Halep, 12 Aralýk 2016'da Rus ve Ýran destekli Esed ordusu tarafýndan düþürülmüþtü. Üzüntümüz hadsizdi. 30 Kasým 2024'te geri alýndý.
| Kategori : EDEBÝYAT / UNUTULMAYANLAR | Okunma Says: 2627 |
 |
Hamitcan da geçti!
Ecelin, ne zaman, hangi mekanda, ne taraftan ve nasl yetecei meçhul...
Hamitcan'a, kalp krizi olarak yuvasnda yetti eceli...
Söylerken ne kadar basit, sessizce düündüümüzde ne kadar karmak...
Belki de bunun için gerekli söz; aklmzn kavrayamadn, onunla basitletirerek kavranr gibi yapmak, avutmak kendimizi...
Hakikatle gerçek arasna sözden bir perde gererek, meçhul olann ürperticiliini, güya malûmun örtüsüyle örterek makul hale getirmek...
Otuz yl aan tanklmza, son üç ylda artarak büyüyen dostluumuza yaslanarak benim tandm Hamitcan' konumak isterken, hakikatle gerçek ve söz arasnda böyle bocalayp duruyorum ite...
Hakikat: Ebedi âlem...
Gerçek: Hamitcan da bu dünyadan geçip, ebedi âleme gitti...
Söz: Hamitcan yok artk...
"Hakikatin dili mecazî olamaz" der bn Arabi...
Oysa ki, mecaz, sözün yoludur, onun geçebilecei yerdir; söz, mecazn tarlasnda verir meyvesini...
"O iyi bir Müslümand" diyerek, mecaza dokunmadan susmalym aslnda...
Susmalym çünkü, Hamitcan'n kiisel tarihinin, benim nazarmca ve belleimce belirlenmi olan ksmn anlatmaktan acizim...
Birlikte yaadklarmzn, konutuklarmzn, ortak tanklklarmzn dili, bana nasip klnan söz bilgisinin fevkindedir...
Örnein, genç bir adamken, Beyazt Camii'nin önünde onun koluna girip, Çemberlita'a kadar birlikte yürüyerek konuan nurani yüzlü, gümü sakall adamn ona verdii srlar ve o srlarn Hamitcan'n hayatnn son otuz yln belirlediini nasl anlatabilirim...
Ad üstünde, sr!
Hangi söz kuatabilir ki, srr?
Ya da, üstad Sezai Karakoç'la tanmasnn, ona samimi bir balanla balanmasnn, ehid Sedat Yenigün'ün, merhum Nusret Özcan'n hâl ve düüncelerinden beslenmesinin neden ve sonuçlarn nasl verebilirim.
Veya, onun "Ben Rabbime dua ederken, bana hayrlsn ver demiyorum, bana yetecek kadarn ver diyorum. Sence bu duam isyan içeriyor mu?" sorusunun, hangi ezoterik damardan aktn nasl söyleyebilirim; garip olmay Rabbi tarafndan karlanm bir ihtiyaç biliini nasl açklayabilirim?
Hâl böyle olunca, mecaza dokunarak konumak zorunlu oluyor ite...
Hamitcan, Tark bin Ziyad gibi gemilerini yakarak çkmt Sezai Karakoç ktasna...
Hamitcan, üstad gibi Ebuzer'in merebini benimsemiti...
Hamitcan, her dervi gibi söz iznini almadan konumad, yazmad...
Hamitcan, Attar'n neslindendi, kelimenin özlemini çeker, onun doum sancsn doyasya yaar, kemâl noktasn gözeterek aktarrd katlara...
Çok okudu, çok yazd ama az yaynlad...
Üstad Sezai Karakoç'un yazlarn ve iirlerini anlamann yitik cenneti bulmadaki etkisini, yaadmz günü kavramadaki önemini çok iyi biliyordu; bu biliin verdii doygunlukla kendi yazlarn yaynlamay sürekli erteledi...
Rüya tadnda anlara dönüen geçmi zaman kaytlarn kitaplatrmas için, yaynlannca onlarn mahremiyetlerinin kaybolmayacana ikna edilmesi gerekiyordu... Çünkü, onlar bir rüya gibi tabir ediyor, bir masal evreninde onlarla geziniyor ve huu içinde yazya aktaryordu.
Dostlarnn, "Hamit, bir elli ylmz daha olmayacak, net ortamnda yaynlaman yeterli deil, kendi denetiminde kitaplatrman, seni daha mutmain klar" eklindeki tatl-sert srarlarndan sonra, Mekki Yasskaya'nn da desteiyle "Derbesiye Günleri"nin 1. kitabn yaynlad.
Çekincelerinde haklyd belki de Hamitcan, belki de yanlan bizlerdik...
Derbesiye Günleri'nden, "Yazdkça beni bir heyecan saryor. Kalb atlarm hzlanyor. Nefes nefese kalyorum. çim, med-cezire tutulmu, inen-çkan, çekilen-kabaran denizden farksz. Hafzam, imek hzyla parlayp sönen hayallerle dolup tayor. Zihnim, anlarn aknlaryla allak-bullak. Gözümün önünden birbir renkli resimler akp gidiyor. Düündükçe, o günler bana masalm gibi geliyor" cümlelerini imdi okurken, bu cokusunun, samimiyetinin mahfuz kalmasn istemesindeki nedeni daha iyi anlayabiliyorum.
Hamitcan, çocukluunu hiç terketmemi basiretli bir erikindi.
Güçlü olmay hiç mi hiç istemedii u dünyada, güçsüzlüünün sömürülmesine kar kazd bir siperdi sanki Hamitcan'n çocukluu...
Hamitcan, Rabbini zikredecek dille, onun zikri arasna girmeyi istemeyecek bir bilinçli unutulmann taliplisiydi...
Dostlarysa, onun Rabbini zikredemeyen bir dile zikir vesilesi olabileceini bildikleri için yazmasnda srarl olmulard...
Bu dünyadan geçerken, geride ite böyle bir portre brakt Hamitcan:
Allah'a dost, Allah' sevenlere dost, Allah' sevenlerce dost!
Dostum, Hamitcan'm...
Dile ki, Rabbimiz'den, uzamasn benim de dünya sürgünlüüm...
Seninle birlikte, dünyadakilerden daha fazla oldu gittiin yerdeki özlediklerim...
Yazar: Ömer Lekesiz |
19-02-10 |
||
| E mail: oflekesiz@hotmail.com | Tweet | ||
 |
 |
||
