Halep, 12 Aralýk 2016'da Rus ve Ýran destekli Esed ordusu tarafýndan düþürülmüþtü. Üzüntümüz hadsizdi. 30 Kasým 2024'te geri alýndý.
| Kategori : / MAÂRÝF (Eðitimle Ýlgili Yazýlar) | Okunma Says: 2331 |
Günümüzde birçok anne-baba, çocuklarnn özgüven ve sorumluluk sahibi olmadndan ikâyetçi. Hakkn savunamayan, doru bildiini söyleyemeyen, bir toplum içine girdiinde çekingen davranan, marketten yanl ald bir ürünü deitirmekten aciz, odasn toplamayan, ödevlerini kendi bana yapmayan çocuklar, günümüzde çok karlatmz çocuk tipleri.
Bu ve bundan sonraki yaz dizimde çocuklarda özgüvenin ve sorumluluun nasl kazandrlmas gerektiine deineceim. Çünkü özgüven ve sorumluluk sorununu çözdüümüzde, özgüven sahibi ve sorumluluk alan bireyler yetitirdiimizde, hem aileler daha mutlu olacak, hem de bu bireyler ileride devletlerine ve milletlerine önemli katklar salayabilecekler.
Özgüven konusuna girizgâh yapmadan önce kendi hayatmdan baz paylamlarda bulunmak istiyorum. Ben de birçok Türk çocuu gibi koruyucu bir ailede büyüdüm. Evin de ilk çocuuydum. Haliyle seviliyordum. Ekmeimi annem dürüp elime veriyor, ayakkablarm o giydiriyordu. Okul çantam zaten annem hazrlyordu. Annem ve babam, benim adma neredeyse her ii yapyordu. Böyle bir ortamda büyüdüm ben. Çekingen, snfta pek de söz almayan ama ayn zamanda çalkan da bir örenciydim.
Sanrm ilkokulun sonlaryd. zmit’te Yeni Cuma Park’nda oturuyordum. Dershaneden çkmtm. Aklma ayakkabm boyatmak düüncesi geldi. Oradaki boyaclardan birini çardm. Çardm çocuk benim yalarmdayd. Ayakkabm güzelce boyad. Bittiinde ona boya ücretini sordum. imdinin parasyla 10 TL gibi bir fiyat söyledi. Hâlbuki o zamanlar ederi belki sadece 1 TL idi. Ben o çocua “Neden bu fiyat?” diyemedim. Sadece “10 lira m?” dedim yeniden. Hakkm arayamadm. Onunla pazarlk yapamadm. Cebimdeki tüm param o çocua vermek zorunda kaldm. Neden mi? Tabi ki özgüven sahibi olamadm için.
Kuzu Yetitirmek
Üniversite yllarma geldiimde, üzerimdeki bu ölü topran ancak atabildim. Bunda üniversitemin ve hocalarm katks çok fazla. Hepsinin ellerinden hürmetle öpüyorum. Beni sürekli grup projelerinden görevlendiren ve neredeyse her hafta snfn karsnda sunu yaptran eitim sistemi sayesinde özgüvenim dirilmeye balad.
Yine bu yllarda bir derginin arka kapak sayfasnda mehur Bostan ve Gülistan’n yazar Sadi-i irazi’ye ait olan bir söz okudum: Çocuklarnz kuzu gibi yetitirirseniz, koyun gibi güdülürler.
Bu söz beni çok etkiledi. Belki de o an, hayatmdaki krlma noktalarndan birisiydi. Anladm ki, annem-babam o tertemiz olan niyetleri ve büyüklerinden elde ettikleri tecrübeler çerçevesinde beni kuzu gibi yetitirmilerdi. Zaten bizim kültürümüzde kuzuluk keçilie evla deil midir? Kuzuluk pekitirilirken, keçilik yerilmez mi? Bu ekilde özenle yetitirilen kuzucuklar (evde aslandrlar da sadece darda kuzu olurlar) hayatnn çeitli dönemlerinde boyaclar da güder, simitçiler de. Hele ergenlik döneminde gençlerin etraf kuzu avcs kötü er odaklaryla dolar. Kimi kuzular kendi safna alp sapkn düünceleri onlara alar, kimisi de madde bamls yapar. Kimi bu kuzucuklar fuha, kimisi ise suça sürükler.
te, çocuklarda özgüveni ykan, sarsan, zedeleyen anlaylarn banda onlar kuzu gibi yetitirme çabas geliyor. Kuzu gibi çocuk isteyen ve böyle de çocuk yetitiren anne-babalar bu kuzular büyüdüklerinde ise ikâyetçi oluyor: “Kendi bana bir i yapamyorsun.”, “Bilmem ne kadar adam oldun hala baba eline bakyorsun.”, “Bir baltaya sap olamadn.”
Bu kuzular bizim eserimiz, anne-babalar! Onlara kzmaya gerek yok ki? Çünkü onlar güdülerek bir i yapmaya altran biziz. Bir baltaya sap olabilmeleri için bir çobann gidip onlar bir baltaya takmas gerekiyor. Nasl “kendi bana” i yapsnlar ki? Küçükken kendi balarna i yapmaya kalktklarnda, biz onlar inatçlkla, söz dinlemezlikle ve asilikle suçlamadk m? “Keçilik yapma!” demedik mi? Yllardr onun adna ileri biz yapmadk m? imdi nasl kendi balarna bir eyler yapmasn bekleriz bu kuzucuklardan? Ksacas suç bizim, yani anne-babalarn.
Nedir Özgüven?
sterseniz öyle yapalm. Özgüveni açklayp özgüveni zedeleyen dier anne-baba yaklamlarna önümüzdeki hafta deinelim. Sonra da özgüveni nasl kazandracamz konualm. Bir sonraki admda ise sorumluluk duygusuna deiniriz.
Özgüven, kiinin kendi benliine kar olumlu hisler beslemesi, yapabileceine, yetenekli olduuna inanmasdr. Bir eyleri baarabilmek için gerekli olan enerjiyi kendi içinden (yeteneklerinden, becerilerinden) alabilme gücüdür.
Yeni Cuma Park’nda bir boyac karsnda ben çaresiz kalmtm. Çünkü ben, o boyacya kar çkabileceime inanmyordum. Bunu yapabileceimi zannetmiyordum. Yapmaya kalktmda ise baarsz olacam düünüyordum. Çünkü bana kar çkmak deil, tabi olmak öretilmiti. En sevdiim, en yaknm iki insana, anne-babama bile kar çkamazken elalemin yedi kat yabancsna nasl kar çkacaktm ki?
Yaznn kaynana ulamak için tklaynz.
ERH:Muhterem Mehmet Teber Bey, bize, çocuklarmz hem ahlâkl hem özgüvenli olarak nasl yetitireceimizi anlatmal. Sadece trsmayan, kar çkan, itiraz eden, keçi gibi inatçlk yapan, hep en son sözü kendisi söylemek isteyen bir tip övünülecek bir tip midir? Yeri geldiinde susan, yeri geldiinde çekinmeden konuan; hatal ise hatasn cesurca kabul eden, hataszsa hakkn savunan bir insan daha medeni deil midir? Mehmet Bey güzel söylüyor da madalyonun tek yüzüne baklrsa hakikat eksik görülecektir. Özgüvenli çocuk yetitirelim derken bir canavar yetitirmeyelim. Okuyucularmza sitemizin "Maarif" köesinde Mustafa Kutlu'nun "Her evde bir 'kral çocuk' var" yazsn okumalarn tavsiye ederiz. (Dorulu)
Yazar: Psikolog Mehmet Teber |
23-10-10 |
||
| E mail: haber7.com. | Tweet | ||
 |
 |
||
