Halep, 12 Aralýk 2016'da Rus ve Ýran destekli Esed ordusu tarafýndan düþürülmüþtü. Üzüntümüz hadsizdi. 30 Kasým 2024'te geri alýndý.
| Kategori : / MAÂRÝF (Eðitimle Ýlgili Yazýlar) | Okunma Says: 2272 |
Annem, beni küçüklüümden beri her zaman bir bebek gibi sever, okar, efkat ve merhametiyle kucaklar, gözünden bile esirger, korur; kimseye söz ettirmez, toz kondurmazd. Babam, bazen sabah namazna kaldrmak ister, annem hemen ileri atlp “Brak çocuu uyusun; sabah uykusu önemlidir, uyandrma; büyüyünce klar” derdi.
Camiye giderken beni de yanna almak isteyince annem yine ya souklara ya da scaklara bahane bulup “o daha çok küçük, büyüyünce gider” der, göndermezdi. Ramazan aylar gelir geçer annem kyamad için bir gün oruç tutturmazd. Bir gece, hem babam hem de gündüzden arkadalarmn yapt srar ve teviklerle oruç tutmaya kalkmtm da: “Sen okuyorsun; oruç insan yorar, zayf düersin. Açlktan kafana ders girmez, derslerinden zayf alrsn” demi ve o gün bile oruç tutturmamt… Tatillerde ve yaz aylarnda arkadalarm camiye giderler, ben de mahallede bisiklete binmeyi veya camiye gitmeyen arkadalarmla elenip oynamay tercih ederdim. Oynadmz top, bazen komunun balkonuna kaçar, bazen camn krar; komular barp çarrlard da annem devreye girer ve “ne olmu canm, onlar daha çocuk” diye, komularla dalar beni korurdu. Babam, evde bazen sesli Kuran okumaya kalknca onu; “çinden oku, çocuk ders çalyor!” diye azarlard. O da bir “La havle…” çeker, ban sallar, sonra da ya odasn deitirir, ya da sesini keserdi. Zavall babam, zaten annemin çenesiyle ba hep dertteydi… Okul arkadalarm, okul saatinden en az iki saat önce ya servise ya otobüse yetimek için kalkp hazrlandklar halde ben, uykumu alp kahvaltm yaptktan sonra annem veya babam tarafndan son dakikada okula yetitirilir, zilin çalmasyla kapdan girmemiz bir olurdu. Bazen de gecikirdim de, annem snfa kadar götürüp kapdan içeri sokar ve öretmene rica edip derse kabul ettirirdi. Zaten lise ve üniversiteyi özel okulda, çok rahat bir ekilde okumutum… Öretmenlerimden biri kazara bir ey söylese, annem onu bir ekilde duyar ve hemen okula damlar, duruma el koyar ve öretmenimin ensesinde boza piirirdi…
Her ey gönlümce oldu ve hiçbir eyim eksik olmad benim, bir dediim iki edilmedi… Oyuncaklarm, giyeceklerim, yiyeceklerim, cep telefonum müzik dinleme aletlerim, bilgisayarm… Genç yata sahip olduum otomobilime kadar her eyi istemeden aldlar ve her istediimi annda yaptlar. Hiçbir eyde gözüm kalmad. Her eyin tadna baktm, zevkine vardm… imdi ise belki büyümeden, belki de baka sebeplerden dolay hiçbir eyden zevk almyorum ve hiçbir ey beni mutlu etmeye yetmiyor… Ne pahal oyuncaklarm, ne bilgisayarm, ne giyeceklerim, ne cep telefonlarm, ne müzik dinleme aletlerim ne de baka bir ey… Çevrem ve ailem bile skyor beni imdi… çimde adn koyamadm büyük bir boluk var ve ben hep onunla dolayor, onunla yatp kalkyorum…
imdi artk büyüdüm, kocaman bir adam oldum. Akranlarmn bir ksm camiye gidiyor; oruç tutuyor, namaz klyor, Kuran okuyor. Sohbet ve muhabbetleri de bunlarn üzerine; yaptklar bu güzel eyleri birbirlerine anlatyorlar… Onlarla muhabbetimiz tamamen farkl boyutta. Bana souk ve yabanc gelse de aslnda gizliden gizliye imreniyorum onlarn bu mutlu hallerine. Vaktinde örendiler ve imdi de yayorlar… Keke ben de örenseydim de yapmazsam yine yapmasaydm; ama en azndan bilseydim. Üstelik benim annem pek o kadar olmasa bile babam çok dindard… Arkadalarmn bir ksmnn böyle bir ans bile yoktu. Onlar sadece kendilerine yol gösterenleri dinlediler ve örendiler… Zamannda gittikleri camilerden, hocalardan aldlar alacaklarn, doldurdular daarcklarn…
Nihayet, geçen hafta annemi kaybettim… Bir ölüye ne yaplrd, hiçbir ey bilmiyordum. Bu yüzden kz kardeimle birlikte panikledik ve öylece kalakaldk. Rahmetli babam vefat edince, annem telefonlarla ii halletmiti. Bana da yaplanlar seyretmek ve iimi takip etmek kalmt sadece. Ama yolculuk sras imdi ona gelmi, görev de bize dümütü. Son görev! Ne yazk ki hiç tanmadmz insanlar babam için namaz klp dua ederlerken, ben banda öylece durup beklemi, sadece birkaç damla gözya dökmekle yetinmitim… imdi ise annem ortada yatyor, biz akn akn bakyorduk. Allah’tan olacak, birden aklma eski arkadalarmdan Hakan' aramak geldi. Beni sürekli ikaz edip, “Ertancm, gel bu hafta cumaya gidelim; bir eyler ören artk…” diye sürekli uyaran ve kendisine hep “daha vakti var…” diye takldm, hiç kzmayan, darlmayan güzel huylu arkadam Hakan… ini gücünü brakp, yannda bir grup arkada ve hocalarla birlikte çkp geldi. Hemen ie koyuldu ve bize hiçbir ey brakmadan her eyi yapt. Baucunda oturup anneme “Yasin” okudu ve defin ilemlerini koordine etti, götürüp defnettik… Ne yazk ki, bu talihsiz olu, kendi öz annesine bakalar kadar faydal olamam, arkadalarnn yaptklar kadarn bile yapamamt. Evet, beni karnnda tayp douran, yllarca kahrm çeken ve besleyip büyüten, anneme bir “Fatiha” bile okuyamamtm. Okuyamamtm, çünkü bilmiyordum. Cenazesi için gelenlerin yannda safa durduumda yanmda bana dürtenlerin ikazlaryla ancak ellerimi doru balayp imama uyabilmitim. Büyümütüm büyümesine ama çocukken var olan frsatlarn hiçbirini bir daha elde edememi ve örenmem gerekenleri örenememitim. imdi annemin banda, arkadam Hakan'n okuduu “Yasin-i erif” bir yana, bir “Fatiha” bile okuyup hediye edememitim. Çünkü annemin ar ve gereksiz efkati, benim hiçbir ey örenmeme frsat vermemiti. Zavall annem, bana olan efkat ve merhametinden dolay bütün güzel frsatlar elimden alm, dinimi örenip yaamama engel olmutu… Böylece merhametten maraz domu, yapabilecei en büyük kötülüü yapmt bana… Bilmeden, anlamadan ve istemeden…
— Ah benim zavall anneciim… Sen ne yaptn bana? Sevginle dünyam da ahiretimi berbat ettin… Keke bana hiç acmasaydn; hiç sevmeseydin… Keke babama hiç kar çkmasaydn… Keke beni hiç okula götürmesen, hiç arabana almasaydn da arkadalarm gibi eziyetle ve çileyle büyüse, örenmem gerekenleri örenseydim. Keke hiç sabah uykusu uyumasam ve keke hiç yaz tatili yapmasaydm da bilmem gerekenleri bilip, yapmam gerekenleri yapsaydm… Keke, beni böyle seveceine hiç sevmese, bana Allah’tan fazla merhamet etmeye kalkmasaydn… imdi, duyar msn ve duyarsan gücenir misin bilmem ama bütün pimanlm ve çaresizliimle sana bir ey söyleyeceim:
— Anneciim, sen ne yaptn!
Yazar: |
01-02-10 |
||
| E mail: bedirmehmet_a@hotmail.com | Tweet | ||
 |
 |
||
| nur | |||
ah anam ah |
Tarih : 09-12-10 | ||
bende senin gibiyim |
|||
