Halep, 12 Aralýk 2016'da Rus ve Ýran destekli Esed ordusu tarafýndan düþürülmüþtü. Üzüntümüz hadsizdi. 30 Kasým 2024'te geri alýndý.
| Kategori : ÝKTÝBAS / Muhtelif Mevzûlar, Yazarlar, Yazýlar | Okunma Says: 431 |
Joseph Conrad’n ‘Karanln Yürei kitabndan canmz yakacak birkaç satrla balayalm bugün: “Çevremizde olup bitenleri fark edemiyorduk. Hayaletler gibi hareket ediyorduk. Meraklydk ama ayn zamanda dehete de dümütük, adeta bir tmarhanedeki ayaklanmay izleyen aklselim insanlardk... Hiçbir eyi anlayamyorduk, çünkü haddinden fazla ileri gitmitik ve hiçbir eyi hatrlamyorduk...”
nsan olduundan baka bir ey yapmaya çalyoruz bu devirde sürekli. Daha bilgili, daha donanml, daha eitimli, daha görgülü, daha entelektüel, daha çada, daha centilmen, daha sportmen, daha u, daha bu... Bütün bu uralarn sonucunda, vaka ki, insan en bata olduundan daha iyi bir yere gelmi olmuyor çou zaman. Daha fazla imkanla, daha fazla organize çabayla, daha zorlama yönelilerle bugünkü insan, dünkü insandan daha iyi bir ‘ey’ olmad mesela. Daha çok ey örendi. Daha bilgili, donanml, eriken hale geldi. Görgüsünü daha kurall, köeli, ematik hale getirdi. Daha kasl, daha gösterili, daha fit oldu. Ama daha fazla insan olmad, aksine eski insan aratr hale geldi. Bunun aksini iddia edenler olacaktr, biraz medyaya. sosyal medyaya göz atsnlar onlar da iddialarnda hakl olmadklarn içten içe anlayacaklardr. Evet, her devrin kendine göre artlar var ve birçok ey deiiyor. Evet, her eyi kendi artlar içinde deerlendirmek gerekiyor. yi ama; artlar ne olursa olsun insann ne olduunu, neyi yaadn, neye tekabül ettiini gösteren deimez kimi alametler olmal deil mi? Var, elbette var. Bugünün insan hakkaniyette, dürüstlükte, insafta, nezakette, basirette, mahviyette, tevekkülde, sabrda, rza göstermekte, sevecenlikte ve daha baka bir çok hayrl evsafta daha öncekilerin inkar kaldrmayacak ölçüde gerisinde deil mi? Daha konforlu yayoruz, daha çok imkana, teknolojiye, araca, eriime sahibiz, daha büyük hedefler peinde kouyoruz, tamam! Bütün bunlar bizim hayatlarmzla daha bark olmamz, kendimizi daha doru insan, hayatlarmz daha doru hayatlarm gibi hissetmemizi salyor mu? Bütün bu konforu, teknolojiyi, kalknml, lüksü, nereye koyacamz bilemediimiz bu milyon tane eyay edinebilmek için dünyay ne hale getirdiimiz ve sonu gelmez bir açlkla, ihtirasla, gözü dönmülükle istemeye devam ettiimiz gerçei üzerinde bamz iki elimizin arasna alp hiç düünüyor muyuz? nsan her geçen gün biraz daha bozuluyor, hayat bizi içine çeken kahrl bir girdaba dönüüyor. nsan, güya daha fazla klmak için yaptmz her ey elimizde patlyor. Daha uygar olalm diye, daha büyük kazanalm, daha çok hedefe ulaalm diye aldmz her mesafe, aslnda bizi kendi ‘insan’lmzdan uzaklatryor. Cevheri insann içinde aramaktan vazgeçtiimiz ilk zamanlardan itibaren yeryüzünün her köesini delik deik ettik ama bizi ‘insan’ zenginletirecek bir maden bulamadk. Aksine; daha fazlasn isteyerek attmz her admda, bizi insan klan, bizi haddimizde tutan, bizi kadim ayarlarmzda sabitleyen her ‘kaide’den, her hakikatten uzaklatkça uzaklatk. nsann baka bir eye dönümesi için önümüze çkan her haval hedefe sermayemizi yatrdk, insan kazanmak için neredeyse tek metelik bile harcamadk.
Ekonomik, siyasi, diplomatik, çevresel her türlü kriz hemen her gün gündemimizde. Buna karlk, bütün bu krizleri douran insanlk krizine hiç kimse dönüp bakmak bile istemiyor.
“Cahilsin; okur, örenirsin. Gerisin; ilerlersin. Adam yok; yetitirirsin, günün birinde meydana çkverir. Paran yok; kazanrsn. Her eyin bir çaresi vardr. Fakat insan bozuldu mu, bunun çaresi yoktur” diyor merhum Ahmet Hamdi Tanpnar, ‘Mahur Beste’sinde.
Yazar: Gökhan Özcan |
08-11-21 |
||
| E mail: yenisafak.com | Tweet | ||
 |
 |
||
