
| Kategori : ÞÂÝRLER ve ÞÝÝRLER / Yavuz Bülent BÂKÝLER | Okunma Says: 5164 |

-I-
Ah ramazan günlerinde gördüüm sevgi
Büyük bir huzurla balayan sabah
Sonra durup durup tekrarladm
Çocuksu çocuksu bismillah
Bakardm her sabah kadnlar kzlar
Bütün konu-komu bizde
Ve beyaz tülbentli ince bir kadn
Kur’an okuyor evimizde
Beyaz papatyalar gibi, beyaz tülbentli kadnlar
lâhiler okurlard sonra derinden
Bir bulut geçerdi nemli; pslak
Gelinlerin sürmeli gözlerinden
Uhrevî bir âlem balard nak nak
Bütün yüzlerdeki nurdan
Ve tüter dururdu dualarla yaklm
O serin sofalarda buhurdan
Büyürdü her akam minarelerle beraber
Mavi göklerdeki varlk
Kulaklarm okunacak ezan sesinde
Ceplerimde çeit çeit iftarlk
Halbuki ben, o zamanlar çocukluk bu ya
Tutup herkesten gizli
Bozardm orucumu bir bardak suya
Ama kimseler bilmezdi
-II-
imdi ne o kadnlar, ne uzun saçl kzlar
Ne o beyaz tülbentli gelinlerden eser var
Duymuyorum yüzümde scak nefeslerini
Alp götürdü artk serin bir rüzgâr
Buhurdanlarla beraber o ezan seslerini
Çkp gitsem diyorum imdi bir gece
Hiç kimse bilmese yerimi
Ne olur yaasam öyle gönlümce
Yeni batan çocukluk günlerimi
Yazar: Yavuz Bülent Bakiler |
07-12-14 |
||
| E mail: Mail Adresi Yok | Tweet | ||