
| Kategori : / MEKTEP (Talebe Yazýlarý) | Okunma Says: 2184 |
Her ne zaman bamz dara düse, hangi yata olursak olalm snacak bir yer aradmz zaman bulacamz en güvenli yer: Anne kuca!..
Annelerimiz… Onlar bizleri balarna gelen en güzel ey olarak görseler de yaadmz her an ve hadise bizim için asl onlarn en deerli ey olduklarn anlyoruz.
Doumumuzdan itibaren, dardan bakan birisine “dert” olarak gözükecek ileri annemiz bizim için zevkle yapyor. Büyüyoruz… Annemizin bizim için çektii dertleri hatrlamyoruz bile. Garip olan bir ey var ki, o da hatrlamyor. Çünkü, çocuundan duyduu mutluluk dier duygular bastryor.
Bir gün yetikinlie adm atyoruz. Onlar neredeyse tanmyoruz bile. Krk ylda bir –bayram, seyran diye- elini öpüyoruz, o kadar. Ama bu kadar bile annelerimizi mutlu etmeye yetiyor ve kucaklyorlar bizleri. Onun kuca, ana kuca…
Bizim varlmz, onlarn temiz kalplerinin, sevgi dolu yüreklerinin varlnn delilidir.
Arif Çelen, 8. snf örencisi.
Yazar: Arif Çelen |
29-05-10 |
||
| E mail: Mail Adresi Yok | Tweet | ||