
| Kategori : / KISSADAN HÝSSE | Okunma Says: 3006 |
Gazneli Mahmut, slam’ yaymak amacyla Hindistan’a on sekiz sefer düzenlemiti. Bu seferlerin birinde oldukça iddetli bir direnmeyle karlam, bu zor durumdan kurtulmak için Allah'a öyle niyazda bulunmutu:
— Ey Rabbim! Sen yardm edensin. Bizlere yardm eyle. ayet bu savatan galip çkarsam aldm bütün ganimetleri yoksullara datacam.
Gazneli Mahmut, bu seferden zaferle çkmt. Elde ettii ganimetleri de yoksullara ve garibanlara datmaya balamt. Ancak Sultan'n yanndaki vezirler bu durumdan honut olmamlard. Vaziyeti Sultan'a:
— Aman Sultanm! Ne yapyorsunuz? Bunca deerli altnlar, inciler fakir fukaraya datlr m? Hem onlar, bunlarn kymetini ne bilecek? Üstelik devletin bu ganimetlere ihtiyac var!.” diyerek bildirmilerdi.
Gazneli Mahmut’un kafas bu sözler üzerine karm, kararszla dümütü. Bu kararszlktan kurtulmak için devrin âlimine bu durumu dannca âlim, Gazneli Mahmut’a u ekilde tavsiyede bulundu:
— Sultanm, bunda kararszla düecek bir taraf yok! Çok basit bir tercih karsndasnz. Eer Allah’a bir daha iiniz dümeyecekse hemen adamlarnzn dediini yapn, ganimetleri hazineye koyun; ama Allah’a tekrar iiniz düecekse verdiiniz sözü tutun, adanz yerine getirin, ganimetleri yoksullara datn.
Zor zamanlarda, skk anlarda verilen sözler; durumlar iyileince unutulmamaldr. Ayn skk durumlara dümemeyi kimse garanti edemez.
Yazar: Mustafa Demirel |
12-07-15 |
||
| E mail: mustafa_demirel07@hotmail.com | Tweet | ||