Halep, 12 Aralýk 2016'da Rus ve Ýran destekli Esed ordusu tarafýndan düþürülmüþtü. Üzüntümüz hadsizdi. 30 Kasým 2024'te geri alýndý.
| Kategori : / MEKTEP (Talebe Yazýlarý) | Okunma Says: 2298 |
Her ey eski kymetini yitirmiti artk. Her ey câhilliin getirdii uursuzluun benliimizi kazyp yok etmesiyle yitirmiti ehemmiyetini. Kimilerinde ise o benlik hiç yoktu.
Kocaman bir medeniyetin varl, tarihî hâdiselerin doruluu veya yanll, mâziyi hor gören, basit ve kaba bir baka mahkûmdu.
Eski kültür ve medeniyetimiz imdilerde içi kurtlarla dolu, çürümü bir elma olmutu.
Yeni sâhip olduumuz bir güzellik yoktu, var olan da kaybediyorduk.
Gece yars çâresizce karanlkta bir bankta oturan yal bir adam olmutu kültürümüz. Sen n’aparsan yap, eski yaralar kapanmaz, elin kolun bal otursan gönül raz olmaz. Gidip souktan üüyen adamn yanna otursan onunla birlikte üürsün. Geleceini tamir edebilirsin belki fakat geçmiini tamir edemezsin.
Dönüü olmayan bir yola girmitik çoktan. Geçmiti artk, zaman geçmiti... Szlayan kemikler kimsenin umrunda deildi…
Dedelerimiz bize paha biçilmez miraslar brakt, biz – ne yazktr ki – o miras bir an bile düünmeden reddettik. uursuzluun ve câhilliin besledii kötü hislerle dolan içimizi her yerde, her ekilde dmza aksettirdik.
Geçmiin bize brakt sanat bozup her türlü pislie alet etmekle kalmadk, bir de bu yaptklarmz müdâfaa ettik utanmadan!.. Hoyratça, büyük bir zevkle, erefine kadehler kaldrarak bozduk onca asrlk kültürümüzü. Sonra kalkp bunlara “devrim, deiim” falan dedik. Baka ne diyebilirdik ki? “Kültürümüzü bozduk.” diyemezdik nasl olsa… Kuyruklu yalanlar allayp pullayp “abrakadabra”larla mutluluk masallar anlatarak insanlarn gözlerini boyamalydk. Böylelikle kusurumuzu örtebilirdik.
Alanas bir fecî manzarayla kar karyaydk. dam sehpasna çekilen kültürümüze bakamyorduk, yanndan bile geçemiyorduk korkudan.
Geçmiin bize braktyla bizim var etmeye çaltmz arasnda dünyalar kadar fark vard. Mesafe gün geçtikçe daha da açlyordu.
Ne sanat kalmt, ne dil ne din ne tarih... Bozmutuk ve bozmaya devam ediyorduk.
Asrlarn bizler için verdii mücâdele boa gidiyordu ve bu kimsenin umurunda deildi.
Koca yedi asr bir anda yok olmaya mahkûm edilmiti; ite en büyük hakikat buydu… Bunu görmek ve anlamak çok zor deildi aslnda… Her ey göz önündeydi ama kimsenin olan bitenden haberi yoktu. Kültür ölmek üzereydi, yardm istiyordu insanlktan fakat sesini duyan yoktu. Karanlktan göremiyorduk kültürü… Aynada ruhumuzu deil bedenimizi görüyorduk. Kaybolmutu o derin, engin ruh…
Artk nankörlük kanmza iyice karm, tavan yapmt.
Yedi asrlk hakikati yok saydk ve bundan dolay hep yerimizde saydk.
Yedi asr ne idüü belli olmayan bir ‘çadalk’ uruna yok olup gitti…
NOT: Deerli kardeimiz, yine güzel bir yaz kaleme almsn. Yazmaya devam etmen bizi çok sevindiriyor. naallah bu yazlar büyük bir yazarn ilk karalamalar olur. O büyük yazarn tevikinde bizim de bir paymzn olmas bizi mes'ûd eder. Selamlar.
Yazar: A.Tunahan Þimþek |
29-08-10 |
||
| E mail: Mail Adresi Yok | Tweet | ||
 |
 |
||
