Halep, 12 Aralýk 2016'da Rus ve Ýran destekli Esed ordusu tarafýndan düþürülmüþtü. Üzüntümüz hadsizdi. 30 Kasým 2024'te geri alýndý.
| Kategori : / TEFEKKÜR | Okunma Says: 3459 |
Deerli okuyucularmzn, yani Dorulu âilesinin ve bütün slâm âleminin Kurban bayramlarn, ulvî kurbiyetlere vesîle olmas niyâzyla tebrîk ederiz. Nice bayramlara...
Sezai Karakoç'un kurbann hikmetiyle alâkal güzel bir yazsn sunuyoruz.
Kurban
Varoluumuzun bahâs nedir? Dirhemlerin konduu terazilerle ölçülen bir bahâ deil elbet, kasdettiimiz bahâ. Varolumuz neye deer? Terazinin bu kefesinde insan ise, öbür kefesindeki ta ne olacaktr?
Yakut mu, lâl mi, zebercet mi? Yoksa, bu tartta, bütün cicili bicililiklerine, rengârenk olmalarna ramen, bu mücevherlerin, insann karl olan deerin yannda alelâde çaklta kadar bile bir deeri olmad m görülecek?
Yoksa, yeryüzüne ve gökyüzüne bu kadar tasarrufumuzun hiçbir bedeli yok mudur? Bunca nimet, hiçbir karlk beklenmeden mi bize balanyor? Niçin, biz neyiz ki, ya da ne yaptk ki, yerden fkran ve gökten yaan nimeti hakkedelim.
Ekin için bir hizmet veriliyor; gökten yamur geliyor, tarla sürülüyor, tohum ekiliyor. Peki, o ekin bu hizmet sonunda, bu zahmet ve nimetlerin karln vermiyor mu? Veriyor, hem de canyla veriyor. Nur gibi buday oluyor ekin; hem de günlerce kzgn günete yandktan sonra, en keskin oraklarla gödelerinin tam ortasndan biçilerek. Demek ki, o ekin, kendini kurda kua, hayvanlara ve en çok da onu yetitiren ve ona hâkim olan insanoluna feda ediyor, kurban oluyor.
Yalnz ekin mi? Enva çeit aaç, binbir renk ve taddaki meyvalaryla sofralarmz süslüyorlar. Verdiimiz zahmeti kat kat ödüyorlar, bir annenin cierparesini gösünden ayrp sunmas gibi.
Hayvanlara gelince, fedakârlk daha belirgin bir dereceye çkyor. Düünülürse, akl almaz bir dereceye... Evet, onlar besliyoruz, büyütüyoruz, sonunda boazlayp yiyoruz. Evet, hayvanlar kesip yiyoruz. Düünelim, bu ne büyük itir! Bir hayata son veriyoruz kendimiz yaamamz için. Sanma ki bu en tabiî hakkmzdr. Kur'ân- Kerîm, bize baz hayvanlarn etini helâl kldn açklyor. Allah, bize, yediimiz hayvanlarn etini helâl kld. Bunun anlamn düünebiliyor muyuz? "Size hayvanlarn eti helâl edildi." demek, edilmeyebilirdi de demektir. Helâl edilmeme ihtimâli olunca, helâl edilmesi ne kadar önem kazanyor, düünmek gerekir. Bu ba, bu hayvanlarn hayatna son verme hakk, bu büyük yetki, srf varoluumuzdan ya da fizik varlmzn kaçnlmaz özünden mi geliyor? Hintliler, et yemeden yayorlar. Demek ki, et yemek yaamak için art deil. Ancak, biz en küçük yatan itibaren et yediimiz için, bu alkanlk artk tabiat hâlini almtr. Vazgeçilemez. Ama, bütün bu zarûrete ramen, doutan hayvanlar kesip yemek hakkn tayoruz sanmak, büyük bir aldantr. Bu hakkmz doutan deildir; öyle olsayd Kur'ân- Kerîm onu hiç söylemezdi. Su içmek, ekmek yemek size helâl edildi denmiyor, ama et yemek helâl edildi deniyor. Demek ki, bu bizim tabiî bir hakkmz deil, Allah'n bize bir nimeti ve badr. Öyle bir nimet ki, kan bahâsna. Bu bize ne büyük bir sorumluluk yüklüyor!
Bütün bu balar, talarn, dalarn, cokun rmaklarn, azgn denizlerin, nerdeyse ayn ve yldzlarn u veya bu biçimde, u veya bu ölçüde buyruumuzda olular, dünyann bütün zenginliiyle hizmetleri, ne için?
Her varlk, her yaratk, kendine verileni fazlasyla ödüyor, hatta hayatyla ödüyor da, yalnz insanolu mu bundan muaf? Nasl olur? Tam tersine, varlk hiyerarisinde, uur arttkça, idrak yükseldikçe, gaflet perdeleri syrlp aralandkça, görev, hizmet artar. Nimete karlk olan bedel büyür. Her yaratn hayat ucuz, deersiz de insann hayat m deerli?
Deerli olan hayat deil, hayatn amacdr. Cansz varlklar, bitkiler, hayvanlar, hayatlarn bize adamlarsa, yaama amaçlar buysa, ya da onlar farknda olmasalar da olmasalar da, Yaratc onlar bu amaç için yaratm ve bize balamsa, ya da yaamalarn bu ekilde ödemeleri kanun olmusa, biz neden bu kader çizgisinden istisna olalm? Daha akll, daha yetenekli, daha güçlü isek, nasl olur da bizim vazifemiz daha ar, bizden istenen karlk daha fazla, bizden istenen fedâkârlk daha yüce olmaz.
Askerlikte ve memuriyette insan yükseldikçe sorumluluu artar. Bir generale bir temenin sorumluluu kadar bir sorumluluk verilirse bu bir hakaret olur; bir temene de bir çavua verilecek görev verilirse...
Bütün bir canszlar ve canllar âlemi bize râm klnd. Hayvanlar birleip de isyan edebilseler insanln hâli nice olurdu? Ama bu güç onlara verilmedi. Onlar insann önünde âciz oldular.
te insanoluna böyle bir güç, bir yetki verildi. Bu, olduumuz için deil, olacamz için. Bizden beklenenin büyüklüüne iaret. Yeryüzü ve gökyüzü insana bu amaç için verildi.
nsanolunun sorumluluu büyük. O, canllara, canszlara ve tabiata kar sorumlu olduu gibi, asl bütün nimetleri kendisine balayan Yaratc'ya kar sorumlu.
Bu nimetlere, bu yetkiye ve bu sorumlulua lâyk m insan?
nsanolunun hayat memat sorusu budur.
Bitkiler hayvanlara, hayvanlar da insanlara kendilerini feda ve kurban ederken, insanolu kendini Allah'a adayabilecek, O'nun uruna kendini feda edebilecek, O'nun Medeniyetinin kyamete kadar devam etmesi için kendini kurban edebilecek mi?
Her kurban bayram gelince, ve kurbanlarn kanlar aaçlara ve talara saçldkça içine gereken düünce ortam, bu olmal deil mi?
Metafizik deyip geçecek, burun kvracak bazlar. Evet, metafizik. Ey materyalist, unu bil ki, senin insan olduun halde bu metafizie ait duygulardan mahrumluuna karlk, kurban edilmek için yere yatrlp kan aktlan hayvann teslimiyet ve tevekkülünde lisân- hâl ile söyledii, duygularnda âdetâ metafizik âlemden gelip rûhumuzu aydnlatan, parltlar, klar, yer ve göü tutan merhamet çnlaylar ve çaltlar var.
Sezai Karakoç, Fizikötesi Açsndan Ufuklar ve Daha Ötesi I, s. 7
Yazar: Sezai Karakoç |
15-11-10 |
||
| E mail: Mail Adresi Yok | Tweet | ||
 |
 |
||
