İçinde yaşadığımız dünya rahatlık, huzur yeri değildir. Fakat bu denî dünya âhireti, ebedî âlemi kazanma yeridir. Hizmet için bulunduğumuz yerlerde, memleketlerde muvaffak olmak için elimizden gelen gayreti, imkanları seferber etmeli, hiçbir zaman yeise düşmemeli, daima ümitvar olmalıyız.

Nasıl ki Tarık bin Ziyad, 12 bin kişilik ordusuyla İspanya'ya geçti; askerlerini indirdikten sonra bütün gemilerini ateşe verip yaktırdı. Bu arada İspanya kralı Rodrik'in 100 bin kişilik ordusuyla üzerine geldiğinin haberini aldı. Askerlerine şu tarihi sözleri söyledi: "Arkanızda düşman gibi deniz, önünüzde deniz gibi düşman. Nereye kaçacaksınız? Vallahi sizin için ancak sadakat ve sabır kalmıştır. Düşmanın silahı, teçhizatı ve erzakı boldur. Sizin silah olarak ancak kılıçlarınız, erzak olarak da düşmanın elinden alıp sahip olabileceğiniz vardır. "Tarık bin Ziyad, düşman askeri sayısının kendi ordusundan sekiz kat fazla olduğu bu savaşı, kesin bir zaferle bitirdi. Endülüs Emevileri'nin temelini attı.

Şimdi düşünelim: Gemiler yakılmasaydı, savaşı kazanabilirler miydi?

Yine bize Anadolu'nun kapılarını açan Alparslan da Malazgirt Savaşı'na -bir nevi- gemileri yakarak girdi. Savaşı kazanacağından emindi. Öncü kuvvetler Romen Diyojen'in 200 bin kişilik ordusuyla üzerlerine doğru gelmekte olduğunu bildirirler. Alparslan da akıncılara şu tarihi cevabı verir: Biz de onlara doğru 50 bin kişilik kuvvetle ilerliyoruz. İki ordu karşılaşmadan Alparslan usûle uyarak anlaşma çağrısı yapar. Diyojen "Ben atlarımı Selçuklunun başkenti Rey şehrinde sulamadıkça hiçbir anlaşmaya imza atmayacağım." diyerek elçiyi geri gönderir. Bunu haber alan Alparslan, "Atlar Rey şehrinde sulanır; fakat üzerlerinde bizler bulunuruz." diyerek Allah'a ve kendine olan güvenini ortaya koyar.

Tarihe baktığımız zaman hep gemileri yakan insanların isimleri hafızalardadır. Diğerlerinin isimleri pek hatırlanmaz. "Herkes mesleğinde ve hayatında birçok karanlıktan geçmeye mecburdur. Ancak bu yolları elinde bir ışık olmadan geçmeye çalışmaktansa, başkalarının tecrübe meşalelerinden yararlanarak yürümek daha kolay, emin ve kârlı değil mi?

"Sac kıvamını bulur hamur tükenir, yaş kıvamını bulur ömür tükenir."  noktasına gelmeden talebe, hoca ve yeni nesilleri yetiştirmekle vazifeli herkes bugünden tezi yok gemilerimizi yakalım. Ne dersiniz?