
| Kategori : ÝKTÝBAS / Muhtelif Mevzûlar, Yazarlar, Yazýlar | Okunma Says: 6317 |
Konumaya hazrlanmann en zor yan ne söyleyeceinizi düünmek deil kime söyleyeceinizi düünmektir. Söylenen/söylenecek herhangi bir kelimenin kimin yarasna deva olabilecei endiesi ile kendinizi yiyip bitirmeniz iten bile deildir. Bütün biriktirdiklerini karlksz olarak aktarma istemi insann hâlâ umut tadnn göstergesidir elbet. Söylenmesi gerekeni, söylenmezse vebalinden kurtulamayacanz düündüünüz cümleyi umudunuzu eskitmeyecek olana ulatrmak, hem biriktirdiklerinizin kymetini belirliyor hem de hayat idame ettirebilme/yeniden biriktirebilme direnci alyor.
Hepimizin bir noktada konumaya ihtiyac var. Doru ya da yanl, bo ya da dolu içimizde ne var ise, onu yanmzdakine, yanmzda biri yok ise kendi kendimize dillendirmek zorundayz. Kendi kendine söyleyene deli derler. Güzel derler. Biz de bu olmak için uraacaz. Herkesin akll olduu ve hiçbir yere gitmeyen bu dünyada cesur, güzel, deli adamlar olmak için konuacaz. Çünkü konumaz isek yapabileceimizin en kolay olann (kolay m dedim?) bile yapmam olacaz.
Bize düen, bize braklan dünyann ne kadar yaanmaz bir yer olduunu söyleyip durmak deil, çocuklarmzn da “yaanmaz bir dünya” cümlesini kurmasna engel olmaya çalmaktr. Ellerimizi kirletmeden yaamay örenemediimizden olsa gerek, kirli ellerimizle, kirlenmemeye çalmann pratiklerinden bahsederek, varlmz tastamam eyleyeceiz. Bizden geriye ne kalacana bugünden karar vermeye çalacaz.
sa’dan sonra ikibinsekiz ylnn son günlerinden balayarak, dünyann alageldii ama bir türlü çare bulamad (bulmak ister miydi?) darboazlardan birinin içinden geçerken, ahlakl ve insan kalm bir yanmzn varlna iaret ederek, ahlakl ve insan kalmamz gerektiine iaret ederek, yaadmz zamana bir tabir bulmaya çalacaz. Öyle ki bizden sonrakiler olup biteni bütün çplaklyla anlayabilsin.
Yönümüzü belirleyerek yola koyulduumuzda, ardmzdan geleceklere/yanmzdan yürüyeceklere kap açm oluyoruz. Ola ki ayn dert ile hemdert olup, ayn fedakârlklar yapabilelim. Ayn meclisin çats altna girdiimizde birbirimize ayna vazifesi yapabilelim.
Üzerimize neyi ald isek hakkn vererek yapmak boynumuza borç olsun. Yanla düer isek boynumuz kldan ince olsun.
Kurmadmz her cümle ile yanla destek olduumuzun bilincini tayarak, bildiimiz her doruyu her yerde söyleyebilecek kadar cesur olamaz isek Gazze’de bombalar patlamaya devam edecek. Yunanistan’da çocuklar polislerce öldürülecek. Paris’te maribliler insanca yaama mücadelesinde yalnz kalacak. Konumaz isek çocuklarmzn yüzlerine bakamayacaz.
Madem ki adamn iyisine deli derler, o halde delilik vasfn üzerimize alarak yola düeceiz. Cinnetin ve yüze sürülmemi kelimelerin adna, direnmenin ve iirin adna, çocuklarn ve ölüm bilgisinin adna konuacaz. Ki hesabmz apaçk verebilelim.
(...)
NOT: Vurgular bize âittir.
Yazar: Mustafa Karasoy |
01-05-10 |
||
| E mail: müsvedde.net | Tweet | ||