
| Kategori : ÝKTÝBAS / Muhtelif Mevzûlar, Yazarlar, Yazýlar | Okunma Says: 4570 |
Lisedeyken arkadalarmz arasnda iir yazanlar, yazmay deneyenler vard. imdi böyle bir ihtiyac duyan, böyle eylere heves edenler çkyor mu acaba? Hiç sanmyorum. Okuyan bile pek yok. Etrafmda herhangi bir belirtiye rastlamadm imdiye kadar.
Yalnz benim 4. snfa giden torunum, matematik çalmyor ama, bilgisayar bana geçip oldukça düzgün cümlelerle çocuk hikâyeleri yazyor. Beni yaz yazarken sk gördüü için midir, bu hevesi bir yol bulup bir biçimde devam eder mi, bilmiyorum... Onun dnda hiçbir iir, edebiyat düünce yazs ilgisine rastlamadm. Neden acaba? Vakit mi az, eskiye nazaran?
Bizim zamanmzda da her türlü normal meguliyet vard. Televizyon yoktu ama; radyo, (sonra) pikap, spor, oyun, sinema, gezme tozma elence, geyik muhabbetleri, vakit yutan alkanlklar vard. imdi vakit bulmann zorlatn hangi mantkla söyleyebiliriz? iir neden çekilip gitti?
Eskiden arklar iire yaknd, o da kayboldu. Duygusallmz ve duyarllmz m azald? Bir ey oldu bize ama ne oldu? nsanlar daha rahat ve daha kaygsz m? Sanmyorum. Bizim için üniversiteye girmek, sonra da i bulmak çok daha kolayd. Sadece bu fark bile, imdi daha rahat ve keyifli olduumuz varsaymn çürütmeye yeter. Gelecee kaygyla bakmak, bugün daha çok paylalan bir duygu.
iir, ufka bakan bir duygu younluu ister. "Ufka bakan" diyorum, bunun ayr bir önemi var. Çeitli sebeplerle düümlenmi insan, iiri aklna getirmez; ne yazmak için ne okumak için. nsan bazen zaruretler düümler, bazen kesintisiz meguliyetler, bazen rehavet matlamalar ve kararmalar... Soba zehirlenmesinden insanlar hayatn kaybediyor, TV'ler cayr cayr onun haberini verip yorumlarn yapyor. Niçin benim hafzamda böyle bir olay yok?
Biz ta kömürü, odun, mangal kömürü, hepsini kullanan bir evde büyüdük. Ama öyle bir kuralmz vard; gece uyumaya yatarken, sobalar söner. Odun sobasnda sadece küllenmi ate kalr. Geceler deliklidir, öyle k uykusuna yatar gibi toptan sönüp gitmeyiz... Biz daha geç yatarz, babamz camiye gitmek için sabah namazna erkenden uyanr... Dört be saat soba yanmazsa insan donar m? Hele lodosta... Bunlar anlatlacak eyler deil ama, televizyonda profesörler imdi bunlar anlatmak zorunda kalyor!.. Ben ortaokula giderken, iki kardeim ilkokula devam ediyordu. Ablam biçki-diki kursundayd. Annem astm hastasyd. Misafirimiz eksik olmazd. Bizim küçük evimiz, huzurlu bir düzen ve sükunet içindeydi ama; bir fabrika gibi çalyordu. Chevrolet motoru gibi sessizce çalan bir fabrika!.. Böyle bir hayat tarz ve yaama üslubu... iir de yazlr, ark da söylenir, radyo tiyatrosu da dinlenir; Kur'an- Kerim de okunur.
imdi biz öyle köeli çengelli nefisler tayoruz ki, bir yerlere smyoruz. Her eve bir "uzman bürokrat" lazm! Faturalar, taksitleri, okul-dersane paralarn, snf geçme mevzuatn, marka ve moda bilgilerini, kredi kartlarn, makbuzlar, ifreleri, mesajlar, kimin ne yediini ve sevdiini, bakm ve kontrol filerini, hava tahminlerini, trafik bilgilerini, deprem raporlarn, aidatlar, deien mevzuat ve belge haberlerini, kütük kayt ve kontrollerini, tapular-diplomalar-sözlemeleri-sertifikalar, bol çekmeceli bir masaya oturup bu uzman bürokrat korumal, yönetmeli, ilemeli. Televizyon da sabahtan akama kadar açk durmal ve iddet, sansasyon, felaket, dedikodu bombardmanlar bir hayat tarz fonu oluturmal... Ve kayglar, takntlar, endieler, öfkeler, ufkumuza bir duvar çekmeli...
Ne iiri yahu! Hakaret mi ediyorsun? Vakti brak; mecâlimiz yok, mecâlimiz. Fena halde megulüz, mahmulüz, mahsuruz; gerçekten yaamay unutmuuz biz. Sobay bilmiyormuuz. Neyi biliyoruz ki? Kap kapamay biliyor muyuz? Adabyla konumay biliyor muyuz? Scakta damdan düüyoruz, soukta sobadan zehirleniyoruz! Su içmeyi bile bilmiyoruz. Yaknda nefes almay örenme kurslar açlacakm... iir, normal hayatn akndaki güzellikle var olur.
E biz ehirli olduk, vizyonluyuz gayri; büyük düünüyoruz artk! Rabbim bize normalleme saadetleri versin!
Yazar: Ahmet Selim |
15-07-09 |
||
| E mail: Mail Adresi Yok | Tweet | ||