
| Kategori : EDEBÝYAT / YAZI VE YAZMAK ÜZERÝNE | Okunma Says: 3496 |
![[adn+duyurmak+adna.jpg]](http://2.bp.blogspot.com/_3Shh-iPmSuw/Szdg1T1TY-I/AAAAAAAACJo/P8TZRuLCigY/s1600/ad%C4%B1n%C4%B1%2Bduyurmak%2Bad%C4%B1na.jpg)
Adn duyurmak adna
Alan sensin, veren sensin, klan sen…
Ne verdinse odur dahi nemiz var.” (Aziz Mahmut Hüdai)
Lakin kimin hesabna çalyoruz. Biz kimiz ve kimin namna iliyoruz. Neyi temellük edebiliriz. Konumasn bilmeyen, yürüyemeyen bir çocuktuk. Konumasn, hele hele yazmasn nereden örendik? Edebi yazma tamamen irademizin dnda geliti. Elimizde, bedenimizde ne bize ait? Kalem elimize nasl da yakyor… Hayatmz, aklmz, duygularmz O’nun. Üstümüzdeki nianlar hep O’nun. Bize bütün unvanlar veren O. Üstümüzde ne kadar güzel parlyor. Kapatma benliinle onlar. Günee açk tut ki parlasn ve hiçbir zamanda unutma O’ndan geldiini.
Biz, bütün bu imkanlar gasp ettik veya güzel kullanmadmzdan; O’nun bize doal olarak verdiklerini enemizi kartrdmzdan çirkinletirdik. Öyle yapmamalydk; benliimizle ie karmamalydk. Bu yetmiyormu gibi kendimizi asl zannettik. Biz asl deil, bir aynaydk. Sadece aksedeni göstermekle görevliydik. Nereden girdi içimize bu kara nokta? Karartt bütün meziyetlerimizi. imdi içimizdekiler de sönmekte.
Bilemedik; kendimizi ifna etmeliydik; ta ki bizde tecelli edenin adn duyurmak için. Kendi adn duyurma hesabna hevamza tabi olduk. Bu yüzden de yok olmaya, silinmeye mahkum… Nice adlar bile bilinmeyen kiiler vard ki Hak katnda deerleri büyüktü. Kendilerini hiç saymlard onlar. “Vücudumuzu ve manevi kazanmlarmz mucidimize feda etmediimizden” kaybedenlerden olduk. Oysa bâkî olmann yolu kendini yok etmekti.
Yazdklarnla adn duyurmaya çaltn. Hadi dünyada senden bahsettiler diyelim; dünya sana yetecek mi. Sonsuzluk isteklerin, adnn devamll nerede? Dünyann ykld gün sen de gideceksin; o gün ne efendi kalacak ne köle… Herkes kendi derdinde…
Ey nefsim, bu ad duyurmalar sonsuz âlemde azabna sebep olmasn. “Sen dünyada mükafatn aldn; buraya bir ey kalmad.” denmesin.
Yazdklarn yaynlanmyorsa da önemi yok. Bunu zaten O’nun adna yaptnsa amelin zayi olmad. O, onun mükafatn verecek. Mehur olmamsn bo ver. Sende tecellî edenin adn duyurmaya çal. Senin kendi bana hiçbir deerin yok. Bunu anlasan yeter ey nefsim. O’nun bekâsna dayal senin bekân.
Yazar: M. Mustafa Üftadeoðlu |
02-05-10 |
||
| E mail: viranvebahar.com | Tweet | ||