
| Kategori : / MEKTEP (Talebe Yazýlarý) | Okunma Says: 3169 |

Küçük bir çocuk annesinin çâresizce baklar önünde ona aç olduunu söylüyor. Elini uzatyor annesine, “Anne ben ölmek istemiyorum.” diyen baklaryla... Annesi ona yardm etmek istiyor ama onun da elinden bir ey gelmiyor.
Susuzluktan dudaklar kuruyan, açlktan midesi kaznan ana olun hikâyesi bu... Yoksulluk ve yoksulluun getirdii çâresizlik, mutsuzluk, umutsuzluk... O baklar her eyi anlatyor insana. Bir lokma ekmek bekleyen baklardaki o derin mânâ... Ayanda pabuçlar olmayan, souktan elleri çatlam, krmz k yandnda umutla koarak arabalarn camlarndan içeriye baklar insann cann actyor. Hastane önlerinde, câmi avlularnda, otobüs ve minibüs duraklarnda su, mendil ve simit satan, ayakkab boyayan yavrular gördükçe kahroluyor insan...
Bâzen insan düünmeden edemiyor, onlar her gördüünde o küçücük çocuklarn yerine kendi çocuklarn koyuyor. te o zaman onlarn ne kadar acnas bir hâlde olduunu daha iyi anlyor. Ara sra yüzleri gülmüyor deil; verirsin bir iki lira, dünyalar onlarn oluverir.
Binlerce lüksseverin yaad ülkede yaln ayaklar, çatlam eller, dudaklar anlatyordu her eyi.
Kimileri scak evlerinde ml ml uyurken, kimi yavrucaklarn ise kümesten beter gecekondularda souktan ve açlktan gözlerine uyku girmiyordu. Hiçbir eyin noksan olmad lüks sofralarda kimileri yemek beenmezken, onlar açlktan ölüyorlard. Yoksulluk rahat brakmyordu onlar. nsanlarn, ku sütünün bile eksik olmad yemek masalarnda, yemek hakknda aptal saptal yorum yapma rezilliklerini gördükçe vaziyetin ne kadar vahim olduunu daha iyi anlyorum.
Neredeydi u mehur yardmseverler?..
Bu yardmseverlik neden sadece sözdeydi, faaliyette yoktu? Bu kadar aç yavrucak sokaklarda yaln ayak ekmek paras için simit, su satarken televizyonlarda yemeklerin anormal bir ekilde tenkit edildii, beenilmedii ve hatta çöpe atld rezil programlar doluydu… Doru olan ey bu muydu? Ayanda giyecek ayakkabs olmayan binlerce çocuk varken, çeit çeit marka ayakablara cep dolusu para vermek ne kat yüreklilikti? Görüntü yardmseverliin had safhada olduunu gösterirken, hakikat bencilliin had safhada olduunu gösteriyordu.
Osmanl Böyle miydi?
Osmanlda baz zenginler fakirlere yardm ederken ayn zamanda onlarn ereflerini korumak, onlar utandrmamak için “sadaka ta” denen tan üzerine para brakrlarm. Derdini kimseye anlatamayan, yoksulluk içinde yaayan insanlar geceleyin gelirler ve sadece ihtiyaçlar kadar paray alr, sadakay brakan için duâ ederlermi. Osmanlda saysz imaretler (aevi) bulunduu da bir hakikatti ama imdiki hakikatle dalar kadar fark vard.
1336’da znik’te, Orhan Bey tarafndan kurulan ilk imâretin açlnda koca padiah Orhan Bey, kendi eliyle fakirlere yemek datmtr. Sultan II. Murat’n da ayn hareketi sergileyip, Orhan Bey’den geri kalmad, bu büyük padiahlarn milletine olan dükünlüklerini açkça ortaya koymaktadr. Bir padiah dahi yoksullar bu kadar çok düünürken bizim sergilediimiz bencillii örtbas etmek utanç vericiydi.
te birçok padiah yardmseverliini bu ekilde ortaya koymulardr. Hattâ fakir milletinin erefini düünüp, sadakann gizli olmasn isteyerek birçok yere sadaka talar yaptrmlardr. Nasl bir insan zenginlere, zengin olduklar için sevgi göstermemeliyse; fakirleri de, fakir olduklar için aalamamaldr.
Tabii, örnekleri yalnz Osmanldan vermek çok yanl olur. Nitekim Hz. Muhammet (s.a.v)’e ilk iman edenler fakirlerdir. Kâfir zenginlerin bazlar da Hz. Muhammet’e – fakirler inandklar için – iman etmemilerdir. Hz. Muhammet fakir insanlar zenginlerden daha çok sevmitir. “Müslümanm...” diyen zenginler de bu bilgiden hareketle fakir insanlara her zaman yardmda faaliyette bulunmaldrlar.
Ülkemizde her yl yaklak 200.000 kii açlktan hayatn yitiriyor. Kimi yaln ayak, bu kadar kimsesiz, aç, bu kadar yoksulun varln aldrmayarak paralar saçma sapanTV programlarna, villalara, köklere velhâsl ahsî zevklere harcamak israf deil midir?
Bir de her zaman insanlktan, yardmseverlikten bahsederler ya... Bazen “Hay sizin insanlnz olmaz olsun emi!” diyesi geliyor insann…
Allah (c.c) sonumuzu hayretsin…
mam Buhari’nin naklettii bir hadîs-i erifle makâleme son vermek istiyorum: “Fakirleri hor görmeyin. Onlarn hürmetine yardm görüyor ve rzklanyorsunuz.”
Yazar: A.Tunahan Þimþek |
11-09-10 |
||
| E mail: ahmettunahan_1453@hotmail.com | Tweet | ||