Hz. Ömer (ra) arkadaşlarıyla sohbet ederken meclise üç genç gelir. İkisi üçüncüden davacıdır. Derler ki: “Bu adam babamızın katilidir.” Üçüncüye sorulunca o da şöyle der: “Abdest almak için hurma ağaçlarının yanında atımdan indim. Atımın ihtiyarın hurma ağacından dal koparmasına engel olamadım. İhtiyar, öfkeyle atıma bir taş fırlattı. Canım kadar sevdiğim atım ölünce dehşete kapılıp bir taş da ben attım. İhtiyar cansız yığıldı. Adam ölünce bekledim, oğulları geldiler. Huzura çıktık.”

Kısas gerekmişti. Ancak genç üç gün mühlet istedi. “Üzerimde bir yetimin hakkı var. Kimsenin bilmediği toprağa gömülüdür. Onu sahibine teslim edeyim, hükmü öyle infaz edin.” Hz. Ömer (ra), “Yerine kim kalır ki?” diye sorunca, genç topluluğa göz gezdirir. Bir rivayete göre Ebu Zer, diğerine göre de Amr İbn As ile göz göze gelir. “Bu zat yerime kalır. Çünkü O Peygamber’in arkadaşıdır” der. Sahabi rıza verir: “Evet, kefilim.” Genç salınır.

Ahd’e vefasızlık etti dedirtmemek için

Üçüncü günün sonunda vakit sona ermek üzere. Gençten haber yoktur. Medine’nin ileri gelenleri davacılara diyet teklif ederlerse de kabul ettiremezler. Hz. Ömer kendinden beklenen cevabı verir, der ki: “Bu kefil babam olsa fark etmez, cezayı infaz ederim.” Kefil de der ki: “Biz de sözümüzün arkasındayız.” Söz borçtur, iltimas geçmez.

Nihayet uzaklarda çöl kumlarına bata çıka birinin gelmekte olduğu görülür. Yaklaşınca o genç olduğu anlaşılır; kalabalık dalgalanır.

Hz. Ömer gence dönerek der ki: “Evladım, gelmeme gibi önemli bir fırsatın vardı, neden geldin?” Genç vakarla başını kaldırır ve: “Ahd’e vefasızlık etti dedirtmemek için geldim.”

Hz. Ömer başını bu defa çevirir ve kefile sorar, “Sen bu delikanlıyı tanımıyorsun, nasıl oldu da onun yerine kefil oldun?” Kefil: “Bu kadar insanın içerisinden beni seçti, ‘insanlık öldü’ dedirtmemek için kabul ettim.” der.

Bunun üzerine gençler atılırlar: “Biz bu davadan vazgeçiyoruz.” Bu sözün üzerine Hz. Ömer: “Biraz evvel babamızın kanı yerde kalmasın diyordunuz, ne oldu da vazgeçiyorsunuz?” Gençlerin cevabı dehşetlidir: “Merhametsiz insan kalmadı denilmesin diye."

Yazının tamamı için tıklayınız.