Halep, 12 Aralýk 2016'da Rus ve Ýran destekli Esed ordusu tarafýndan düþürülmüþtü. Üzüntümüz hadsizdi. 30 Kasým 2024'te geri alýndý.
| Kategori : / PORTRELER | Okunma Says: 543 |
Deprem ehitlerimiz
Ahmet Doan lbey, Fazl Bayram ve Ferhat Aca’nn aziz hatrasna
Bize ne oldu? Biz neler yaadk? Yaadmz afet nasl tarif edilir bilemiyorum. Kyamet koptu sanki. Maher yeri gibiydi Mara. Hâlen bir anlam veremiyoruz olan bitene. Bir bolukta gibiyiz. Sanki kötü bir rüya gördük de uyanacaz. Her ey yeniden eskisi gibi olacak. Koca ehir, terk edilmi bir mezarlk gibi sszla büründü. Ölenler ehit oldu kurtuldu. Biz ne yayoruz ne yaamyoruz.
Deprem bir gece yars yakalad bizi. Elektriklerle birlikte telefon hatlar da gitti. Kimseden haber alamyoruz. Bir can pazarna döndü ortalk. Öleye doru Mehmet Yaar dostumuz Ahmet Abi’yi aryor. Telefonu bir abla açyor ve kimi aradnz bilmiyorum ama ben bu telefonu bir enkazn yannda buldum diyor. Bir ate dütü içimize. Ahmet Abi enkaz altnda kalmt. Daha sonra Fazl Bayram ve Ferhat Aca dostlarmzn da enkaz altnda kaldklarn örendik. Yüreimizdeki yangn her tarafmz sard. Artk enkaz balarnda çaresizce ve umutla bekledik günlerce. Sonunda üçünün de cansz bedenine ulald. Bir seher vakti uurladk cümlesini rahmeti Rahman’a.
Depremden iki gün önce her Cuma akam olduu gibi yine dükkândaydk. Ahmet Abi o gün biraz durgun ve düünceliydi. Rahat yok gibiydi. Son bulumamz olduunu nereden bilebilirdik. i dolaysyla genelde ehir dnda olan Fazl Bayram dostumuz da dükkândayd o gün. Yaklak bir yldr çalp söylemiyordu. O gün Ahmet Abi’nin sevdii türküleri çalp söyledi. Ahmet Abi ve türkü aslnda ayr bir yaz konusu. Türkü dinlerken cezbeye gelmi gibi olur Ahmet Abi. “Ben ölürsem herkes daldktan sonra mezarmn banda türkü söyleyin” derdi bize. Eskiler baz insanlara ölecei ayan olur derdi. Ahmet Abi depremin olduu akam bir yaz yazm ve Tyb’nin internet sitesine göndermi. Yaznn bal “Mara’ta Bir Türkü Olsam” Yazdan bir bölüm:“Mara’ta bir türkü olsam, Maral hemehrilerim bir yank türkü düzseler, bir hüzünlü türkü yaksalar arkamdan, gam yemezdim. Mara’n olu olarak, ardmdan dostlarm bir türkü söylesinler isterdim. Çünkü ben, türküler söyleyerek, Tekbir çekerek Fransz kâfirini kovan Maral slâmlarn, yâni Maral Türklerin çocuuyum. Gücümün kayna türkülerdedir. Türkülerle yâd edilmeli, türkülerle târif edilmeliyim.
Mara-Fransz Harbi’nde Evliya Efendi’yle Hâfz Ökke’in arasnda olmalym ve o kahramanlarla Ahr Da’nn tepesinden Mara’ seyretmeliyim. Mara’taki kopan figandan ve direniten yüreim bileylenmeli. Bir Mara türküsü tutturup Bedesten’le Tahan arasnda ehit olmalym. O mücâhitlerle birlikte “Mara Mara derler de uy amman amman...” diye bir Mara türküsü tutturup, Akdere’den Uzunoluk’a yürüyerek, “ellik gâvurunun” yaptklarnn bedelini ödetmeliyim. Sonra o mücâhitlerle yanyana Bedesten’le Tahan arasnda harp ederek ehit olmalym. Cenazem hazrlanrken slâm üzere, önce bir Mara türküsü söylenmeli bamda. “Mara Mara derler de yâr amman amman / Bu nasl Mara bu nasl da Mara / Al kanlar içinde can veren karda…”
Ahmet Abi, bu yazy depremden birkaç saat önce sanki veda mektubu gibi yazm. Evet Ahmet abi biz ne olacaz peki. Dükkânda ara ara sohbet esnasnda bu soruyu sorardn bize. “Biz ne olacaz” derdin. Sen ehit oldun Ahmet Abi, Fazl Bayram, Ferhat Aca ve dier cümle deprem ehitleri gibi. Asl imdi biz ne olacaz, ne yapacaz. Tarifsiz bir acyla kvranp durmaktayz.
Bu dünyadan bir Ahmet Abi geçti. Büyük küçük herkes ona Ahmet Abi derdi. Gerçekten bir aabeydi. Herkes onu öyle tand ve sevdi. Tpk Fethi Gemuhluolu gibi bir aabey olarak bilindi. Benzerlikleri de çoktu Ahmet Abi ile Gemuhluolu’nun. Dostluk, Ahmet Abi için her eyden önde idi. Onun kadar dostlua muhabbete gönül veren birini çok az gördüm. Dostlar onun her eyi idi. Kimseyi krmaz incitmezdi. Ksa süreliine bulunduu bir ortamda bile çevresindeki insanlarla hemen tanr muhabbet kurar gönüllerini alrd. Münzevi bir hayat vard. Ehli gece idi. Gece çay, tütün, türkü eliinde sürekli okur ve yazard. Yaznn gaye olmadn vurgulard. Derdi davas vard, szs vard onu anlatmann bir aracyd yaz. Yakn çevresi bile onun çeitli yerlerde yazdn belki bilmiyordu. Yaz, yazarlk konusu açldnda kendisi: “biz amatörüz” der geçerdi. Övülmeyi öne çkarlmay sevmezdi. iir ve yaz yazan gençleri yüreklendirirdi. Yeni iir yeni yaz yok mu diye sorard her hafta. Hayata okumak ve yazmak penceresinden bakard.
Ahmet Abi demek dükkân demekti. Dükkân otuz be yl akn bir geçmii olan Ahmet Abi’nin bir hocam dedii Muzaffer Gözükara ve Ali Yurtgezen hocalarmzn kurduu bir dernekti. Bu hocalarla tanmak Ahmet Abi’nin hayatnda bir dönüm noktas idi. Bu dernek 1994 ylndan itibaren Türkiye Yazarlar Birlii Kahramanmara ubesi oldu ve hâlen de bu ekilde devam etmekte. Ahmet Abi’nin sosyal hayat sadece burasyd desek yeridir. Dükkânn sahibi büyük hocalarmz, komutan ise Ahmet Abi idi. Dükkâna has baz kurallar koyduu için kendisine komutan demiti hocam. Herkes tek tek konumalyd. Konumalar ksa, renkli, nükteli olmalyd. Gece saat ikiden önce kalkmak yasakt. Bunlar kurallardan bazlar idi. Dükkânda standart bir oturma düzeni yoktu. Ahmet Abi efendim yerlerimiz numaral deildir. Herkes istedii yere oturabilir derdi. Ama kendisinin yeri sabitti. Hasr yastkl yer minderinde oturulurdu. Bel rahatszl ve disklerindeki problemden dolay Ahmet Abi ilave bir yastk kullanrd. Bundan dolay Ahmet Abi’nin konformist olduu iddia edilerek zarf atlrd kendisine. Dükkânn farkl bir dili vard. Bunu ancak bir süre dükkâna devam edenler anlayabilirdi. Dardan gelen biri “aleyh” in ne anlama geldiini bilmezdi mesela.
Uzun yllardr devam eden bu dost meclisinde samimiyet ve muhabbetten baka bir ey yoktu. Bunun sonucu olarak herkes birbiriyle yarenlik eder sürekli zarflard. Çünkü insanlar gündelik hayatn siyasi, sosyal meselelerinden usanmt. Sohbet diz dize göz göze olmal derdi Ahmet Abi. Gönül insanyd buraya gelenler. Gönüller ad olurdu burada. Bir kere buraya alan ve buray kefeden bir daha buray terk edemiyordu. Her hafta herkese sorard Ahmet Abi. yi aleyh var m elinizde diye. Aleyh dostlardan haber alma onlar hakknda konuma onlar yâd etme idi ksaca. Ahmet Abi hakknda biri bir aleyh getirdii zaman “ hah imdi bamn ars gitti” derdi. yi bir aleyh getirene bir gömlek alma sözü verirdi. Özellikle dükkânn gençleri getirirdi aleyhleri. Birçok kiiye gömlek sözü verdi Ahmet Abi. Ekonomik krizden dolay Ahmet Abi’ye “artk gömlek yerine mendil verin siz bir memur emeklisisiniz” dedik. O da peki dedi. Gençler daha sonralar bu gömlein sanal olduunu örendiler. Bunlar her zamanki gibi yarenlikti tabii. Ahmet Abi Mekteb-i irfan, fikir ve gönül talimi yaplan maara, Cuma kaps eklinde de isimlendirirdi dükkân. Türk fikir hayat ne durumda derdi. Kendisi sürekli fikir cengindeydi. Her daim gençti bize göre. Yolda olanlarla beraberdi. Ahmet Abi bizim klç tamzd. Fikir cengine çkmak için güç alrdk ondan. Her ey fikirli olmalyd ona göre. Dükkândaki çay fikirliydi mesela. “Yüreiniz yannzda m?” diye sorard ara sra. Her eyin merkezinde insan olmalyd ona göre. Hazreti insan derdi. Hiçbir insan krmayn, incitmeyin derdi. Dil din gibidir derdi. Dilda arard kendine. Yunus’un dili ile seslenirdi. Mümin ve muvahhitti ahidiz. Efendimiz (s.a.v)’e muhabbeti sonsuzdu. nallah ona komu olur. Bir Ahmet Abi ölmeyinen Mara ykld m, evet ykld, biz ykldk, dükkân ykld.
Ah Ferhat, gencecik yata gök ekini biçilir gibi biçildin. Çidem çiçekleri öksüz kald. Kim konuacak artk onlarla. Kim anlatacak onlarn hikâyesini. Gül yüzlü Ferhat sen ne güzel bir insandn. Böyle mi güzel güler bir insan. Gördüüm zaman beni gülümseten biriydin sen. Samimi bir mümin olduun bundan belliydi. Dert dinler herkesin derdine dermen olmaya çalrdn. Son yazn güz çidemleriydi. Dier ad var git, kalk git çiçei imi. Göçüp gittin bu fani âlemden. Bize imdi göçtü kervan kaldk dalar banda demek mi dütü. Ahmet Abi kulak rahatszlndan dolay dükkânda konuulanlar duymakta zorlanrd. Bu yüzden Ferhat onun yannda oturur ve duyamadklarn ona aktarrd. Bu yüzden Ahmet Abi Ferhat’a aziz tercümanm derdi. Kader onlar ahirete de beraber götürdü.
Ahmet Abi’nin bir de aziz türküdar vard. Fazl Bayram. Tandm en mert en delikanl ve hesapsz yaayan insanlardan biriydi. Kaç farkl sektörde kaç farkl ite çalt saysn bilemiyorum. Duygusal bir yaps vard. Bir eye huylanr birine kafas bozulur ani bir kararla o ii brakrd. Rzk veren Allah’tr der. Hemen baka bir ie giriirdi. Dünyada gün görmedi derler ya. Öyleydi, baht karayd. Ahirette efendimize komu olur inallah. nsan sarsan iirler yazard. airlik iddias yoktu ama hakiki bir airdi. Ahmet Abi tercümann ve türküdarn da yanna alarak göçtü bu âlemden. Ruhlar ad mekânlar cennet olsun.
yitiksöz Dergisi 16. Say Nisan –Mays 2023
Yazar: Enver Çapar |
08-04-23 |
||
| E mail: tyb.org.tr | Tweet | ||
 |
 |
||
