
| Kategori : / HÝKÂYE | Okunma Says: 2651 |
![]() |
Ylmaz Ylmaz’n hikâye kitab "Sâlik Yola Düünce", Okur Kitapl yaynlar arasnda çkt.
Bir ilk kitap bu… Kitaptaki öykülerin çou daha önce Dergâh, Hece Öykü, Edebiyat Ortam, Bir Nokta gibi dergilerde yaynlanm. Bu da, öykülerin snandn, hür tefekkürün kalelerinde okura sunulduunu gösteriyor.
Hemen her öyküde geçen saat objesi aslnda zamana diren öykü metaforuyla bire bir örtümü. “Ya satarm bal satarm ustam ölmü ben satarm”. Çocukluunun tüm özlemleri dolduruyor kulaklarn.” vb. ifadeler bizi asla uzaklamak istemediimiz çocukluumuzun ölümsüz zamanlarnda gezdiriyor. Hemen her öyküde yaplan “baba” vurgusu yazarn bilinçli bir tercihi iken, baka öykülerde geçen “anne umursamazl” okuyucuyu artyor.
Sâlik Yola Düünce, dikkatli bir gözlemle yeni unsurlar kefetmek isteyen, satrlar arasnda keyifli bir yolculuk yapmak isteyenlerin kaçrmamas gereken bir ilk kitap.
Yazar en bata söylemesi gerekeni sonlarda yapyor. Kitaba adn veren Sâlik Yola Düünce öyküsünde dedii gibi:
“Belki de terk etmeliyim buralar. Gitmeliyim. Adm da Sâlik olmal…
Tam krk gün. Sessiz, tenha, karanlk bir ta odada O’nu bulmaya, O’nunla dolmaya…
Yokluun ortasnda bir ‘ben’ varm sanki. Varln ortasnda bir ben ‘yok’um sanki.
Yer yer deneme havasn hissettiren paragraflarla yazar okurun ilgisini canl tutmay baaryor.
“ Karanln gizemli, çekici bir sesi vardr. Kulaklarnzn içinde uuldayp duran tuhaf bir sestir çou zaman, ama çekici bir sestir. Bir sarmala balanm gibi tekrar eder durur kendini bu buulu ses… Ta ki sizi de çekip alana dein içine. Yitip gitmeden önce yapacanz birkaç ey vardr: Kendi öz sesinizi frlatmak bunlardan birisidir. Sizi aramaya gelenler bolukta yanklanp duran sesinizden tanyarak peinize düecek, bulmaya çalacaktr sizi.
Son olarak belirtmeden geçemeyeceim bir husus var ki asl baars burada yazarn: Gündelik hayatn sarmal arasnda unutulmu görünen ama asla unutulmayan detaylar ustaca satrlar arasna gizlenmi. Yazarn dedii gibi sanrm öüdüne kulak versek iyi olacak. Ne diyor yazar:
“Uzaklamak lazm uzaklamak… Nereye? Kimsenin varmak istemedii yere, suyun kaynana varmak… Su… Hani yamurda bedenine, tenine yamur tanesi dediinde hafif bir ürperme kaplar ya seni, sonra alveriin bu güzellie… Su, kaynaktan geliyor. Brak tenine vursun mührünü evlat…”
Haberkültür.net
Yazar: Osman Nuri Hoþdoðdu |
09-03-10 |
||
| E mail: Mail Adresi Yok | Tweet | ||