
| Kategori : TEFEKKÜR / ÝNSAN VE TEFEKKÜR | Okunma Says: 2957 |
Geceyi ihya etmek, aslnda, o gecenin zenginliiyle kendimizi ihya etmemiz demektir. Bunun yolu da tefekkürdür, tefekkürlü-uurlu ibadetlerdir.
Ancak o zaman vakitlerimiz, ömürlerimiz bereketlenir. Gaflete vaktimiz kalmaz, bütün hayrl iler ve amaçlar için bol bol vakit buluruz.
imdiki hayatmz içinde pek skça duyduumuz “vaktim yok!” sözünü, ben “vaktimin bereketi yok” eklinde deerlendiriyorum. Okumaya, düünmeye, vefaya, fedakârla, yardmlamaya, görümeye vaktimiz yok. Çünkü vakitlerimiz gaflet ipoteklerinin tasallutu altnda. Mutlu olmaya vaktimiz yok; yani, yaamaya vaktimiz yok!
“hya” ite burada manasn buluyor. Gecenin ihyas, ftrata uygun ömrün ihyas demektir.
Frsatlar gökyüzündeki irili ufakl yldzlarn saysncadr, sonsuzdur. Ama ban kaldrp bakmazsan, onlarn n gözlerinden beynine ve yüreine yanstan tefekkür uuruyla nurlanmay bilmezsen, dar mekânlarn kör edici sahte klar yalnzca karanln ve aknln artrr.
“Zaman-ömrümüzü” deerli klan manalardan uzak kalmsak, hatta onun mücerret varln (o manalardan ayr olarak) maddîletirip “her yeni gelen gün (Bat kanalyla!) en iyisini getirir” sürüklenmeciliine saparsak, ihsan olunan frsatlar bize ne yapsn? Bir 24 saat yayorsun ama; günü gün gibi, geceyi gece gibi, ay ay gibi, yl yl gibi yaamyorsan, iraden ve uurun nefsanî zaaflar yüzünden beton kalplarn arasnda skp kalmsa, hikmet ve sr noktalarnn “düzenleyici-yön verici” zenginliinden nasip alamyorsan, bu nasl bir yaamaktr?
te bunlar düünmeli, bunlar düündürmeliyiz.
Hep ikâyet edilir, “düünce hayat neden fakirleti” diye.
Sebep, aslen, gönül ve duygu hayatmzn fakirlemesidir. Bencil insan, nefsanî ihtiraslarn kölesi olan insan, çkarc insan; “hasbî-muakalavî-spekülatif” denilen türden bir düünce faaliyeti gösteremez. Bu gibi ilere ayracak vakti yoktur onun! Onun yapaca i sadece güçlenmek için bilgi edinmek ve sadece pratik admlarn uygunluunu hesaplamaktr. Bunun içindir ki; braknz kültür-medeniyet dengesini, günümüzde ilim ve teknik arasndaki balar bile kopmak üzeredir. (Esasen birinci çarpklk, ikincisini bir mehil sonrasnda zarurîletirir.)
Haddizatnda, meseleler de çözümleri de bellidir. Fakat meseleleri douran sebeplerden bazlar “deimez veri” gibi kabul gördüü için; insanlar çözümü düünmeye raz olmuyor. Srf bu yüzden düünce ilgilerini reddediyor.
Bugün insanln önündeki temel fikrî mesele, aklî olmaktan önce kalbîdir. Kalbin aydnl yeterli kvama ulap “iç iletiim” hatlarna ilerlik kazandrmadkça; akl, düünce üretemez. “rade-uur-akl-inanç” ahengi salanmadkça, nefs, en tepeye kurulur; insan sadece istismar ve sapma teknikleriyle uraan bir robot haline dönüür. Nefsanî esaret mahkûmlarnn hürriyet talepleri ite bunun için komiktir.
Bugün insann iç meselesini çözmeden; zaten belli olan ve kolayca izah edebileceimiz “iktisadî-siyasî-sosyal” meselelerin çözümünü gerçekletiremeyiz.
... “nsan ihya”dr asl meselemiz. Bu günler, “ihyâ” uurunu ümullendirmenin mübarek vesileleridir… nsan ihya, insan slam ile ihya… Bütünlük hakikatinin tevhidi klarna gönlümüzü zihnimizi açma… Manevi hayatmz gelimeden fikri hayatmz gelimez, parçabuçuk çabalamalar karanlk sularda eriyormu gibi kaybolup gider.
...
Yazar: Ahmet Selim |
11-07-14 |
||
| E mail: zaman.com.tr | Tweet | ||