herkes tarafndan da öyle görülmesini salamaya çalyor. Umutsuzca ama öfkeyle...
Çocuklarn gençlerin eitiminde, "düünce yardmna, uyarya, disipline, eletiriye" hiç yer vermeyen, "serbest brakalm, onlar her eyi kendi kendine çözer" varsaymna dayanan bir önemli hatay, topluca paylayoruz kanaatindeyim. Kelime öretmeyi ve doru telaffuz uyarsn bile, âdetâ "bask ve müdahale" sayyoruz! Aslnda onlar çok yalnz braktmz hiç fark edemiyoruz... Sadece onlar deil, biz de kendimizi pek ifade edemiyoruz! Onun için gözlerimiz hep yal, barmz düümlü, yüreimiz hasretlerle, hüzünlerle dopdolu.
Yaznn kaynana ulamak için tklaynz.
NOT: Vurgular bize âittir.
Yazar: Ahmet Selim |
02-12-09 |
||
| E mail: a.selim@zaman.com.tr | Tweet | ||