Halep, 12 Aralýk 2016'da Rus ve Ýran destekli Esed ordusu tarafýndan düþürülmüþtü. Üzüntümüz hadsizdi. 30 Kasým 2024'te geri alýndý.
| Kategori : / RAMAZAN- ORUÇ- ÝNSAN | Okunma Says: 3597 |
Dorulu okuyucularnn ve bütün slâm âleminin Ramazân- erîflerini tebrik eder; bu mübârek ayn günahlarmz klç gibi kesmesini, güne gibi yakp kül etmesini ve sonunda hepimizi mafiret iklimlerine uçurmasn Cenâb- Hak’tan dileriz.
Meryem Aybike Sinan Hanmefendinin yazs:
Çocukluumun gökçe ve akça günlerinde kvrlp giden bir derecik vard bahçemizin içinde. Kays aaçlarnn arasnda kvrla kvrla akp giderdi menziline. Koynundaki çakl talarn okayarak, parlatarak, cilalaya cilalaya, bir ninninin kadifemsi huzurunu, etrafna duyura duyura çalar dururdu.
Bütün zamanlarm kylarnda geçirdiim bu derecii çepeçevre yarpuzlar, yoncalar, kr çiçekleri sarm kucaklamlard. Gün kardaki tepelerin ardna çekildii demlerde, akamn gölge gölge yürüdüü saatlerde ben de veda ederdim derecie.
Yarpuz kokusu ellerimde düerdim beyaz badanal evimizin kollarna.
Badana kokulu odamda yorgun düer, kendimi efsunlu bir saadetin ellerine brakrdm.
imdi ne zaman bir yerde o demleri çartran yarpuz ismini duysam, birden gül, zambak ve yarpuz kokulu bir hatra demeti yayor ruhumun derinlerine.
Yarpuz kokulu ramazanlar düüyor yâdma birden. Ho geldin ey ehr-i ramazan diyor yüreim.
Duruyorum ve gözlerim doluyor… imdilerde unuttuum eskil bir düünce bana gel diyor, çaryor…
Gitsem bir türlü, gitmesem bir türlü…
Hayatn bütün çarlarna kulak tkayan zamane insanlar yarpuzu unuttu imdilerde. Krlar unuttu, beyaz badanal evleri unuttu. Eskil düleri unuttu. Dere kenarlarnda, derin yarlarn koynunda unutulmu bir devrin yetim çocuklar gibi uyuyorlar imdi sessizce. Bizler bu unutmuluun elemiyle yarpuz ismine düümlendik anszn. Bir sz gibi dütü yüreimizin ortasna. Dere kylarnda unutasya uykulara terk ettiimiz bir hasretti oysa düne kadar… imdi baka bir eyleri hatrlatyor bana yarpuzlar, kvrlan derecikler. Karl dalar, ssz dalar banda yitip giden baharlar, üüyen canlar ve kararan afaklar…
Yarpuz bir iirin isiydi belki de kokusunu duyduumuz.
Belki oydu bizi yeni batan uzaklara çaran. Hayalimdeki yarpuzlarn çars var imdilerde bana el eden. Bahar geldi gayr diyorlar sanki… Belki bir daha gelmeyecek, gel artk diyorlar bir azdan…
Yarpuz kokulu ramazanlar düüyor yâdma birden. Ho geldin ey ehr-i ramazan diyor yüreim
Duruyorum ve gözlerim doluyor… imdilerde unuttuum eskil bir düünce bana gel diyor, çaryor…
Gitsem bir türlü, gitmesem bir türlü
Uzun boylu, gökçe gülülü, sarmak endaml bahar henüz uurladk saylr!
Çidemler, nevruzlar, bilezikler soldu bile. Güller devran sürüyor inadna inadna. Derin yarlarn avuçlarna gizlenen çoban arklar düüyor aklma. Sonra haminnemin yarpuz kokulu katmeri buu buu tütüyor gözlerimde. te bahar gelmi, gün dolanm, mevsim tazelenmi. K kln, bahar pembeliini, yaz yazln, güz güzlüünü bilmeli.
Bütün unuttuklarm imdi yâdmda. Ne kadar uzam oysa bir demet yarpuz kokusuna, ne kadar unutmuum, ne kadar rak dümüüm. Ah o çocukluk yllarm, o büyülü güzellik, o efsunkâr baharlar, o kvrak dereler… Nereye gittiler, nereye saklandlar, nerelere aktlar, hangi mahzenin tellerine takldlar, bilmiyorum, ah! Bilmiyorum.
Birden bir iirin buruk tad yakalyor, tutuyor beni, gitme diyor.
çime katksz bir huzur iniyor.
Bütün çiçekler bir gömeç baln içine düüyor, yarpuz kokulu bir an benim gözlerime… Tatl bir nesim fsltyla saçlarm savuruyor… El ediyor uzaklardan hatralarm, gel diyor…
Yarpuz kokulu ramazanlar düüyor yâdma birden. Ho geldin ey ehr-i ramazan diyor yüreim.
Duruyorum ve gözlerim doluyor… imdilerde unuttuum eskil bir düünce bana gel diyor, çaryor…
Gitsem bir türlü, gitmesem bir türlü…
Yarpuz ve nane karde derdi anneciim.
Evin etrafna sra sra ekerdi. Yarpuz kokusuna ylan gelmez derdi. Bu bitkinin yannda huzurla dalardm suya, dereye. Yüzüm düerdi suyun aynasna. Eilirdim yüce Yaratann önünde, diz çökerdim. Katar katar uzaklardan gelen ku sürülerinin cvltlar beni katard önüne. Sürüklenirdim hayallerimin uçsuz bucaksz vadilerine. Eksilesi günlerin oyunca olmu yüreklerin aksine ükür çiçek açard minik yüreimde. Çoalrdm.
Yarpuz kokan ellerim suya deerdi ve kana kana içerdim.
Günein akamla bulutuu yerden anneme snrdm ürperesi…
Sonra yakamozlar vururdu suyun aynasna. Benim siluetim çekilirdi kendi kuytusuna. Perde kapanr ve yarpuzlu bir günün yorgunluu gözkapaklarma inerdi. Savrulurdum masal ülkesine.
imdi o masal ülkesinden uyandm demlerdeyim.
Yine uzak hatralar yyor aklmn kuytusuna. Yarpuz kokulu düler yüreimi elliyor, hatrla diyor, duy diyor kalbinin sesini, gel diyor gel…
Bütün çiçekler bir gömeç baln içine düüyor, yarpuz kokulu bir an benim gözlerime… Tatl bir nesim fsltyla saçlarm savuruyor… El ediyor uzaklardan hatralarm, gel diyor…
Yarpuz kokulu ramazanlar düüyor yâdma birden.
Duruyorum ve gözlerim doluyor… imdilerde unuttuum eskil bir düünce bana gel diyor, çaryor…
Gitsem bir türlü, gitmesem bir türlü.
Sandk sandk gelen bir meltem okuyor yanaklarm. Çidemler, yarpuzlar, nevruzlar, bilezikler, sümbüller renk renk, ahenk ahenk, çelenk çelenk vadilere snmlar. Irak dümüler ruhsuz kentlerin yalanc, kem baklarna. Derin bir uykunun ardndan bir uyku güzellii sinmi ltlarna. Karlar, buzlar ülkesinden uyanp gelmiler anszn. Buz balayan dereler, snm yollara revan olmu. Güne kaplarn açm ardna kadar, efkat an yaym, kucaklam her eyi. Rüzgâr k pelerinini atm üzerinden, pembe yeldirmeli baharî feracesini kuanm, gelmi güzelliin bahçesine.
Yarpuz kokusu sinmi derinin rltsna.
Birden bire hatrlyorum ve uyanyorum eski rüyalarn içinden… Çocukluumun ramazanlar düüyor yâdma. Her ey bakayd, her eyde fsltl bir güzellik vard, her ey tazeydi, taptaze. Bir derinin serin rlts gibiydi hayat, akan bir su gibiydi insanlk! Sevgiler, selamlar, aklar, dostlar, arkadalar, yemeler, içmeler her ey tazeydi ite. Bu arlk, bu karanlk, bu tatszlk, bu lezzetsiz yiyecekler nerden? Nereden tutup getirdik bunca çirkinlii? Sular neden böyle tatsz ve scak! Ekmeklerin buusu nerede? Ya kokusu! Yok, hiçbir eyin tad tuzu, davullar neden bu denli ahenksiz çalyor? Bu kuru gürültü neyin nesi! msak vakti sokaklardaki kouturma neden yok? Camiler neden sessiz? Sorular sorular…
Birden derin yarlarn dibinde buluyorum umutlarm. Hüzün elliyor yüreimi.
El ediyor uzaklardan hatralarm, gel diyor…
Yarpuz kokulu ramazanlar düüyor yâdma birden. Ho geldiniz ey ehr-i ramazan diyor yüreim.
Duruyorum ve gözlerim doluyor… imdilerde unuttuum eskil bir düünce bana gel diyor, çaryor…
Gitsem bir türlü, gitmesem bir türlü…
Yazar: Meryem Aybike Sinan |
09-08-10 |
||
| E mail: haber7.com | Tweet | ||
 |
 |
||
