
| Kategori : / PORTRELER | Okunma Says: 687 |
Biz ak, kadnlarn kalbini krmam adamlardan örendik.
Biz kadn, kadn hoyrat ellerle deil mahcup yüreiyle seven bir adamdan örendik.
Biz stanbul’u stanbul’un barna serçe kadar hafif dokunan adamlardan örendik.
Biz slam’, yeil sarkl ulu hocalardan deil ekmeine haram katmam adamlardan örendik.
Biz dünyay, dünya nimetlerini elinin tersiyle iten adamlardan örendik.
Biz kanaati, bir lokma bir hrka ile yaayabilen insanlardan örendik.
Biz ehadet etmenin bir sevinç olduunu çocuk ruhlu adamlardan örendik.
Biz kadn, kadn görmeden bir tek elinden bilen adamlardan örendik.
Biz çocuu, balkondan bir çocuk dütüünde tarumar olan adamlardan örendik.
Biz ruhu, anamzdan doduumuz günden beri karlar yaar ruhumuza diyen adamdan örendik.
Biz Yunus Emre’nin su gibi duru sesini dupduru adamlarn sözleriyle örendik.
Biz Mevlana Celaleddin’i celallenme bilmeyen adamlardan örendik.
Bir gün Rasim Özdenören mektup yazmak ister Üstad’a. Öyle ki her gün yazar yazar siler. Daha yeni tant ama gönlünde ummanlar açan, çalayanlar çalatan dostuna… Kaç gün geçer üzerinden, bilmiyoruz. Bir sabah ie gitmek için hazrlanrken kapda bir ses duyar. Kalbi garip atmaya balar. Kapy açar ki karsnda onca vakit mektup yazmaya çalt ama Sayn, Üstadm, Sevgili, En Sevgili diye balayp balayp, böyle hitap edemem dedii Üstad Sezai Karakoç vardr! “Senin o mektubu bitirecein yok! Ver bana!” der.
Biz sevdiklerimizi efsanenin gerçek olabileceini bile bile sevdik.
Biz gerçek bildiimizin bir gün son bulacan bile bile sevdik.
Biz gerçek denilenin aslnda kaderin elinde bir avkma olduunu bilerek sevdik.
Biz kaderden öte kader olduunu kedere kurban gitmemi adamlardan örendik.
Biz dünya sürgününe sabrla katlanan adamlardan örendik yaama sayg duymay.
Biz elimizdeki öfke klcn sana gelen sende dirilsin diyen o samimi ses ile örendik sabr.
Biz orucun verilmi en muhteem sofra olduunu orucunu çok zaman yalnz açan bir adamdan örendik.
Biz aileyi aile kurmam ama yüreinden binlerce aileler dourmu bir adamdan örendik.
Biz devleti bir bana yollara dümü Erganili bir delikanlnn dirayetinden örendik.
Biz müdara etmemeyi müdanasz, elinde bir poetle yürüyen adamdan örendik.
Biz Bat edebiyatn Dou’nun yedinci olundan örendik.
Biz kaliteli, iyi, mutlu yaamlarn ötesinde muhteem bir hayatn varln ödün vermeyen o adamdan örendik.
Biz dünyann bir aaç gölgesinde ksa bir uykudan öte olmadn 88 yana kadar çalan bir adamdan örendik.
Biz Türkiye’yi öyle keyifle ülkesini gezen birinden deil vatan somut bir kalp gibi tayan adamdan örendik.
Ben iir yazamam Lili, ben iir yazarsam o adamn kemikleri szlamasn istedim.
Biz en çok dünyaya bir yamac gibi dalanlardan korkup; dünyann kysndan geçip hakkndan ötesine bakmayan adamlar sevdik.
Akn, imann, sevdasn, kavgasn, sabrn, sevgisini, yükünü sevinçle tayan o adamlardan örendim utanmay.
Bir sevdi o adamlar. Bir de kanaat kldlar. Ötelerden geldiklerini bilen öteli, ötelenmi, dünyann sahipleri nezdinde yok gibiydiler. Onlar yok saydkça var oldular, devletiler. Lakin Hakk’n karsnda bir zerre kumdan öte olmadklarn bildiler.
Bana utanmay, sevmeyi, susmay, anlamay, nasibe ükretmeyi, her rüzgârn dineceini, selin gidip kumun kalacan, heva ve hevesin gidip akn kalacan öreten adamlar birer birer gidiyorlar asl âleme.
Bize slam olmann neesini, stanbul’un kaplarn, ümmet olmann sükûnunu, akn var ise bir kalp gibi tanmas gereini, tüm oruçlarn sonunda vuslat olduunu, hakikatin en büyük nasip olduunu, ölümün de dirimin de muhteemliini, ann ve sonsuzluun ancak mütevaz olan ve sabredenlere srrn vereceini öreten adam sustu!
“Yine akam oldu… Yalnzlk omuzlarma çivisini çakt yine” diyen adam kimseye yük olmadan gitti Sürgün Ülkeden Bakentler Bakentine. Gidii bile hikmetli bir iir idi. Yaarken yormad kimseyi; yine kimseyi yormadan, onu öldürmeye gelen onda dirilircesine, ehzadeba’ndan âlem-i bekaya. Hakikat incinmedi sözlerinden ve gidiinden.
Biz, kar içinde yanan kar gibi, uuna uuna kaldk geride. Tanmas güç emaneti yere devirmeden gidenlere ak olsun! Rahmet olsun!
Evet, biz ak ve iman:
Hayat bir ölümdür ak bir uçurum, diye ünleyen o adamdan örendik. Allah ondan raz olsun. Yeil sarkl ulu hocalar bugün Yasin okusunlar. Ay’a kar uluyan kirli çakallar ise nasipsizliine yansn.
Allah’m Sezai Karakoç için teekkür ederim.
Yazar: Zeki Bulduk |
27-11-21 |
||
| E mail: dirilispostasi.com | Tweet | ||