
| Kategori : ÝKTÝBAS / Muhtelif Mevzûlar, Yazarlar, Yazýlar | Okunma Says: 559 |
Baz ehirlere baz arklar
Kayboldum.
Bilmediim bir ehirde yürürken yanllkla kaybolduumu ve yolumu sora sora bulmaya çabalarken olaanüstü güzellikte bir yere ulatm anlatmam bekleyeniniz varsa çok bekler. Benim hayatmda öyle hikâyeler hiç olmad.
Ben “kayboldum” dediimde anlayn ki u gerçek kaybolmaktan bahsediyorumdur. Yolun nereden gittiini umursamadan, yolu umursamadan, yolun olduu ehri umursamadan kaybolmak. “Yitmek” de denebilir gibi geldi size deil mi?
Denemez. Yitmek baka bir ey… Ben size kaybolmaktan bahsediyorum. Kaybolma kast gütmeden, kaybolmak için özel bir çaba harcamadan kayboldum ben.
Hani, u çokbilmi seyahat yazarlar, o marur anlatclar bize durmadan “bu ehrin sokaklarnda kaybolmak esiz” diyerek pazarlarlar ya kentleri. Hele ona hiç denemez “kaybolmak.” Olsa olsa harflerine yetiemediim o kuaklardan birinin kullanmay pek sevdii o pörsümü, o içi geçmi kelime yetiir orada imdada: Deneyimlemek.
“Var olmay beceremeyince bari deneyimleyelim” diye diye yitip gitti o harflerine yetiemediim kuaklar. Hiçbir eye sahiden dokunamadan. Hayret ki bir bebein o ilk gülümsemesine bile. “Bi de beni tek çek” diye diye, dudaklarn büzütüre büzütüre yitip gittiler.
Tüm bunlar olup biterken tüm bunlarn olup bitmesine gönlü raz gelmeyen güzel adamlar güzel atlara binip gideceklerdi ama hayvanseverler durdurdu onlar. Atlara binmek yasakland. Bir dala ölmü bir kuzuyu takp atete çevirmek yasakland. Aaçtan kendi ömrü dolup da düene kadar uzanp bir kiraz almann da yasaklanmasndan az önce yasakladlar onu da. Kirazdan küpe yapmak zaten yasakt uzun süredir çünkü kiraz yetimeyen yerlerin çocuklarn ötekiletirmek anlamna gelebilirdi bu hareket ve çok haklydlar.
Ama o kadar haklydlar ki görmeliydiniz.
nsan reddederken, hayatn olaan akn reddederken, müzii ve arky, sözü ve iiri reddederken ne kadar da haklydlar.
Benim tam o arada kaybolduumu düünmeye baladysanz bu satrlar okurken, belli ki beni hiç tanmyorsunuz. Ben o arada kaybolmam. Baka türlü kaybolurum ben.
Arkadalarm vard sonra. Onlara ne çok ey borçluyum. Onlar olmasayd bugün olduum adam olamazdm. Onlarn o her eyi bilen srtlar, o incecik ihanetleri, o tereyandan kl çeker gibi kolayca planladklar suikastlar olmasayd derim bu kadar kalnlamaz, sklkla incinirdim.
Hayr. Hiçbir doktor bana “incinmisin” demedi. Çünkü ben çoktan gereini yapmtm bütün incinmelerin.
Yine de hiç beklemediim anda, beklemedii köeden gelen topu tutabilmek için gereksiz bir hamle yapmaya çabalayan bir kalecinin parmaklarnn ucu gibi kayboldum.
te tam böyle kayboldum.
imdi kimseye yol sormak istemiyorum. Yol sorunca borç yazyorlar hanenize. Yol sorunca birden olmayan bir güç vehmediyorlar kendilerinde.
O yüzden bütün kaybolmuluumla baz ehirler için baz arklar seçtim kendime. Korgan için Mehmet Sabir Karger’den “Kapkaradr Kang” seçtim. Isfahan için Fergana ile Davud’dan “stemez”i seçtim. Travnik için “U Stambolu Na Bosforu”yu seçtim. Safet soviç’ten.
Scak bir yazdan serin bir güze doru deildi yolculuk. “Kimsesizlikten daha keskin bir kimsesizlie” denilebilir mi? Denilemez, hayr.
Yolun bir noktasnda “artk bütün arklar bana gelsin” diye düündüm. Hepsi bu kadar deil ama daha fazlasn anlatmak istemiyorum.
Yazar: Ýsmail Kýlýçarslan |
19-06-22 |
||
| E mail: yenisafak.com | Tweet | ||