Halep, 12 Aralýk 2016'da Rus ve Ýran destekli Esed ordusu tarafýndan düþürülmüþtü. Üzüntümüz hadsizdi. 30 Kasým 2024'te geri alýndý.
| Kategori : / ÞUUR YAZILARI | Okunma Says: 3485 |
Fkhta bir kural vardr. Bilerek terk edilen namazn kazas olmaz diye. Ama biz yine de meguliyetlerimiz arasnda vaktin eriyip gittii zamanlarda ibadetlerimizi hayatn ilerleyen safhalarna erteleyiveririz. Her erteleme bir sonraki aamada yeni bir ertelemeyi dourur. Böylece üzerimizde ynlam mesuliyetlerin yükü ile ecelin ertelemedii zamanda son noktay koyacaz hayata. Yalnzca ibadetlerimiz mi kazaya braklan? deallerimiz, hassasiyetlerimiz, kayglarmz, hayallerimiz, yüreimizde sakladmz sözlerimiz hepsi günün meguliyetinde istiflenip herhangi bir yarna savrulup gitti.
Modern yaam biçimi ve teknolojinin, lüks ve hazzn, içimizde ahlanan dünyevi meakkatlerin ve nefsin öncelikleri bize, önce ibadetlerimizi, sonra ideallerimizi kazaya brakmay fsldad. Yaam biçimimizi modern zrvalarn tasallutu altnda pespaye ederken imanmz ve ideallerimizi kazaya braktk meçhulde yerine getirilmek üzere. Kayglarmz kayboldu, hassasiyetlerimiz tükendi ve haysiyetimiz yrtld. Oysa ne ideallerimizi bayraklatrmtk, bayraklarmz bez parçasna indirgeyip katlamadan önce. Ve imdi ideallerimizi sandklarmza bir zamanlar çkarlmak üzere sakladk.
Her sabah bir umudu doururdu bizim için. Geceleri idealler uruna uykusuz kalmann verdii hazla uyanrdk sabaha. Sabah bizim için balangçt, her sabah her eye yeniden balayacamz hissine kaplrdk. Her ey çok güzel olacakt sabahn ilk vaktiyle. Sabah güne nlarnn çehremizi tokatlamasyla girmezdi, sabah salatn uykudan daha hayrl olduunun semada yankland o vakit giriyordu. Ne deiti? Sabahlar neden bu kadar önemsemez olduk? Neden artk bir balangç hissi uyandrmyor bize? Biz ideallerimizi, sabaha dünden braktmz megalenin kaygs ile uyandmzda kaybettik.
Uzun zaman televizyon karsnda yaptmz ibadetin hazz kalplerden silinmeden, ne alnmz seccadede nasrlar, ne de gözümüz kitabn nazarndan kamar. Televizyon ekranlarndan szan yasak meyveyi yememizi söyleyen fslt, zamanmz zimmetine geçirip bizi gelecee yolculukla avutuyor. Saatlerce elimizden düürmediimiz hokkabaz denei ile kutsal aygt zaplattkça bizi çevreleyen “manevi” atmosferin içinde imana tutunmaya çalyoruz hala. Zamana bu kadar acmaszca ikence eden bizlerin ideali, televizyon ekranlarndan islami uur hassasiyetlerinden ziyade eitlikten, insan hak ve özgürlüünden, demokrasiden, liberalizmden dem vuran arkn sulandrlm muhafazakarlarna alk tutmaktan öteye gidemedi. deallerimizi gerçekletirme aamas televizyon karsnda geçirdiimiz zamanla eriyip gitti. Zamanmz o kadar daralttk ki ideallerimize ayracak vakit bulamadk. Biz evlerimizde cambaza bakarken vakti tükettik.
Kitle iletiim araçlar, güdüklemi münevver bukalemunlarn öretilerini pompalarken, biz de donkiotçuluk oynamaya baladk ideallerimiz üzerinden. Bizi ötekiletiren snfsal “zillet”imizden kurtulal pek deer atfedilir olunduk. Biçilmi vazifelerimizi icra etmek vakti gelince önce afalladk, “bu durum bizi bozar” edebiyatndan kurtultuktan sonra bozuk düzende bozulmann düzene entegrasyonumuzu saladnn farkna vardk. Düzende “ideal”lerimizi gerçekletirmek için yer kapmamz gerektii bilincine ile rekabetlendik.. “deal”lerimizi bir süreliine kzaa almaya karar verdik. Zira düzende önce güçlü ve söz sahibi olma gerekliliini gördük. Güçlü olana kadar hep erteledik, lakin güç öyle bir ey ki, gölgemiz gibi hep az önümüzde yürüyor. Biz gölgemizin peinde koar adm giderken çok geride braktk. Sonunda kaybettiimizde karanlkta kalakaldk. Ne gölgemiz kald önümüzde ne de yolumuzu aydnlatacak k.
Sanrm ideallerimizi evde unuttuk, tpk eve gitmeyi unuttuumuz gibi. Otel odalarn andran yalnzlk buhranlarnda köhnelemi evlerimiz, içindekilerle birlikte küçülüp gitti gözümüzden. Annemizi aç, babamz veznedar, eimizi mutfak robotu, çocuklarmz altn ganyann altnc aya gibi gördüümüz “idealist” penceremizden yarna söyleyecek çok ey brakp bugünü susmakla ihya etmi olduk. Bugün yapacak o kadar çok eyimiz vard ki, söyleyeceklerimizi hep yarnlara erteledik, tpk dünden kalanlar gibi. Lüksün ve konforun igal ettii evlerimiz büyüdükçe, en atafatl eyalarla hacmi daralttk ve misafirlere yerimiz kalmad. Eyalar evlerimizi sahipleneli misafirlerimizi darda braktk. deallerimizi de darda braktk, zira onlar lüks ve konforun cenderesinden kendini bolua savurdu yarnlarda toplanmak üzere.
Gençlerimizin gelecek kaygs ideallerine galebe çald. Eitim sistemimizin deirmeninde öütülerek yosun tutmu gencecik beyinlerin idealleri adna söyleyecek sözleri pek kalmad. Onlar korku tünellerinden geçirdik. Hepimiz gibi onlar da fakirlikle, açlkla ve rzkla korkuttuk. Oysa ki Allah her cann rzkn vereceini vaat etmiyor mu? Çocuklarmza brak okumay düünme frsat bile vermiyoruz. Okul, dershane, özel ders ve snav gibi modern ibadetlerle gençlerimize ideal kurma ansn tanmyoruz. Onlar çocukluundan yetikin olma evresine kadar robot olma seanslarndan geçiriyoruz. Gençlerimize ve çocuklarmza hayali kahramanlar olmay aladk sinema ve medya ile. Tarihi yazan kutlu insanlarn testin bir kk olmaktan baka bir anlam ifade etmedii bilgi daarcklarnda bize ait bir eyleri kalmad. Daha düne kadar gençlerimizin gözlerinden ate olup yürek yakan idealler, imdilerde kendini nadasa brakt. (Keke nadasa braksayd; nadasta yine de ümit var; idealler gömüldü! "Dorulu")
Dünya küçüldü, zaman darald, külfet azald, bizler büyüdük, omuzlar geniledi, sabahlar kulua kald, umutlar çoraklat ve bugün yine mazeret var, idealler kazaya brakld.
Anadolu Gençlik Dergisi Ekim 2010
Yazar: Muhammet Esiroðlu |
28-10-10 |
||
| E mail: cemaat.com | Tweet | ||
 |
 |
||
